{"id":690,"date":"2025-02-05T12:57:12","date_gmt":"2025-02-05T11:57:12","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/jaceyzelissen\/?page_id=690"},"modified":"2025-06-12T17:49:00","modified_gmt":"2025-06-12T15:49:00","slug":"mmp","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/jaceyzelissen\/portfolio-slow\/mmp\/","title":{"rendered":"Hoe Team12 jongeren helpt hun plek in de samenleving te vindenMultimediaal Verhaal"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\n
Hoe Team12 jongeren helpt hun plek in de samenleving te vinden<\/span><\/div>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Beeld: PSW<\/sub><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
Tussen wal en schip<\/strong><\/span><\/div>\n\n\n\n

Niet iedereen vindt moeiteloos zijn plek in de samenleving. Voor sommige jongeren is meedoen geen vanzelfsprekendheid, maar een dagelijkse worsteling. De wereld lijkt te snel, te complex en te weinig op hen ingericht. Vaak begint dat al op jonge leeftijd: school sluit niet aan, thuis ontbreekt structuur, vrienden verdwijnen en langzaam verdwijnt ook het vertrouwen in jezelf, in wat je kunt en in wat er nog komt.<\/p>\n\n\n\n

Deze jongeren vallen tussen wal en schip. Ze zijn te oud voor schoolondersteuning, te jong voor langdurige zorg of te onduidelijk voor een strak traject. Ze hebben geen WMO- of WLZ-indicatie, maar kampen w\u00e9l met labels als autisme, ADHD of trauma. Soms te \u2018licht\u2019 voor zorg, maar te \u2018zwaar\u2019 voor de arbeidsmarkt. Wie geen sterke achterban heeft, verdrinkt al snel in een wirwar van loketten, papieren en voorwaarden. Zonder dat iemand \u00e9cht de tijd neemt om te zien wie ze zijn en wat ze nodig hebben.<\/p>\n\n\n\n

Wat overblijft is een leven in de wachtstand. Dagen zonder ritme of richting. Een toekomstbeeld dat steeds verder uit zicht raakt. Terwijl de afstand tot school, werk en participatie groeit, groeit ook het risico op stilstand of zelfs op het verkeerde pad.<\/p>\n\n\n\n

Voor jongeren als deze bestaat Team12: een \u00e9\u00e9njarig traject waarin niet het systeem, maar de mens centraal staat. Waar gekeken wordt naar mogelijkheden in plaats van dossiers. Waar ruimte is om opnieuw te ontdekken: wie ben ik, wat kan ik en waar hoor ik thuis?<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n\n\n\n

Beeld: PSW<\/sub><\/p>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
Een plek om opnieuw te beginnen<\/strong><\/span><\/div>\n\n\n\n

Team12 is een traject van een jaar. Geen school of zorginstelling, maar een tussenplek om te ontdekken: kan ik werken, opnieuw leren, of heb ik begeleiding nodig? Dit traject wordt, in opdracht van Vidar, uitgevoerd door PSW, een organisatie die kinderen en volwassenen begeleiding geeft bij het richting en inhoud geven aan hun eigen leven. In het stadion van Fortuna Sittard, waar Team12 gevestigd is, werken jongeren toe naar meer ritme, verantwoordelijkheid en vertrouwen. Iedereen krijgt een persoonlijke agenda. Zo ontstaat langzaam weer structuur; iets dat vaak lange tijd ontbrak.<\/p>\n\n\n\n

Wat ze doen varieert: schoonmaken in het stadion, helpen in het nabijgelegen Fletcherhotel of bij de lokale supermarkt. Taken die op het eerste gezicht klein lijken, maar groot zijn in betekenis. Want in deze beschermde omgeving kunnen jongeren oefenen met dingen als samenwerken, afspraken nakomen en omgaan met gezag zonder dat er direct iets op het spel staat als er een fout wordt gemaakt.<\/p>\n\n\n\n

Ze doen het niet alleen. Bij Team12 werken jongeren samen met cli\u00ebnten van PSW die al langer in het Werkleercentrum, zo wordt de locatie genoemd, rondlopen. Die duo\u2019s brengen werelden bij elkaar: bijvoorbeeld jongeren met een rauw randje naast mensen met het syndroom van Down. “Dan zie je iets gebeuren”, zegt persoonlijk begeleider Boy Clerx. “Je ziet mensen veranderen. Inzicht krijgen. Soms groeien ze zelfs naar werk of terug naar school.”<\/p>\n\n\n\n

\ud83c\udfa7 Boy werkt als persoonlijk begeleider bij Team12. In dit fragment vertelt hij wie hij is, wat hem drijft en wat dit werk zo bijzonder maakt:<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n\n\n\n