Van Bunschoten-Spakenburg naar de oorlog in Oekraïne: ‘Ik ga gewoon.’

Van Bunschoten-Spakenburg naar de oorlog in Oekraïne: ‘Ik ga gewoon.’

BUNSCHOTEN-SPAKENBURG – Vanuit heel de wereld sluiten mensen zich vrijwillig aan bij het Oekraïense leger. Ondanks dat de Nederlandse minister van Defensie het afraadt om naar het land te gaan, zijn vanuit Nederland meerdere vrijwilligers naar het oosten vertrokken.  Daar hopen ze een steentje bij te kunnen dragen in het gevecht tegen de Russen. Zo ook Harry Vermeer, werkzaam in een visverwerkingsfabriek in Bunschoten-Spakenburg,  die geheel op eigen houtje vertrekt om te vechten in Oekraïne.

“De reden dat ik erheen ga, is omdat ik mij geroepen voel.” Vertelt Harry. Hij vertrekt woensdag 16 maart naar Oekraïne, om zich daar aan te sluiten bij het vreemdelingenlegioen. Het begon allemaal als een grapje tussen hem en zijn vader, maar Harry besloot er serieus werk van te maken. “Mijn vader zei met een gekke bek, je kan altijd nog het vreemdelingenlegioen in.” Vertelt hij. “Daar heb ik later over na zitten denken en toen dacht ik ja, waarom eigenlijk ook niet?”  Een grapje waar zijn vader nu spijt van heeft, want anders dan Harry vindt hij het een minder goed plan. “We hebben het hem afgeraden, ik en mijn vrouw.” Begint hij. “Maar hij is, wijs zou ik niet zeggen, maar oud genoeg om zelf te gaan.”

Voorbereidingen
Hoe Harry precies bij de frontlinies wil komen weet hij nog niet, maar het vervoer naar het land zelf is al wel geregeld. “Ik heb een auto gesponsord gekregen van Luca Cars en daarmee ga ik erheen.” Vertelt hij.  “En dan probeer ik zoveel mogelijk hulp goederen mee te nemen.” Na de gesponsorde auto met hulpmiddelen houdt de voorbereiding op. “Ik heb wel wat uitrusting, de hoognodige dingen, die je eigenlijk altijd nodig hebt en voor de rest zie ik het wel.” Vertelt hij. Ervaring met oorlog situaties of een verdere connectie met het land waar hij heen gaat ontbreekt eveneens.

Code rood
Dienen in een buitenlands leger is niet verboden voor Nederlandse burgers, maar volgens het Openbaar Ministerie mogen alleen militairen rechtstreeks deelnemen aan de strijd. Burgers die niet in dienst zijn getreden en dus op eigen houtje deelnemen aan het gevecht, kunnen strafbaar zijn volgens het Nederlandse strafrecht. Volgens Hoogleraar Mart Zwanenburg hebben leden van een vrijwilligerskorps recht op een status als combattant, waarmee je binnen het oorlogsrecht valt en oorlogsgeweld, binnen de grenzen van het oorlogsrecht, niet meer als strafbaar feit wordt gezien. Echter blijft dit volgens hem een grijs gebied.(1) Het is dus nog maar de vraag of onervaren vrijwilligers, zoals Harry, überhaupt wel mogen vechten voor het Oekraïense leger.

Ambassade
Volgens Yuliia Malynovska, werkzaam bij de Oekraïense ambassade in Nederland, zijn alle vrijwilligers welkom. Op 27 februari kondigde president Volodymyr Zelensky de oprichting van het Internationale legioen van Territoriale Verdediging van Oekraïne aan. Via de site fightforua.org is er een lijst te vinden met punten waar je als vrijwilliger aan moet voldoen.  Echter bestaat deze lijst maar uit drie vereisten, waar vrijwel elke niet-Oekraïense burger aan voldoet. Zo mag je alleen bij het legioen als je niet uit Oekraïne komt, bereid bent om actief mee te vechten voor vrijheid en als je gevechtservaring hebt, óf die wil opdoen in het bijzijn van dappere Oekraïense strijders. (2) Onervaren avonturiers, zoals Harry Vermeer, zijn dus in theorie welkom om zich aan te sluiten bij het legioen.

Gewoon gaan
Hoewel theoretisch gezien iedereen zich dus kan aanmelden voor het legioen, vindt Harry zichzelf een uitzondering. “Iedereen kan het wel zeggen, maar of ze het doen is het tweede.” Vertelt hij. “Ik ga alleen en ik ga gewoon.” De, volgens hem, loze oproepjes op Facebook beïnvloeden hem niet om zich aan te sluiten bij een organisatie of reisgezelschap te vinden. Daarnaast maakt hij zich ook geen zorgen om de consequenties bij terugkomst. “Eerst maar zien of ik terug kom.” Begint hij. “Als ze op mij gaan schieten, ga ik wel terugschieten natuurlijk. Het is niet helemaal de intentie, maar als het moet, dan moet het.”

Over de auteur

Marjan Voskuilen

Hoi, ik ben Marjan. Geboren en getogen in het prachtige Hoogland en dus altijd op de hoogte van het laatste nieuws uit Amersfoort-Noord. Ik hou ervan om zaken tot op de bodem uit te zoeken en daar een goed verhaal van te maken. Een simpel nieuwsbericht met een paar opgedreunde feitjes is dus ook niet iets wat je onder mijn publicaties zal vinden. Naast mijn interesse voor goede verhalen en onderzoek hou ik van illustreren en video's maken. Dit probeer ik zoveel mogelijk te combineren met mijn artikelen, waardoor ik die op een creatieve manier aan mijn lezers kan presenteren!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.