Weinig emoties over onthoofding Franse docent

Weinig emoties over onthoofding Franse docent

Het Hilfertsheemcollege staat in Johannes Geradtswegbuurt en biedt praktische VMBO- en Havo-opleidingen aan ruim vierhonderd scholieren. De adolescenten lijken stuk voor stuk niet onder de indruk van de pandemie die ook dit land teistert als ze in groepjes gezellig grapjes staan te maken. In de gebruikelijk volle klassen wordt wel de minimale afstand aangehouden, zoals de rijen tafels slechts om en om door leerlingen zijn bezet. De leerlingen lijken niet geïnteresseerd in de onthoofding van Samuel Paty, die een spotprent van Mohammed liet zien.

“Ik denk niet dat heel veel leerlingen zich hiermee bezighouden,” legt de geschiedenisdocent Olger Vallinga uit. Eenmaal in de docentenkamer gaat hij pas verder. “En dat terwijl we elke ochtend het nieuws kijken, want wat vandaag het nieuws is, is morgen geschiedenis,” grapt hij. “Ik geef de leerlingen met plezier les over de rechtsstaat, de geschiedenis en de Franse Revolutie, onze idealen, maar ik denk dat het ze weinig scheelt.”

En dat beeld lijkt te kloppen. Worden ze naar Paty gevraagd, antwoordt de leerling Giulia (15) uit de vierde klas verbaasd: “Nee, die kennen we niet, hoezo?” Als hen wordt uitgelegd dat het hier om de onthoofde docent die in de hoogste Franse orde is toegekend tijdens een plechtige mis in het Sorbonne-gebouw, reageert Jeroen (15) ook onverschillig en nonchalant: “Oh, ja, die ken ik wel, ja.” Heel veel meer dan dat weten ze niet. “Het is wel tragisch.”

“En toch, ik ga altijd wel de ‘confrontatie’ aan. Ook met leerlingen met een Turkse afkomst praat ik over Erdogan en het vrije woord, en dan kan de discussie best heet worden”, vertelt Vallinga. Later heeft hij het ook nog over de opvoedende en moraliserende plicht van leraren: “Sommige leerlingen krijgen niet dezelfde idealen mee van huis uit. We hebben ook drie oorlogsmigranten uit Syrië en die zijn niet bekend met onze omgang, maar in het dagelijks leven houden de leerlingen zich er nauwelijks mee bezig.”

Nienke Oggel, sectieleider en docent maatschappijleer ligt het nog verder toe: “We hebben veel leerlingen uit een divers milieu, ook veel moslims en moslima’s. En we bespreken alle normen en waarden, het vrije woord en de Islam… We laten iedere ochtend het nieuws zien, dus de leerlingen moeten ervan weten.” Nadat de drietonige, elektronische bel luidt, gaat ze verder: “De moord – de gruwelijke onthoofding – speelt meer bij leerlingen, dan de soms best persoonlijke achtergrond ervan.”

De aardige en amicale omgang tussen alle leerlingen en leraren met humor en gepraat in de gangen, laat de werking van de vrijheid van meningsuiting glashelder zien. Af en toe hoort men dat de leerlingen die vrijheid misbruiken door elkaar met scheldwoorden aan te spreken. Van achtergrondinformatie of achterliggende idealen van het principe lijkt niet heel veel meer kennis dan dat.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *