Inburgeren. En dan?

Mensen uit de Syrische gemeenschap volgen snel en gemotiveerd het programma van inburgering. Maar dan? Wat gebeurt er met deze groep mensen die graag de handen uit de mouwen wil steken? Na het inburgeringsprogramma is er geen vervolg. Hoe aansluiting te vinden voor deze groep, vaak hoogopgeleide, nieuwkomers? Stichting StartSolutions helpt de Syrische gemeenschap integreren in de Nederlandse samenleving.

Maha Alzeer (41) en Norma Elkwwas (35) zitten beiden in het bestuur van de stichting. Het doel van de stichting? “De Syrische gemeenschap thuis laten voelen in Nederland.”, zegt Alzeer.

Maha Alzeer en Norma Elkwwas voor de schilderijen van Alzeer.

Alzeer: “Voor de mensen die net in Nederland komen is het leven hier een nieuwe ervaring. Ze komen uit een land waar oorlog is, het is echt een moeilijke situatie voor iedereen. Deze mensen zoeken in Nederland veiligheid, toekomst en hoop. Als stichting is het ons doel om mensen zich thuis te laten voelen en te troosten. En later te helpen met het zoeken van werk en studie.”

Op 12 december is de eerste (vrouwen)bijeenkomst van vrouwen uit Amstelveen, Uithoorn, Aalsmeer en Kudelstaart. De stichting heeft nog geen sponsor en de gemeente Amstelveen biedt geen hulp. Alle vrouwen hebben zelf iets meegenomen voor het ontbijt. Alzeer: “Veel vrouwen zijn ons dankbaar voor wat we vandaag doen. Ze willen graag door de Nederlandse maatschappij geaccepteerd worden. Veel vrouwen blijven na de inburgeringscursus thuis zitten. Deze bijeenkomsten zijn daarom juist belangrijk omdat de vrouwen dan naar buiten gaan en iets kunnen doen met elkaar.” Elkwwas: “Sommige vrouwen zijn ook bang om naar buiten te gaan. Ze hadden in Syrië een ander leven. Ze krijgen te maken met een andere cultuur, met veel regels die ze niet kennen en een andere bureaucratie.”

“Veel vrouwen zijn ons dankbaar voor wat we vandaag doen.’

Veel vrouwen voelen zich geïsoleerd in deze samenleving. Ze willen graag aan de slag maar krijgen moeilijk aansluiting. Daardoor zijn ze aangewezen op elkaar in hun eigen groep. Toch zijn de vrouwen positief over Nederland, iedereen is heel erg vriendelijk voor hen zeggen de vrouwen tijdens het ontbijt. “Ik houd meer van Nederland dan van mijn eigen land. Stel je open en maak jezelf nuttig. En sluit de Nederlandse mensen in je hart. Ze hebben geen hoofddoek, maar hun hoofddoek zit in hun hart.”, werd tijdens het ontbijt gezegd.

Elkwwas: “Ik woon hier al twintig jaar en in het begin had ik het erg moeilijk, samen met mijn zus. Elke dag huilen, twee maanden lang. We moesten alles achterlaten daar. Inmiddels heb ik toerisme gestudeerd in Utrecht en op verschillende plekken gewerkt zoals op Schiphol en in de Burgerzoo in Emmen.” Alzeer: “Veel vrouwen willen werken, maar het lukt niet. Omdat hun diplomapapieren niet hier liggen bijvoorbeeld. Ook ik heb een diploma voor sportdocent, ik had vroeger een eigen school in Syrië. Ze hebben hier een lerarentekort en ik kan werken, maar ik moet thuisblijven. Dat vind ik echt moeilijk. Ik vind het juist leuk om iets te doen en om niet alleen maar te wachten. Als je werkt, dan kun je veel mensen helpen. Als je met je hart kan geven, dan voel je liefde voor iedereen. Ik deed ook een Arabisch radioprogramma voor vrouwen bij de lokale radio. Waarom niet? Het was de eerste keer dat ik zoiets deed maar het was een goede ervaring!”

“Als je met je hart kan geven, dan voel je liefde voor iedereen.’

Alzeer: “Het leven als vrouw is hier wel anders. Je hebt hier andere regels voor vrouwen. Als je die regels gelijk begrijpt, dan is het leven als vrouw makkelijk te doen. Maar als je die regels niet kan begrijpen dan kan het moeilijk zijn om hier als vrouw te leven. Mannen en vrouwen zijn hier gelijk aan elkaar, dat is in Syrië niet altijd zo. De vrouwen zijn hier meer zelfstandig.”

Alzeer: “Je kan in Nederland doen wat je zelf wilt en wat je zelf leuk vindt. Niet per se wat het beste is voor de maatschappij. Als je in Syrië een goeie baan wilt dan word je dokter of ingenieur. Ik kan bijvoorbeeld schilderen en in Nederland krijg ik goede reacties over mijn schilderijen. In Syrie zeggen ze: ‘Mooi, en wat nu?’.”

De eerste vrouwenbijeenkomst van de stichting StartSolutions in de Goudsmithal in Amstelveen.

Elkwwas: “Er is veel mogelijk voor de Syrische gemeenschap hier. We willen af en toe een bijeenkomst houden of een taalcafé organiseren met andere Nederlanders. Ook gaan we kooklessen, schilderles, zangles en spreekuren organiseren. Maar we hopen ook in de toekomst mensen aan een baan te helpen.”

Allebei de vrouwen voelen zich welkom en thuis in Amstelveen. Alzeer:”Ik ben gelukkig, maar ik moet hard werken.” Elkwwas:”Met mijn familie ben ik altijd gelukkig, maar ik woon hier al twintig jaar. Voor Maha weet ik het niet, na vijf jaar kan het nog steeds moeilijk zijn hier, maar we moeten gewoon verder met het leven hier.”

Het reisadvies naar Syrie is nog steeds negatief volgens het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Thierry Baudet zegt bijvoorbeeld wel dat het veilig genoeg is om terug te gaan. Elkwwas: “Als je het Arabische nieuws kijkt, dan zie je dat elke dag nieuwe mensen overlijden.”

Elkwwas: “We praten niet met elkaar over politiek. We willen vooral als stichting laten zien dat er heel veel mogelijkheden zijn.” Alzeer: “Zoals bij mijn zoon, hij gaat nu Techniek & Engineering studeren in Leeuwarden en mijn dochter zit in 5 Havo en werkt daarnaast bij de Jumbo. En mijn man zit inmiddels bij de Rotary!” Elkwwas: “Syrische mensen geven nooit op, je moet altijd vooruitkijken. We hebben alleen een duw in de rug nodig.”

Stichting StartSolutions is nog op zoek naar vrijwilligers en sponsoren. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *