“Pak allemaal maar een steen, dan gaan we beginnen!” Zodra de kinderen dit horen, schieten ze uit hun stoelen. Met een kwast en verf in de aanslag beginnen ze met het beschilderen van de stenen. Dit doen ze niet zomaar, dit is een plan van de kindergemeenteraad. Deze heeft besloten om een kunstwerk te maken dat is opgebouwd uit zeshonderd stenen voor de herdenking van de oorlog. Ieder kind beschildert er een paar en ze worden geholpen door vier ouderen die de oorlog zelf hebben meegemaakt. Ze worden uiteindelijk in de vorm van een Maple leaf gelegd, een esdoornblad die Canada symboliseert. Vervolgens gaat het kunstwerk reizen door Hilversum. Zo draagt iedereen letterlijk én figuurlijk een steentje bij aan de herdenking van 75 jaar vrijheid.

Alle kinderen zijn ervan overtuigd dat het herdenken erg belangrijk is. Ze hopen dan ook om met hun kunstwerk zo veel mogelijk mensen aan het denken te zetten. “Ik vind dit een mooie en creatieve manier van herdenken. Wat alle mensen in de oorlog hebben meegemaakt is vreselijk en dit mag nooit vergeten worden. Het kunstwerk gaat door Hilversum reizen, waardoor veel mensen het kunnen gaan zien. Mijn doel is om alle Hilversummers er stil bij te laten staan,” aldus kinderburgemeester Lise (12).

Alle leden van de kindergemeenteraad zijn blij met het idee van de Maple leaf, zelfs als ze eerst voor een ander plan waren. In de kindergemeenteraad krijg je namelijk, net als in de echte gemeenteraad, niet altijd je zin. Dat vertelt ook raadslid Linde (11). “Mijn klasgenootje en ik hadden eigenlijk een heel ander idee bedacht dan dit. Wij wilden een ontmoetingsplaats voor kinderen maken, zodat je ook kinderen leert kennen die niet bij je op de sportclub of school zitten. We hebben met één punt te weinig, net niet gewonnen. Dat is natuurlijk wel zuur, maar ik ben wel blij met het resultaat van nu.”

Na een uur schilderen leggen de kinderen hun kwasten neer en gaan ze in een kring zitten. Het is nu tijd dat de ouderen verhalen gaan vertellen over hun oorlogsverleden. Er wordt zowel gelachen als gehuiverd. Als Joke Klarenbeek (80) vertelt dat zij met de bevrijding een oranje bal kreeg, waarvan ze er even later achter kwam dat het eigenlijk een sinaasappel was, zijn de kinderen vol verbazing. “Hoe kan dat nou weer?” hoor je kinderen mompelen. Klarenbeek vertelt dat zij nog nooit een sinaasappel had gezien tot dat moment. Dit was voor alle kinderen niet voor te stellen.

De ouderen zijn ook blij dat de kinderen zo druk bezig zijn met de herdenking. Zo vertelt Paula van den Berg (86), die van haar zesde tot en met elfde levensjaar de oorlog mee heeft gemaakt, het volgende: “Als ik over de oorlog vertel, krijg ik nog altijd die nare gevoelens terug. Maar ik merk dat de kinderen een luisterend oor hebben, waardoor ik me goed voel. Het is fijn dat de jeugd van nu belangstelling heeft voor datgene wat ik als kind heb meegemaakt. Het is goed om mensen op jonge leeftijd te laten realiseren wat een bezetting inhoudt. En ik ben van mening dat de uitwerking van de kindergemeenteraad uitstekend werkt. Ik denk dat deze bijeenkomst bij de kinderen zal blijven hangen. Waardoor ze ooit bedenken: “Ik heb een keer stenen beschilderd, maar waarvoor… Oh ja, voor het herdenken van 75 jaar bevrijding, waar ook oorlogsverhalen werden verteld door mensen die het echt hebben meegemaakt”. Door onze herinneringen door te geven hoop ik dat er nooit meer een oorlog zal komen.”

Kinderen die het kunstwerk opvullen met de beschilderde stenen.