Wonen in een zelfgemaakte camper:
Van nieuwe mensen leren kennen rond het kampvuur tot rillen bij een kapotte kachel
Auteur en Foto’s: Lucas Kamminga | 6 juni 2025
In Nederland heerst een woningtekort van zo’n 400.000 huizen, waardoor veel mensen moeite hebben met het vinden van een geschikte woonplek. Robin Dessens (27) was door deze crisis genoodzaakt om maandenlang in een busje te leven. Inmiddels heeft hij samen met zijn vriendin een huis kunnen kopen, maar de tijd in hun camper zal hij niet snel vergeten.
In een woonwijk in Wassenaar, in de bocht van een rijtjeshuisstraat, staat een wit Iveco-bestelbusje. Anders dan de bedrijfswagens van de pakketbezorger, loodgieter of elektricien die je meestal in dit soort busjes ziet rondrijden, heeft dit busje zonnepanelen op het dak en een gordijn voor het raam.
In dezelfde straat doet een jonge donkerblonde man met een baard en een bril de voordeur open van een hoekhuis. Dit is Robin Dessens. Hij heeft een week eerder een appartement in het complex aan de overkant van de straat gekocht en verblijft nu tijdelijk in het huis van zijn schoonouders, terwijl zij op vakantie zijn. Een grote verandering in het leven van de 27-jarige Robin, want het is alweer twee jaar geleden dat hij in een vaste woning woonde. Een paar weken terug woonde hij namelijk nog in het witte Iveco-busje, samen met zijn vriendin Bente en hond Zimo.
Het begin van de reis
“Ik loop even naar de bus,” roept Robin naar boven naar zijn vriendin. Hij opent weer de voordeur. Hond Zimo loopt kwispelend achter zijn baasje aan. Op de hoek van de straat zie je hem al staan: de zeven meter lange Iveco Daily 2.3. een jaar lang hebben Robin en Bente in deze bus rondgereisd door Europa. Afgelopen januari kwamen ze weer terug van deze trip. Ze hoopten bij terugkomst snel een huis te vinden, maar kwamen van een koude kermis thuis. Nog enkele maanden moesten ze noodgedwongen in hun zelfgemaakte camper wonen.
Robin vertelt dat hij zijn passie voor het reizen heeft overgenomen van zijn ouders. Net als zij droomde hij ervan om meer van de wereld te zien en nieuwe landen te verkennen. Toen Robin ruim vier jaar geleden wat op Instagram zat te scrollen, kreeg hij de inspiratie om deze droom te verwezenlijken. In zijn feed kwam hij mensen tegen die participeerden in het vanlife: een lifestyle waarin je een oud busje ombouwt tot een woonruimte en daarmee rondreist. Dit sprak Robin wel aan. “Als je niet weet wat je wil hebben als woning, dan ga je toch wel snel zoeken naar dit soort alternatieven.”
Hij is niet de enige. De afgelopen jaren is er een groeiende aanwezigheid van vanlifers in heel Europa, mede veroorzaakt door economische onzekerheid die mensen ertoe aanzet om anders te leven.
Geïnspireerd door het vanlife op social media kocht hij samen met zijn partner Bente in oktober 2021 zelf zo’n busje. Dit was nog niet het Iveco-busje, maar een Ford Transit. Nadat ze deze bus hadden omgebouwd tot een leefbare camper, begon hun eerste reis als fulltime vanlifers in 2023.
“Het eerste jaar waren we van Schotland naar Marokko gegaan. Toen gingen we in maart 2024 weer terug, omdat we op een gegeven moment elke week met pech stonden. We verkochten de Ford en hadden gelijk de Iveco gekocht en die omgebouwd.” Na een zomer met de bus in Nederland te hebben gewoond, begon in september 2024 hun tweede grote reis door Europa in de nieuwe bus.
Huisje op wielen
Robin schuift de deur van de bus open. Wanneer je de bus instapt, kan je enkel nog een halve stap vooruit zetten, en dan zit je al op een zitbankje die tegen de wand aan staat. De binnenkant van de bus doet denken aan een moderne huiskamer met witte muren en meubilair. Wanneer je naar links kijkt, zie je een keukensetje staan met een gasfornuis, en rechts staat een rij witte kasten die werden gebruikt als opbergruimte. Bovenop die kasten staat een wastafel en een koelkast. Aan het plafond hangen ook kleine opbergkastjes die verder door lopen tot over het bed achterin de bus. Alle kasten en laatjes zijn leeg, nu Robin en Bente een huis hebben gekocht hebben ze besloten om de bus te gaan verkopen.
“Het is aan de volgende bewoner om hier mooie avonturen in te beleven.” Maar eenmaal terug in zijn oude thuis wordt Robin nostalgisch naar zijn tijd als vanlifer.
Eén met de natuur
“Het was fantastisch,” zegt Robin met een glimlach. “Je krijgt bakken met energie, omdat je veel nieuwe dingen ziet en meemaakt en nieuwe mensen ontmoet. Dan sta je met zijn allen in een kringetje op het strand om een knerpend kampvuur. Je gaat dan toch meer met je omgeving leven en de schoonheid ervan waarderen.”
Uit een onderzoek waarbij vanlifers zijn ondervraagd blijkt dat zij door hun lifestyle een verbetering ervaren van hun mentale en fysieke gezondheid. Het leven in een camper biedt hun vrijheid en autonomie, omdat ze niet gebonden zijn aan een vaste woonplaats en de hele wereld als hun achtertuin zien. Een empirisch onderzoek gedaan in Zuid-Portugal beweert dat het reizen in een busje niet alleen zorgt voor plezier en ontspanning, maar ook voor een diepere vorm van geluk en een gevoel van voldoening.
“Je begint de kleine dingen meer te waarderen,” vertelt Robin enthousiast. “Daar word je gewoon heel gelukkig van. Het is heerlijk dat je ’s ochtends wakker wordt, dat je je deur open doet en dat je lekker met je koffietje over de heuvels en de bossen uit kan kijken.”
“Het klinkt heel suf misschien, maar je voelt je op een gegeven moment weer helemaal één met de basis en de natuur.”
Wetenschappelijk onderzoek toont al jaren aan dat meer contact met de natuur aanzienlijke mentale en fysieke voordelen biedt, zoals verbeterde cognitieve functies, een beter humeur, stressvermindering, verhoogde concentratie en zelfs een afname van symptomen van aandoeningen zoals ADHD en zelfs borstkanker.
Kou, pech en stress
“Het is heerlijk, maar ook intensief. Eigenlijk kwamen we heel vermoeid terug na die twee jaar.” Robin vertelt over de tegenslagen die hij had toen hij woonde in de bus.
“1 januari kwamen we terug in Nederland vanuit Griekenland. Terug in de nattigheid en in de kou. Dat was echt tien keer niks, en in het begin deed dit ding het ook niet.” Robin laat een rondje met een raster erin zien dat uit de houten zijwand van het zitbankje steekt. “Dit is van de dieselkachel. Die is aangesloten op de dieseltank, en als je tank dan vol zit, heb je wekenlang verwarming. Die kachel was er opeens mee opgehouden, waardoor we de eerste twee weken van januari in de kou zaten. Uiteindelijk bleek er een haarbal van hem in te zitten,” zegt hij, gebarend naar Zimo, die terugkijkt met onschuldige puppyogen. “Op een gegeven moment was het -8 °C buiten en zat er ijs op de voorruit. En dan doet je kachel het niet, dan moet je maar je gaspitje gebruiken. Dat was verschrikkelijk, dan voel je je echt wel een beetje een zwerver.” vertelt Robin verslagen.
Dat was niet de enige tegenslag. Een lege gastank op eerste kerstdag, geen goeie staanplaats kunnen vinden, de wc niet kunnen legen omdat de stortplaats defect of dicht is, en de angst dat handhavers je gaan pakken vanwege wildkamperen. Robin vond het vaak uitdagend. “Soms heb je echt van die dagen dat alles achter elkaar fout gaat. Dan geeft dat wel veel stress, ja.”
Uit onderzoeken waarbij meerdere vanlifers zijn ondervraagd blijkt dat zij vooral last hebben van overregulering, onzekerheid over het vinden van een staanplaats en sociale stigmatisering. Ook kan het regelmatig wisselen van woonplek negatieve gevolgen hebben voor je mentale welzijn. Op korte termijn kan het spannend zijn, maar ook eenzaamheid en onzekerheid oproepen. Op lange termijn kan het zelfs gevolgen hebben voor je welzijn en levensverwachting.
Een moment waarop Robin dacht: ‘Waar ben ik aan begonnen?’ was toen ze met pech langs de weg stonden in Frankrijk. Dagenlang zat hun busje toen in een garage en volgens Robin waren de Franse monteurs niet bepaald behulpzaam. “Je bent dan gewoon je huis kwijt en eigenlijk sta je daar dan gewoon naakt. Je hebt helemaal niks meer. We hadden het geluk dat tien minuten verderop vrienden van ons woonden. Daar konden we een tijdje terecht.”
Van een huisje op wielen naar een koopappartement
Met pech langs de weg staan was een terugkerend thema dus besloten ze een einde te breien aan hun van-life. Tijdens zijn reis leek Robin het idee wel leuk om in Spanje te gaan wonen, maar zijn vriendin wilde graag weer terug naar Nederland omdat ze haar familie miste. Robin stemde in en zo kwamen ze in de winter aan in ons koude kikkerlandje. Door de woningnood duurde het langer dan verwacht tot ze een huis konden vinden nu moesten ze nog vier maanden in de bus blijven wonen. Vanwege de barre woonomstandigheden was dat volgens Robin: “tien keer niks”. “Uiteindelijk hebben we geluk gehad. We boden de vraagprijs voor het appartement hier tegenover. De oude eigenaar wist dat we in het busje woonden, en gunde ons het huis.”
Robin stapt de bus uit en doet de deuren weer dicht. Na een jaar erin te hebben gewoond, staat het busje nu op Marktplaats. Nu ze recent een huis hebben gekocht, zijn er voor de nabije toekomst geen plannen om weer te gaan reizen, maar de reislust is er nog steeds. “Ik zou nog wel een keer een reis naar Japan of Afrika willen maken, maar dan wel met een vast huis als terugvalbasis.”
