Trans in 2021

Trans in 2021

Er wordt door de jaren heen steeds meer aandacht besteed aan de LHBTI+ gemeenschap. Hierdoor is het voor transgender personen makkelijker om te zijn wie ze zijn. Marsja Langedijk is rond 2018 in sociale transitie gegaan en deelt haar verhaal.

Het motto van de LHBTI+ gemeenschap is dat iedereen gelijke rechten heeft. Klinkt misschien logisch, echter was dit vroeger helemaal niet zo vanzelfsprekend. Volgens de Wet van gelijke behandeling (1994) mag het feit dat iemand hetero of homo is nooit een reden zijn tot achterstelling of onderscheid. Daarbij was Nederland het eerste land ter wereld dat dat in 2001 het wettelijk huwelijk voor partners van hetzelfde geslacht in voerde. Dit zijn dus grote stappen naar betere omstandigheden voor LHBTI’ers. 

Tegenwoordig worden transgender personen ook meer geaccepteerd in de samenleving, zegt Marsja. Door vele protesten en tegen geluid, maken de LHBTI’ers ook grote stappen naar een samenleving waarin de seksualiteit of sekse van mensen er niet zoveel meer toe doen. Het belangrijkste is dat mensen zichzelf kunnen zijn.

Echter zijn er ook tot de dag van vandaag nog een aantal problemen. Zo worden veel mensen nog steeds op straat gediscrimineerd of getreiterd. Ook hebben veel transgender personen kritiek op de transgenderzorg. De wachtrijen zijn volgens hen namelijk veel te lang. Ook vinden zij dat er een te hoge bewijsdrang is. Transgender personen zouden aan psychologen moeten bewijzen dat ze wel ‘trans genoeg’ zijn. Tegen deze punten wordt daarom ook veel geprotesteerd.

In het portret hieronder deelt Marsja haar ervaring in de transitie. Ook vertelt een goede vriend van haar hoe hij dit ervaart.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.