Het dagelijkse leven van de kerkgangers is sinds de coronacrisis niet meer hetzelfde. Kerkdiensten zijn online, en christelijke rituelen uitvoeren bij bepaalde gelegenheden kan niet meer. Predikant Gertjan Oosterhuis (60) van christelijke kerk De verbinding in Hilversum heeft veel steun geboden aan de kerkelijke gemeente.

Bij een begrafenis het geloof uitoefenen blijkt erg lastig volgens Oosterhuis. “Het is zo ontzettend belangrijk om samen te kunnen zijn en al die rouwprocessen door te maken. Iemand in rouw niet een hand of een knuffel te kunnen geven is zo lastig en vreemd. Wanneer mensen hun laatste ouder verliezen moet je met een flesje ethanol in je hand zeggen “nou dat was het dan, sterkte ermee.” Dat is een gigantische afknapper”, aldus Oosterhuis.

De predikant merkt dat naast de mensen in rouw, er nog genoeg andere kerkgangers zijn die moeite hebben met de crisis. “Sommige mensen voelen veel angst of verdriet. Geestelijke ondersteuning van mij of binnen de kerkelijke gemeente hebben ze echt nodig.” Oosterhuis vertelt dat vooral de mensen die economisch getroffen zijn, veel waarde hechten aan de steun die hij biedt. “Hun hele leven verandert en ze moeten daar wat mee, de mensen willen met elkaar praten. De kerk is één keer per week open voor mensen die hun verhaal kwijt willen. Dit vinden de mensen heel fijn.”

Oosterhuis heeft veel telefonisch contact met de mensen die de steun kunnen gebruiken. Daarnaast heeft de kerk wekelijkse online kerkdiensten georganiseerd waar iedereen aan mee kan doen. Nu de maatregelen zijn versoepeld, heeft de kerk plannen om vanaf juli weer bijeenkomsten te organiseren. “We hebben besloten om in juni nog niks te veranderen, maar vanaf juli gaan we kijken wat er weer kan. Denk aan dopen bijvoorbeeld.”

De mensen die getroffen zijn door het virus hebben ook veel baat bij de steun die de kerk biedt. “De kerkgangers merken hoe kwetsbaar ze eigenlijk zijn. Ze worden van de ene op de andere dag ziek en kunnen soms niet geloven dat hun dit is overkomen. Het haalt je vanzelfsprekende zelfvertrouwen bij je weg”, aldus de predikant. Oosterhuis heeft ook veel aandacht besteed aan de mensen die in de oudere, kwetsbare groep zit. Hij vertelt dat deze mensen geen ritme meer hebben en zich heel erg afhankelijk van anderen voelen. “De diepere vragen die dan naar boven komen bij hun is hoe God dit kon toelaten en of de samenleving ooit weer normaal zal worden.”

Op de vraag: “kijken mensen anders naar het geloof?” antwoordt Oosterhuis dat mensen zich wel meer verbonden voelen. “Gelovige mensen zijn sowieso gewend om hun leven met God te delen. Wat wilt U hiermee zeggen? Vragen ze zich af en denken hier ook over na. De kerkgangers denken ook veel over zingeving.” Binnen de kerk is er een groepje die voor hulpverlening zorgt. Ze krijgen veel aanmeldingen binnen de kerkelijke gemeente van mensen die graag willen helpen met schoonmaken bij mensen of boodschappen doen. “De mensen brengen hun christelijke overtuiging in de praktijk, dat vind ik mooi om te zien,” aldus de 60-jarige priester.

Oosterhuis merkt dat sommige mensen uit de kerkelijke gemeente een verklaring proberen te vinden voor de crisis. “Men vertrouwt het moeilijke probleem aan God. Als mensen nadrukkelijk denken te weten waarom dit gebeurt, rem ik ze een beetje af. Je weet niet wat god wil of wat precies de bedoeling is.” De predikant heeft zelf dus ook niet geprobeerd een verklaring te vinden. Hij heeft zich wel gerealiseerd wat de roeping is van de kerkelijke gemeente. “Nu komt het er eigenlijk allemaal op aan. We kunnen zeggen dat we goed zijn voor elkaar, nu heb je de kans.”