Jessie Hoogendoorn (21) zit in leerjaar twee van haar studie op de Gooische Zorg Academie in Hilversum. Naast haar studie werkt zij in de ouderenzorg bij de organisatie Action Continu Voorhoeve Utrecht. Zij werkt op de afdeling kleinschalig wonen en verzorgt de hulp die de ouderen nodig hebben. Maar nu met de coronacrisis is er een schreeuw op hulp in de zorg en ook bij de Voorhoeve. Hoogendoorn werkt nu extra veel dagen naast haar studie, dit kan een hoge tol eisen van haar studie en van haarzelf. Hoe gaat het nu met Hoogendoorn tijdens deze coronacrisis? 

Wat houdt kleinschalig wonen in?  

Ik help dementerende ouderen en moet elke dag helpen met ADL. Dit houdt in dat de ouderen gewassen moeten worden, aangekleed en klaar gemaakt worden voor de dag of avond. Veder geef ik medicatie en injecties aan de ouderen die dat nodig hebben. Hieronder vallen ook inhaler ’s voor astma. Die laatste is heel belangrijk op dit moment, omdat astmapatiënten onder een nog groter risico vallen in verband met corona. Ik rapporteer elke dag mijn werkzaamheden. Als er bijzonderheden worden geconstateerd komt de arts langs op de afdeling om met elke bewoner te spreken over deze bijzonderheid. Dit kan nu zelfs al voorkomen als iemand aan het hoesten is. Dan is er namelijk potentiële coronadreiging. De arts is er dan niet alleen om dat te controleren, maar ook om met de andere bewoners te praten, en ze eventueel gerust te stellen.

Merk je onder de bewoners stress vanwege het coronavirsus?

 Ja, zeker. Ze zijn eigenlijk toch wel heel bang dat er een uitbraak zal kunnen komen op de Voorhoeve. Het verzorgingstehuis is natuurlijk gesloten voor bezoekers nu. Vrienden en familie kunnen daarom niet langskomen en dat is een groot gemis voor de ouderen. Bewoners zijn verdrietig en missen hun naasten, maar gelukkig komen er vaak mensen langs die vanuit buiten zwaaien naar hun bekenden.. Dit zorgt voor een glimlach op de gezichten van de ouderen. Onder de collega’s merk je ook een bepaalde stress, omdat er een aantal collega’s ziek is geworden. Daardoor moeten die thuisblijven en moeten de andere extra uren draaien en dat is soms best zwaar, maar je doet wel het voor het goede doel, we laten de bewoners niet in de steek.

Welke maatregelen worden er genomen onder de collega’s?

De belangrijkste regel is: als er iemand ziek is blijft hij/zij thuis in isolatie, die mag voor de veiligheid van de bewoners niet zomaar terug. Als een van ons als collega’s op het werk in verband komt met corona, dan moeten wij allemaal drie weken op de afdeling blijven. Wij mogen dan niet naar huis, en buiten werktijden moeten we ons maar zien te vermaken in het verzorgingstehuis. Tot nu toe is er van de ouderen nog niemand besmet met het coronavirus. Wel zijn er zes collega’s ziek. Vijf van de zes hebben symptomen van het coronavirus. Uiteindelijk zullen er testen beschikbaar komen voor het verzorgingstehuis. Dit gaat ons helpen en het gaat de ouderen meer duidelijkheid bezorgen.

 Hoe combineer je de zorg in het verzorgingstehuis met je studie?

Ik heb daar veel stress over omdat ik een snel traject ben gestart en ik doe nu dus twee jaar in één. School gaat uiteraard nu niet door vanwege het coronavirus dus alles gaat nu online. Dit maakt het moeilijk om de lessen te volgen en bij te houden. Ik heb nu met mijn begeleider op school afgesproken dat ik twee maanden extra tijd krijg voor mijn opdrachten en projecten want vrijwel de hele dag aan school zitten lukt niet.

Heb je langere werktijden tijdens de coronacrisis?

Ik werkte normaal drie á vier dagen in de week, dat is zo’n 28 uur. Op dit moment sta ik meestal vijf dagen in week met veel meer uren. Ik denk dat ik nu op ongeveer 36 uur zit. Op dit moment moet er meer personeel ingezet worden dan normaal. Het personeel moet ook zorgen dat de ouderen wat meer aandacht krijgen in deze tijd. Dit doen we door rondjes te lopen met de bewoners in de binnentuin, en door spelletjes met ze te spelen. Zo houden we de ouderen tevreden en gelukkig. Ik hoop dat deze verwarrende en stressvolle tijd snel voorbijgaat en dat alles teruggaat naar normaal, niet alleen voor de bewoners en alle andere ouderen maar ook voor mij en mijn collega’s.