“Dat je kind eerder gaat dan jij, dat hoort niet”

“Dat je kind eerder gaat dan jij, dat hoort niet”

Een kaarsje opsteken voor overleden dierbaren (Facebook-pagina Wereldlichtjesdag Hilversum)

Wereldlichtjesdag, een herdenkingsdag voor de nabestaanden van overleden kinderen. Ries de Winter (75), coördinator van de vereniging Ouders van een Overleden Kind (OOK) district Midden Nederland, vertelt vanaf zijn zolderkamer in Hilversum, wat deze dag inhoudt.

“Wereldlichtjesdag is overgewaaid vanuit Amerika, daar noemen ze het ‘Worldwide Candle Lighting Day’. In Amerika wordt dit al jaren georganiseerd, wij als vereniging Ouders van een Overleden Kind hadden hier destijds niets in ondernomen. Totdat er een vraag kwam van een collega van mij: ‘Doet de vereniging niets aan Wereldlichtjesdag?'”, vertelt Ries de Winter. Vanaf dat moment is de vereniging na gaan denken over een vorm voor een bijeenkomst in Hilversum. Dit jaar zou de derde editie zijn, maar helaas kan die vanwege het coronavirus niet door gaan. 

Iedereen die werkzaam is bij de vereniging is ook een lotgenoot, zo ook Ries de Winter. Hij heeft zijn twee kinderen verloren. Zijn dochter vanwege een erfelijke afwijking, zij is maar vijf dagen oud geworden. Zijn zoon, hij heeft suïcide gepleegd op tweeëntwintigjarige leeftijd. “Ik ben toendertijd het boek gaan schrijven dat ik zelf niet kon vinden, tijdens de periode van het rouwen om mijn zoon”, legt De Winter uit. “Ik ben toendertijd aan het boek begonnen omdat ik antwoorden zocht op de vragen die maar in mijn hoofd bleven hangen. Ik heb toen van alles uitgezocht om maar een antwoord te krijgen op de vraag: ‘Waarom?’. Iets waar je je nooit in verdiept totdat het in jouw omgeving gebeurt, dus vanaf dat moment wil je er alles over weten”, aldus De Winter. 

“Op een bijeenkomst als die van Wereldlichtjesdag in Hilversum, zijn er zo’n veertig lotgenoten aanwezig”, vertelt Ries de Winter. Tijdens deze avonden wordt er live muziek gespeeld, toespraken gehouden en wordt er een diavoorstelling weergegeven met alle namen van de overleden kinderen van de nabestaanden die aanwezig zijn, allemaal in ongeveer een uur tijd. ‘Vorig jaar werd de bijeenkomst in samenwerking met de Uitvaartstichting Hilversum georganiseerd, in de aula van Zuiderhof. Dat jaar was er dan ook live muziek van een zanger die zelf ook een lotgenoot is. Hij is na het overlijden van zijn kind begonnen met het schrijven van zijn eigen muziek, die hij dan ook die avond gezongen heeft”, aldus Ries de Winter. 

“Als je niet bij elkaar bent dan krijg je dat emotionele gevoel niet terug. De mensen die normaal kwamen, haalden dat emotionele gevoel en tegelijkertijd dat gesteunde gevoel wel”, aldus Ries de Winter. Hij legt uit dat het erg lastig leek om het online te gaan organiseren omdat je het gevoel van samenzijn minder kan overbrengen. Wel vertelt de Winter dat hij steeds vaker leest dat het gevoel online wel overgebracht kan worden, mogelijk een gemiste kans. “Dit jaar hadden we meerdere tegenslagen waardoor we besloten hebben het dit jaar even over te slaan. Bijvoorbeeld de tegenvaller dat degene met wie wij het vorig jaar hebben georganiseerd, vanuit de Uitvaartstichting, er nu niet meer werkt. Wij wilden de persoon die haar werk nu overneemt niet belasten met deze mogelijk nieuwe vorm van het organiseren. Mijn collega en ik zijn beide ook niet heel erg technisch, dus zouden wij hulp moeten krijgen van mensen buiten onze organisatie om het online te realiseren. Wij hebben toen besloten om het een jaartje over te slaan en hopelijk kan het volgend jaar op de manier die we vorig jaar hadden wel georganiseerd worden”, vertelt De Winter. 

Ries de Winter vertelt vaak zijn verhaal, bij elke bijeenkomst maar ook tijdens gespreksgroepen. “Je weet dat je ooit je ouder moet begraven, je weet ook dat je vijftig procent kans hebt dat je eerder gaat dan je partner. Maar dat je kind eerder gaat dan jij… dat hoort niet!”, vertelt Ries de Winter met een gebroken stem. Hij vervolgt zijn verhaal: “Het verhaal van je overleden kind gaat je nooit in de koude kleren zitten, wel gaan de scherpe randjes er vanaf naarmate je het meer vertelt.” Het verhaal delen van je overleden kind en daarmee je ervaringen delen is wat Ries de Winter tijdens dat soort bijeenkomsten doet, mensen steun geven.

Eindredactie: Pien van de Ven

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *