<\/p>\n
Het begrip trauma is ingewikkeld, daarom legt psycholoog Ren\u00e9e van Hoek het kort uit.<\/p>\n
<\/p>\n
WAT IS EEN TRAUMA PRECIES?<\/strong><\/p>\n <\/p>\n [aesop_video src=”youtube” id=”m-qKewQpOe4″ align=”center” disable_for_mobile=”on” loop=”on” controls=”on” mute=”off” autoplay=”off” viewstart=”off” viewend=”off” show_subtitles=”off” revealfx=”off” overlay_revealfx=”off”]<\/p>\n <\/p>\n \u201cVroeger was ik altijd al kleiner dan gemiddeld. Op zich niet raar want oma is ook klein. Mijn ouders hebben mij, voor de zekerheid, meegenomen naar de huisarts die ons doorverwees naar het ziekenhuis.\u201d Na diverse onderzoeken konden de kinderartsen niets vinden.<\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n \u201cVan het staan op de weegschaal tot het maken van een hartfilmpje met drie jonge artsen, vaak mannen, naast je is a-relaxed,\u201d vindt Jara.\u00a0 Artsen staan er niet altijd bij stil wat voor invloed een ziekenhuisonderzoek op iemand kan hebben.<\/p>\n Jara is niet de enige jonge pati\u00ebnt die een medisch trauma oploopt. Kuhlmann: \u201cHet is lastig om door medische handelingen trauma te voorkomen, want als er acuut gehandeld moet worden, kan er niet eerst rustig uitgelegd worden wat ze gaan doen. \u201d<\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n [aesop_content color=”#0d0c0c” background=”#fafafa” columns=”1″ position=”none” imgrepeat=”no-repeat” disable_bgshading=”off” floaterposition=”left” floaterdirection=”up” revealfx=”off” overlay_revealfx=”off” aesop-generator-content=”In de grafiek is te zien hoeveel kinderen per jaar in het ziekenhuis komen en hoelang ze worden opgenomen. De leeftijd is 1-20. Opvallend is dat het aantal ziekenhuispati\u00ebnten afneemt.\u00a0 Het is verdeelt in mannen en vrouwen. De data (Ziekenhuisopname en pati\u00ebnten) is afkomstig van het CBS. Voor andere inzichten zijn diverse datasets binnen \u00e9\u00e9n grote dataset gefilterd en gecombineerd. De inzichten zijn te zien in bovenstaande tabel.<\/p>\n “]In de grafiek is te zien hoeveel kinderen per jaar in het ziekenhuis komen en hoelang ze worden opgenomen. De leeftijd is 1-20. Opvallend is dat het aantal ziekenhuispati\u00ebnten afneemt.\u00a0 Het is verdeelt in mannen en vrouwen. De data (Ziekenhuisopname en pati\u00ebnten) is afkomstig van het CBS. Voor andere inzichten zijn diverse datasets binnen \u00e9\u00e9n grote dataset gefilterd en gecombineerd. De inzichten zijn te zien in bovenstaande tabel.<\/p>\n [\/aesop_content]<\/p>\n Op een dag breekt Jara haar vinger. Weken gingen, voorbij maar genezen deed het niet. Dit is de aanleiding voor meer onderzoeken. \u00a0Ze brengt regelmatig een bezoek aan het ziekenhuis, waardoor de angsten groter worden. \u201cDe geur van ziekenhuiseten, de jonge medische studenten die meekijken om zo het vak te leren: alles vond ik verschrikkelijk.\u201d In 2018, op dat moment was Jara vijftien jaar, vinden de artsen iets in haar bloed, wat niet klopt.<\/p>\n \u201cMijn ouders en ik moesten wachten in de wachtkamer van het ziekenhuis, tot we werden opgehaald door de arts. “Hij zei \u2018Ga maar even zitten. Vervolgens dropte hij de diagnose. \u2018Je hebt een chromosoomafwijking.\u2019 Verder uitleg volgde, maar ik was alleen in shock. Het viel me zwaar.\u201d<\/p>\n Op het moment van de diagnose zit Jara midden in puberteit.<\/p>\n <\/p>\n HOE LEG JE AAN EEN KIND UIT DAT HET ZIEK IS?<\/strong><\/p>\n [aesop_video src=”youtube” id=”nK5Cz0DAD_c&t=10s” align=”center” disable_for_mobile=”on” loop=”on” controls=”on” mute=”off” autoplay=”off” viewstart=”off” viewend=”off” show_subtitles=”off” revealfx=”off” overlay_revealfx=”off”]<\/p>\n Een medische diagnose is vaak noodzakelijk, voor er met een behandeling kan worden gestart.\u201d. Volgens Kuhlmann een diagnose veel met iemands zelfbeeld doen. \u00a0\u201cDat zie je vooral bij kinderen die op jonge leeftijd een label hebben gekregen. Als ze richting de puberteit gaan, zitten deze kinderen met de vraag wie ze nou eigenlijk? .\u201d Uit een onderzoek van Stichting Kind & Ziekenhuis komt naar voren dat de leeftijd van een kind een belangrijk factor is op de reactie tijdens een ziekenhuisopname of -onderzoek.<\/p>\n <\/p>\n De klinische witte muren en de wit geklede medewerkers staan bij Jara in het geheugen gegrift, waardoor ook het accepteren van de ziekte moeilijk was. De problematiek bleef zich op stapelen. Met als gevolg enorme leegte en een dode blik in haar ogen. \u201cIk was mezelf niet meer. Iedere week brachten mijn ouders me daarom naar trauma therapie, om een uurtje te praten met een wildvreemde.\u201d Het hielp niet. \u201cIk wist op een gegeven moment wat de therapeut graag wilde horen. Dat vertelde ik dan maar\u2019\u2019 In de zomer van 2021 vertrekt Jara voor tien weken naar een kliniek voor kinderen met psychische problemen, om daar aan zichzelf te werken.<\/p>\n <\/p><\/blockquote>\n Naar het ziekenhuis gaan, blijft spannend voor Jara. \u201cIk voel wel angst als ik naar het ziekenhuis ga, maar ik vraag mij dan af of de angst realistisch is. Verder maak ik een plan, voordat ik naar het ziekenhuis ga. Ik bepaal mijn eigen grens. Als voor mij een bepaalde handeling van de arts niet goed voelt zeg ik dat.\u201d<\/p>\n <\/p>\n Toch is er verbetering zichtbaar. De afgelopen jaren is er meer bewustheid bij de medewerkers in het ziekenhuis gekomen over het ontstaan trauma\u2019s bij na een medische ingreep. \u201cHet ziekenhuis moet niet alleen de zorgplicht op zich nemen voor bijvoorbeeld de fysieke wonden, maar ook gaan kijken wat een medisch ingreep psychisch heeft gedaan met iemand en of ze behandeling voor kunnen inzetten\u201d, vertelt Kuhlmann<\/p>\n \u201cIk denk dat een trauma nooit helemaal weggaat, maar de spanning erbij verdwijnt wel. De situatie wordt minder emotioneel beladen, maar ik denk dat ik het altijd wel blijf voelen.\u201d<\/p>\n Volgens Kuhlmann is het van belang dat ouders voorgelicht moeten krijgen over signalen van trauma herkennen bij kinderen. Ook zou het ziekenhuis dan eventuele nodige behandeling moeten aanbieden.<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Medische onderzoek na medische onderzoek, zonder resultaat. Pure paniek als de gangen van het ziekenhuis naderen. Het ziekenhuis maakt mensen fysiek beter, maar kan dezelfde mensen psychisch achteruit laten gaan. Voor Jara (18) was dit het geval. De onderzoeken in het ziekenhuis vielen haar zwaar en waren zelfs traumatisch. … <\/p>\nOnderzoeken<\/strong><\/h1>\n
![\"\"](\"https:\/\/svjmedia.nl\/jannaverwer\/wp-content\/uploads\/sites\/398\/2022\/06\/WhatsApp-Image-2022-06-21-at-12.52.01-PM-300x300.jpeg\")
![\"\"](\"https:\/\/svjmedia.nl\/jannaverwer\/wp-content\/uploads\/sites\/398\/2022\/06\/WhatsApp-Image-2022-06-16-at-11.55.00-AM-1-2-300x240.jpeg\")
<\/p>\nDiagnose <\/em><\/strong><\/h1>\n
\n
\u201cIk wilde niet anders zijn dan mijn leeftijdsgenoten.\u201d<\/h5>\n<\/blockquote>\n
En toen? \u00a0\u00a0\u00a0<\/strong><\/h1>\n
\n
\u201cHet gaat nu goed met mij. Ik heb alle handvatten aangeboden gekregen om met mijn trauma\u2019s om te gaan.\u201d<\/h5>\n
\n
\u201cHet wordt nog vaak over het hoofd gezien.\u201d<\/h5>\n<\/blockquote>\n