Première van De Vijf Elementen in Muziekgebouw de Omroep

Première van De Vijf Elementen in Muziekgebouw de Omroep

Tim Kliphuis door Sarah Wijzenbeek

Een klein publiek heeft zaterdag 26 september aandachtig zitten luisteren bij de officiële release van Tim Kliphuis’ (44) nieuwe album, de Vijf Elementen, in het Hilversumse Muziekgebouw de Omroep. In de ruime zaal, tussen de muzieknoten door klinkt het over duurzaamheid en de omgang met de aarde. “Van vier heeft men alles al, de seizoenen, de elementen… er moest een vijfde bij.”

Bij de binnenkomst van de zaal werd 90 mensen, de meesten met een boven middelbare leeftijd en een aantal conservatoriumstudenten, een stoel toegewezen door het personeel. De zaal kan maximaal 400 mensen aan. Het net geklede publiek, allemaal met een bijzondere interesse voor klassieke muziek, krijgt het manifest te horen. Er zitten drie stoeltjes tussen de huishoudens in om de veilige afstand te waarborgen.

De intro is gebaseerd op Chaconne, een improvisatie die Bach schreef voor zijn destijds recent overleden vrouw. Kliphuis heeft erop doorgeborduurd en wist zelf te componeren wat de artiestengroep nu De Vijf Elementen noemt. Kliphuis: “Echte jazz is altijd improvisatie, ik maak een combinatie van klassieke muziek en jazz.”

“Aan het begin van de crisis, mijn agenda was helemaal leeg, en ja, dan krijg je vragen over zingeving. Ik wilde iets nieuws maken,” vertelt Kliphuis achteraf bevlogen, “maar ik wist niet waarover! Er is nog niet veel engagement in de creatieve sector – schilderkunst, toneel, muziek, maar men moet het publiek bereiken, want de politiek pakt de wereld niet goed aan! Ik wil graag kunst met een boodschap brengen.”

Samen met twee andere violisten en een cellist, weet Kliphuis in enkele, korte minuten met Bach aan het begin van de avond de aandacht van het publiek te trekken. De lege stoeltjes worden opgevuld door het warme en enthousiaste geluid van de muzikanten.

Er zijn tien minuten verstreken als het stuk echt begint en er een aantal musici binnendruppelt, een saxofonist, een pianist, nog meer violisten, een extra cellist en een klarinetspeler. In totaal staan er elf, muzikanten onderaan de tribune in de zaal, twee daarvan uit Ierland, voor “de internationale boodschap”. Ook zij worden muzikaal ingeleid en dan begint het belangrijkste gedeelte van het verhaal. Een geboeid publiek kijkt naar de passievolle muzikanten die de viool soms als gitaar voor de buik bespelen.

Het stuk is opgedeeld in vijf bedrijven, zoals de titel doet voorspellen. Het begint met aarde, gevolgd door lucht, dan water, waarna vuur. Als allerlaatste quintessenza, een overkoepelend element dat hoop en inspiratie moet geven aan het publiek. De stukken worden onderbroken door korte kwatrijnen over “kwieke wezens”, geschreven door de Hilversumse stadsdichter Mieke van Zonneveld (31).

Voor de toegift van Strauss spreekt Kliphuis de zaal nog toe om “het klimaat te agenderen”, daar waar het stuk over gaat. Later legt hij dit verder uit: “We gaan niet goed met onze wereld om. Kijk maar naar de coronacrisis, dat is het gevolg van de barbaarse manier van leven van mensen, het eten van dieren – er komt hierna een virus van een legbatterijkip als het zo doorgaat, ik weet het zeker!”

“Het stuk moet aanzetten tot nadenken, mensen moeten anders gaan stemmen”, laat Kliphuis in zijn bevlogenheid nog vallen. “Dit is een mooi moment om te veranderen.” Wegens populariteit speelde hij het stuk die avond twee keer voor een verspreid volle zaal.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *