‘Dit soort scenario’s zouden gewoon niet mogen voorkomen in onze maatschappij’

‘Dit soort scenario’s zouden gewoon niet mogen voorkomen in onze maatschappij’

Linda klaverstijn, met de opgestuurde pakjes maandverband en tampons

Door Else Talsma: Opaalhof 21 in IJsselstein,  dit  is de plek waar Linda Klaverstijn (44) woont. Als je langs dit adres loopt zou je een menstruatie uitgiftepunt  in de tuin kunnen zien staan. Dit uitgiftepunt wordt ook wel een MUP-kastje genoemd en is bedoeld  om menstruatie-armoede tegen te gaan. Elk kastje wordt op eigen initiatief door de eigenaren gevuld met gratis menstruatieproducten, voor wie het nodig heeft. Zo was er vroeger bij Klaverstijn thuis soms ook geen geld voor menstruatie producten. Nu zet Klaverstijn zich door middel  van haar kastje in voor diezelfde menstruatie-armoede; vooral het gegeven dat ik nu beschikbaar ben voor een groep die mij nodig heeft, dat doet mij heel erg goed, aldus Linda Klaverstijn.  

 

Er staat in jouw voortuin een menstruatie uitgiftepunt , hoe is dat zo gekomen?

Er staat al twee jaar lang een minibieb in onze voortuin. Dit ben ik gaan doen, aangezien ik in 2019 erg ziek ben  geweest . Waardoor ik veel hobby’s heb moeten opgeven. Daarna zaten we natuurlijk in een lange corona periode . Toen had ik zoiets van: ik wil graag een nieuwe hobby , maar wel een met een bepaalde maatschappelijke betrokkenheid. Zodoende ben ik toen mijn minibieb gestart. Eerst een en toen volgde al heel snel het tweede kastje. 

Alleen had ik op een gegeven moment het gevoel van; oke, dit is leuk en het loopt goed maar ik zou eigenlijk nog breder maatschappelijk betrokken willen zijn. Ik heb een tijd zitten wikken en wegen over wat voor maatschappelijke rol ik zou willen vervullen. Zo zijn er bijvoorbeeld heel  veel extra dingen die je aan je minibieb  kan toevoegen. Zoals  het aanbieden van s peelgoed o f het organiseren  van een planten of stekjes ruil. Op een gegeven moment zag ik bij mede minibieb beheerders op een gezamenlijke Facebookpagina dat er een initiatief was gestart vanuit het armoedefonds. Hier ging het dan om een kastje met gratis  menstruatieproducten. Zo zou er op deze manier iets gedaan kunnen worden tegen de menstruatie-armoede . Toen had ik zoiets van: dit is een heel mooi extra maatschappelijk doel, waar ik mij voor wil inzetten.

Waarom dacht jij, dit is iets voor mij zo’n menstruatie uitgiftepunt ?

 Ik wil graag het gevoel hebben dat ik er kan zijn voor een bepaalde doelgroep die het nodig heeft. Zelf kom ik uit een gezin die het niet breed had vroeger, wij moesten ook ieder dubbeltje omdraaien. Ook was er niet altijd geld voor maandverband. Op een gegeven moment verdiende ik ,toen ik zestien was , mijn eigen geld en daar moest ik ook maandverband voor kopen. Dat zou eigenlijk niet moeten. Het zou eigenlijk beschikbaar moeten zijn voor iedereen die het nodig heeft.

Ook zien we dat er nadelige gevolgen zijn wat betreft het   van de meisjes die geen geld hebben voor tampons of maandverband , omdat de kans groot is dat ze op school doorlekken blijven noodgedwongen thuis. Maar ook is er sprake van verzuim op het werk, doordat vrouwen zich ziek melden. Aangezien ze anders continu naar het toilet moeten om het stukje wc-papier wat dient als maandverband te verwisselen. Dit soort scenario’s zouden gewoon niet mogen voorkomen in onze maatschappij.

 

Het concept van het kastje is natuurlijk dat jij iets geeft, aan diegenen die het  nodig hebben,  maar heeft dit initiatief jouw ook iets gebracht?

Eigenlijk is het zo dat ik er persoonlijk niks uit hoef te halen, ik deel vooral heel graag met anderen. Daar sta ik misschien ook wel een beetje om bekend.  Z o geef ik nu al een hele poos boeken weg, en zegeltjes. Ook heb ik allerlei extraatjes in mijn minibieb staan. Het geeft mij voldoening dat mensen weten waar ik zit. En dat mensen mijn initiatief ondersteunen door af en toe een bijdrage te leveren als het nodig is. Maar vooral het gegeven dat ik nu beschikbaar ben voor een groep die mij nodig heeft, dat doet mij heel erg goed. Als je mij vraagt, wat dit initiatief mij gebracht heeft? Dan zeg ik ‘dat ik nu op een  positie sta waar ik mensen hulp kan bieden,  dat voelt heel erg goed.

 

Aanvullende video door: Else Talsma

Naam van de studente is bekend bij de redactie 

Over de auteur

Else Talsma

Mijn naam is Else Talsma ik ben 18 jaar oud en ik kom uit Friesland in 2020 heb ik mijn havodiploma gehaald op het Drachtsterlyceum. Persoonlijk voel ik me altijd aangetrokken tot verhalen en ben ik verschrikkelijk nieuwsgierig. Later zou ik me graag willen specialiseren in het maken van documentaires. Al op jonge leeftijd heb ik in veel theaterproducties, series en films gespeeld. Alhoewel ik daar altijd voor de camera stond heb ik me achteraf altijd meer aangetrokken gevoeld tot wat er achter de schermen afspeelde. En dan vooral tot het maken en bedenken van een concept en het daarvoor onderzoek doen naar verhalen van specifieke mensen.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.