Bibliotheek-directrice Gemma Wiegant geriddert tot de orde van Oranje-Nassau bij emotioneel afscheid

Bibliotheek-directrice Gemma Wiegant geriddert tot de orde van Oranje-Nassau bij emotioneel afscheid
[embed]https://soundcloud.com/tiesthijssen/afscheid-gemma-wiegant-mixdown[/embed]

Zodra de deuren worden opengeslagen van het theatercafé de Kom, komt de vlaag van warmte en de Ierse muziekliederen je tegemoet. Overal zitten mensen aan hoge en lage tafels, gericht op het podium die is versierd met kerstversiering waar de band speelt en toespraken worden gehouden. Vandaag vindt hier het afscheid van Gemma Wiegant plaats, voormalig directrice van bibliotheek de Tweede Verdieping.

‘Mijn zus had een advertentie uitgeknipt en vroeg; is dit niet iets voor jou?’ Gemma vertelt over haar verleden bij de Tweede verdieping, hoe ze in het jaar 1986 heeft ze gesolliciteerd voor werknemer bij de bibliotheek. Ze werd aangenomen en kon zich in 2008 zelfs directrice van de bibliotheek noemen. ‘Wat de bibliotheek te bieden heeft is kennis maken met het onbekende, en dat is zo ontzettend verrijkend, dat gun je iedereen. Want zodra je een ander beter begrijpt, ben je verdraagzamer.’ Vertelt Gemma met een glimlach op haar gezicht. Gemma haar toespraak wordt afgesloten en met een hard applaus en luid daarbij het begin van de avond in.

Er lopen mensen rond en de eerste biertjes worden ingeschonken. Het zijn kennissen, oud-collega’s of mensen met wie Gemma een samenwerking is aangegaan gedurende haar carrière. Er worden bloemen en cadeautjes overhandigd en er komen verschillende mensen aan bod om een ode aan Gemma af te leggen. Zo ook John van Engelen, wethouder sport en recreatie van de gemeente Nieuwegein, die met Ierse melodieën op het podium wordt verwelkomd.

‘De tweede verdieping is onder Gemma een begrip geworden in Nieuwegein. De bibliotheek is nu niet alleen een plek waar je boeken kan lenen, maar ook een plek waar verbinding gezocht kan worden met onze inwoners’. De focus onder de mensen ligt op de wethouder terwijl de obers met bittergarnituur rondlopen. ‘Je hebt de bibliotheek altijd met hart en ziel verdedigd en op het moment dat de raad je nodig had, stond je er altijd.’ Aldus wethouder John van Engelen.

Verschillende mensen komen ter sprake en vertellen over de ervaringen die zij hebben mogen meemaken en de acties die zijn neergezet met Gemma als directrice. ‘Als je dan naar Gemma kijkt komt er een woord in me op: integer.’ Verteld Jan-Joost Meijs, voorzitter van het landelijke kennisnetwerk Welzijn op Recept. ‘Je kwam hier niet om vrienden te maken, maar als iemand je echt goed kent kon je niks anders dan diegene in je hart sluiten.’ Mensen lachen, er wordt opnieuw geapplaudisseerd en de bier en wijn wordt volop geschonken.

‘Eigenzinnigheid, dat is iets wat volledig bij Gemma past.’ Ton de Gruyter, de stadsdichter heeft Gemma de bibliotheek cadeau gedaan. Ter afscheid van de functie als directeur heeft Ton de Gruyter een gedicht voor Gemma geschreven. Het gedicht wordt afgesloten met de zin: ‘wie ooit het huis van taal verlaat, is nooit meer eenzaam in het hoofd.’ Opnieuw applaudisseert iedereen en lijken de mensen onder indruk te zijn van het gedicht.

Er vindt een kleine pauze plaats in de ruimte die gevuld is met modieuze, hangende gloeilampen. Bovenaan de raamkant vindt zich een lange rode led strip plaats die zorgt voor een warme sfeer. Aan de bar in het midden van de ruimte zitten mensen, er klinken veel stemmen door elkaar heen en mensen lopen heen en weer. Na de korte pauze vinden nog een aantal andere toespraken plaats, zo ook van een oud-collega: ‘de tweede verdieping is veranderd van een boekenbieb naar een mensenbieb.’ Er wordt teruggekeken op de samenwerkingen met Gemma ze wordt door iedereen bedank voor haar inzet. ‘Als dierbare collega, als denker en als doener. Het is de steun die Gemma gaf aan collega’s.’

De deur van het café die volstaat met mensen gaat langzaam open en de burgemeester van Nieuwegein, Frank Backhuijs komt binnenlopen. Later gaf ook hij een toespraak op het podium. ‘Ik ben blij dat ik hier kan staan, als burgemeester van Nieuwegein, want ik sta hier om stil te staan bij jou carrière, die hier 36 jaar geleden is gestart. ‘Je bent op veel plekken gevraagd om advies te geven, en dat je in Nederland bekend stond, uitte zich ook internationaal.’ Er valt een kleine stilte zodra de burgemeester een heel bijzonder cadeautje aan Gemma wil overhandigen: ‘daarom ridder ik je bij deze, namens het koningshuis, tot de orde van Oranje-Nassau.’ De mensen kijken naar de burgemeester die het oranje lintje aan Gemma geeft. Er wordt met open monden richting het podium gekeken.

‘Ik ben een beetje overdonderd met deze verering. Ik weet ook niet zo goed wat ik moet zeggen als dankjewel. Ik heb mijn werk altijd gewoon met hart en ziel gedaan. Ik vind het gewoon geweldig en dat dit gebeurt vind ik gewoon een super erkenning van wat we gepresteerd hebben op de Tweede verdieping. Die samensmelting van persoonlijke kwaliteiten is fantastisch, daarom verdienen jullie eigenlijk allemaal dit lintje.’

De functie als directeur wordt overgedragen aan Roel Zuidhof en Gemma wordt gevraagd wat ze de bibliotheek nou zou willen meegeven in de toekomst: ‘Als bibliotheek vorm je de basis van een democratie, en dat is super bijzonder. Het vraagt integriteit om daar goed mee om te gaan en het vraagt ontwikkeling, het goed kunnen luisteren en professionaliteit. Ik vind het zo fantastisch als we dat kunnen realiseren met elkaar. Ik gun het Nieuwegein.’

Over de auteur

Ties Thijssen

Geboren in Amsterdam en opgegroeid in Heemstede vervolgt Ties Thijssen zijn carrière bij de studie journalistiek in Utrecht na het behalen van zijn VWO-diploma. Na twijfel over zijn toekomst kwam hij erachter dat voor een groot publiek zijn mening uitspreken een van zijn sterke punten is. Hij werd op vroege leeftijd al geloofd voor zijn buitengewone presenteer en communicatie skills. Hierdoor kreeg hij overweldigende feedback dat dit wel eens zijn toekomst zou kunnen worden, die hij ook ter harte nam. Tijdens een jaar studeren in Amerika, waarin hij bevriend raakte met de zoon van bekend sportjournalist Tom Caron, kreeg hij de mogelijkheid om het met hem over zijn toekomst te hebben. Na veel advies en goeie woorden van Tom voelde Ties de bevestiging steeds meer: sportjournalistiek zou zomaar zijn droom kunnen zijn. Eenmaal terug uit Amerika begon het proces waar hij nu nog steeds mee bezig is. Deze 22-jarige heeft een toekomst om uit te werken en zal zijn best doen om alles uit zijn carrière te halen.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *