‘Ik heb autisme en ik herken mijzelf erin’

‘Ik heb autisme en ik herken mijzelf erin’

Claudia op de set van SpangaS

Door Else Talsma: Claudia Kanne (21) is een Nederlandse actrice, studerende aan  de toneelschool in Utrecht. Door het spelen van de rol van ‘Jackie’ in de populaire jeugdserie SpangaS werd Kanne bekend bij het grotere  publiek. De rol ‘Jackie’ heeft veel teweeg gebracht bij de kijker, het was namelijk de eerste keer dat er een personage met autisme in een jeugdserie te zien was. ‘Er zijn ook mensen die de KRO hebben benaderd om te zeggen dat ze blij waren dat er aandacht werd geschonken aan autisme op televisie’, aldus Kanne.

Eerste keer

Voor deze rol heb ik mijzelf  heel erg ingelezen over wat autisme is. Ook ben ik toen der tijd vanuit Spanga’s in gesprek gegaan een psycholoog.  Samen met hem ging ik mijn auditietapes terug kijken. Waarna hij mij uit kon leggen of de dingen die ik deed wel of niet binnen het spectrum pasten. Dat was echt heel erg interessant. De rede n voor dit initiatief was dat de productie van SpangaS  een karakter wilde neerzetten waar de kijkers met autisme zich goed in konden herkennen. En het mocht ook absoluut geen stereotype worden. Voor SpangaS was het de eerste keer dat er een karakter met autisme in de jeugdserie te zien was, ik voelde daarbij ook wel een bepaalde druk. Het was heel erg zoeken voor mij: hoe zorg je ervoor dat mensen zich gezien voelen. Dat heb ik tot het einde nog heel spannend gevonden.

Positieve geluiden

Zelf was ik vooral heel erg bang dat mensen die zelf autisme hadden zouden denken: daar heb je weer zo’n iemand die denkt dat autisme zo en zo in elkaar zit. Gewoon dat mensen zouden denken dat het met de verkeerde intentie was gedaan. In zo’n  draaiperiode ben je natuurlijk vooral aan het gaan en moet alles snel. Achteraf gezien heb ik me daar echt wel druk over gemaakt.

Toen er na de eerste aflevering positieve geluiden binnenkwamen van de kijkers, viel er echt ‘een last van een halfjaar ’ van mijn schouders af. Zelf dacht ik altijd: ik ben hier aangenomen door mensen die zelf geen autisme hebben, dus die hebben ook de waarheid niet in pact. Maar pas toen er mensen naar mij toe kwamen met: ik heb ook autisme en ik herken mijzelf  erin voelde ik dat ik het goed had gedaan. Steeds als ik aan deze momenten terug denk krijg ik er weer kippenvel van. Juist omdat ik mij hier zoveel zorgen over had gemaakt.

Impact

Er zijn ook mensen die de KRO hebben benaderd om te zeggen dat ze blij waren dat er aandacht werd geschonken aan autisme op televisie.  Ook omdat het niet vanzelfsprekend was dat er in jeugdseries karakters met autisme te zien waren.  Voor het eerst was een van de hoofdrollen in een jeugdserie een meisje met autisme. Ik kan mij wel voorstellen dat dit een soort van erkenning geweest is; van ik mag er ook zijn. Het was ook heel bijzonder als er mensen kwamen figureren en dat we dan na de draaidag op de foto gingen. Dat ze dan aan mij vertelden dat ze ook autisme hadden en dit soort dingen eigenlijk heel eng vinden. Aangezien  ze de locatie niet kenden en niet wisten hoe  een draaidag zou gaan.  Maar toch gaven ze aan dat ze heel graag wilden komen omdat Jackie in de serie ook haar grenzen verlegt door enge dingen te doen. Als ik er achteraf over nadenk ,  besef ik eigenlijk helemaal niet hoeveel impact de serie heeft gehad. Als ik dan dit soort reacties kreeg dan dacht ik echt  wel: oké we doen het voor een groter doel. Dat was echt wel heel erg bijzonder

Outsider

Grappig genoeg word ik op castings altijd gevraagd voor de outsider rollen en de misfits. En ik snap dat ook wel; ik sprak bijvoorbeeld laatst nog een regisseur van Spanga’s en die zei dat hij ook wel het idee had dat ik wat dingen van Jackie heb overgenomen. Waarop ik vertelde, dat het in eerste instantie toch al uit mijzelf kwam? Waarna hij weer antwoordde  met: ja maar

Als je voor zo’n lange periode een rol speelt besef je op een gegeven moment ook: dit zit ook in mij.  Misschien heb ik op deze manier wel vrede gesloten met de dingen die ik eerst stom vond aan mijzelf.  Ik ben bijvoorbeeld best wel ongemakkelijk ik hou helemaal niet van grote groepen mensen. Ook het praten in grote groepen vind ik echt heel eng. En  dit zijn allemaal dingen die Jackie ook wel heel erg had. Op een gegeven moment dacht ik bij mijzelf:  het feit dat dit nou op televisie  . Waardoor ik mij ineens niet meer zo raar voelde. Ook omdat er veel reacties van de kijkers kwamen op de aflevering waarin ze vertelden dat ze soms ook moeite hebben met dezelfde soort dingen. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat Jackie mij ook heeft geholpen.

Over de auteur

Else Talsma

Mijn naam is Else Talsma ik ben 18 jaar oud en ik kom uit Friesland in 2020 heb ik mijn havodiploma gehaald op het Drachtsterlyceum. Persoonlijk voel ik me altijd aangetrokken tot verhalen en ben ik verschrikkelijk nieuwsgierig. Later zou ik me graag willen specialiseren in het maken van documentaires. Al op jonge leeftijd heb ik in veel theaterproducties, series en films gespeeld. Alhoewel ik daar altijd voor de camera stond heb ik me achteraf altijd meer aangetrokken gevoeld tot wat er achter de schermen afspeelde. En dan vooral tot het maken en bedenken van een concept en het daarvoor onderzoek doen naar verhalen van specifieke mensen.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.