“Het grote zorgaanbod werkt als een aanzuigende kracht.”

“Het grote zorgaanbod werkt als een aanzuigende kracht.”

Foto: Lisa de Valk. Zorgruimte Cals plus

NIEUWEGEIN – Op het Cals college, een middelbare school in Nieuwegein hebben ze een groot zorgaanbod. De school wordt hierdoor wel steeds meer gezien als een zorgplek. Nicole Groen, zorg coördinator op het Cals College weet alles over de zorg op het Cals College. “Het grote zorgaanbod werkt als een aanzuigende kracht”

Tekst door: Lisa de Valk

Merken jullie dat de school steeds meer als een soort zorg plek wordt gezien?

“Wat je nu ziet zijn eigenlijk twee dingen. Wat het heel erg lastig maakt, is dat je hier leerlingen hebt die dus op een Nieuwegeinse school zitten, maar soms wonen in een andere woonplaats. Hierdoor is er voor iedere leerling weer een andere hulpverlener en een andere gemeente met een andere manier van werken. Daarnaast zie je enorme bezuinigingen binnen het domein zorg vanuit de gemeente. In het verleden was het zo dat zodra een leerling vastliep en we dachten dat er een hulpvraag lag op het stukje sociaal emotionele ontwikkeling dan konden wij met de gemeente schakelen. Zij keken dan of ze een Sofa training moesten inzetten of keken of zo’n leerling aan een coach gekoppeld kon worden. Wat wij nu heel snel terugkrijgen, is dat ze zeggen dat die stress vanuit school komt dus dat het een schools probleem is. Alles wordt dus eerst terug naar school gestuurd. Er is dus echt een verschuiving vergeleken met bijvoorbeeld 10 jaar geleden.“

Wie stuurt dat dan allemaal terug naar school?

“Dat zijn eigenlijk de sociale teams dus de mensen binnen de gemeentes waar de hulpvragen binnen komen. Zij wegen eigenlijk af of zo’n hulpvraag is voor het sociale team of dat zo’n hulpvraag voor school gerelateerd is.”

Gaat het dan ook soms andersom dat jullie kinderen hebben behandeld hier in de zorg en ze dan doorsturen naar een psycholoog of naar een andere hulpverlener?

“Ja, dit gebeurt zeker. Daar hebben wij de zorgstructuur wel zo staan dat we heel goed kunnen onderbouwen waar onze grens ligt, welke interventies we op school al in hebben gezet daarin en wanneer het echt een stukje hulpverlening gaat worden. Dan heb je een gesprek met ouders en de leerling, samen met iemand van het sociaal team om de leerling over te dragen richting het sociaal team.”

Gebeurt het dan ook dat het teruggekoppeld wordt naar school?

“Nee, op het moment dat wij echt met elkaar in kaart hebben gebracht dat het gaat om een hulpverleningsvraag durf ik wel te zeggen dat de collega’s die wij hier binnen de zorg hebben zitten voldoende kennis en expertise hebben om dit af te wegen. Het kan soms ook dat je verschillende dingen hebt geprobeerd en dat je merkt dat zo’n leerling of niet leerbaar is of dat de ondersteuning niet helpend is. Dan kun je daar heel makkelijk in opschalen en heel vaak gaat het best al wel om complexe casussen waar ook al leerplicht bij betrokken is en waar ook al een GGD-arts bij betrokken is. Dan is het voor ons makkelijker, omdat het dan niet alleen maar iets is vanuit school, maar waar een GGD of een leerplicht ook al bij zit.”

Hoe is jullie zorgaanbod hierin veranderd?

“Als je kijkt naar vijf jaar geleden hadden we een orthopedagoog en een hele kleine ruimte. Hier hadden we dan maar een stuk of 10 leerlingen die daar zaten. Nu hebben we een heel gebouw apart voor de zorg. Hier hebben we extra ondersteuningen in een CalsPlus aanbod en hebben we meer individuele begeleiding. Nu zien we doordat wij juist een veel groter zorgaanbod hebben gecreëerd dat het ook een beetje een aanzuigende werking heeft. Dat we daardoor ook veel meer leerlingen in school krijgen die bepaalde ondersteuning nodig hebben. Ouders van leerlingen op basisscholen weten dat onze school veel ondersteuning aanbiedt. Als ze dan vinden dat hun kind dit nodig heeft, komen ze al snel naar ons toe.”

Over de auteur

Lisa de Valk

Mijn naam is Lisa de Valk, 18 jaar en ik ben eerstejaars student journalistiek op de Hogeschool Utrecht. Ik zit op dit moment op kamers in Nieuwegein, maar kom oorspronkelijk uit Nieuwerkerk, een klein dorpje in Zeeland. Een grote stap heb ik moeten maken om uit mijn veilige thuishaven te vertrekken en zo de wijde wereld in te gaan. Ik vind het heel inspirerend dat er zo veel verschillende mensen zijn met ieder hun eigen verhaal en ik ben hier vaak erg nieuwsgierig naar. In de journalistiek mag ik deze verhalen omzetten tot producties, wat de studie voor mij zo leuk maakt. Het leven voor en achter de schermen spreekt bij beide aan, ik vind het leuk om dingen te regelen, en mijn eigen ambities liggen bij theater, sport en het sociale leven. Het idee om mensen te interviewen en deze verhalen op de weg terug naar huis achter mijn laptopje uit te werken, vind ik fantastisch. Een Zeeuws meisje op zoek naar avontuur :)

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.