{"id":514,"date":"2025-06-13T18:10:00","date_gmt":"2025-06-13T16:10:00","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/lukaskuijper\/?p=514"},"modified":"2026-01-09T13:52:35","modified_gmt":"2026-01-09T12:52:35","slug":"srebrenica-30-jaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/lukaskuijper\/514\/srebrenica-30-jaar\/","title":{"rendered":"In Srebrenica is het nog vredig, terwijl ontkenners de spanning opvoeren"},"content":{"rendered":"\n
<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n
In Srebrenica is het nog vredig, terwijl ontkenners de spanning opvoeren<\/span><\/div>\n\n\n\n
30 Jaar na de Genocide<\/span><\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n

Dertig jaar na de genocide is Srebrenica nog altijd geen afgesloten hoofdstuk.<\/strong> In juli 1995 werden meer dan achtduizend mannen en jongens onder de ogen van een machteloze VN (Dutchbat III) weggevoerd en vermoord; ook vrouwen, kinderen en ouderen kwamen om.

De spanning is nog altijd voelbaar: tussen Serven en Bosniakken wordt gezwegen, terwijl politieke leiders het verleden blijven ontkennen en de samenleving verder verdelen. In zo\u2019n klimaat blijkt spreken bijna onmogelijk.<\/p>\n\n\n\n

Door: Lukas Kuijper<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
De val van Srebrenica<\/span><\/div>\n\n\n\n
<\/i><\/div><\/div>
1: De aanloop naar het conflict (1991\u20131992)<\/div><\/div><\/div>
<\/i><\/div><\/div>
2: Srebrenica wordt een \u2018veilige zone\u2019 (1993\u20131995)<\/div><\/div><\/div>
<\/i><\/div><\/div>
3: De val en de genocide (6\u201316 juli 1995)<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\n
\n
<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Srebrenica gezien vanuit een VN-voertuig, april 1993.
<\/strong>Bron: AFP<\/em><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Vluchtelingen verdringen zich rond een VN-pantservoertuig in Poto\u010dari, net buiten Srebrenica, 13 juli 1995.
<\/strong>Bron: AP<\/em><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Een vrouw schreeuwt haar wanhoop uit naar een VN-soldaat in het vluchtelingenkamp bij Tuzla, 17 juli 1995.
<\/strong>Bron: Ron Haviv \/ VII Photo<\/em><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\u00c9\u00e9n van de weinigen die terugkeerde<\/span><\/div>\n\n\n\n
\n
\n
\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n

\u201cWij zagen de soldaten met blauwe helmen als vrienden die hier waren om ons te helpen en te beschermen (\u2026) het was een brute vorm van verraad.\u201d
<\/p>\n\u2014 Ned\u017ead Avdi\u0107, overlevende van de genocide<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Te midden van de duizenden vluchtelingen die begin juli 1995 uit de VN-enclave werden verdreven, bevond zich de zeventienjarige Ned\u017ead Avdi\u0107. Samen met honderden andere mannen en jongens werd hij afgevoerd naar het dorp Petkovci, zo\u2019n zeventig kilometer verderop. Bij aankomst werd hij opgesloten in een verlaten basisschool en gedwongen om Servische nationalistische leuzen te roepen. Niet veel later sloegen ze de ramen kapot en openden ze het vuur. Meerdere mannen kwamen om. De overlevenden kregen tie-wraps om hun polsen, een blinddoek voor, en werden in het donker op een vrachtwagen geladen. Toen de laadklep dichtsloeg, begon een nacht die voor velen niet zou eindigen.<\/p>\n\n\n\n

\n

“Op weg naar de uitgang zag ik bloed op de vloer en lichamen bij de deur. Ik dacht: dit is het.”<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\n
\n
<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
<\/div><\/div>
\n
<\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Achter Ned\u017ead strekt zich het heuvelachtige landschap uit waarin duizenden mannen werden vermoord. Even verderop zit hij bij de Srebrenica\u2013Poto\u010dari Begraafplaats, kijkend naar de grafstenen.<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n

In het audiofragment dat volgt, vertelt Ned\u017ead in zijn eigen woorden wat daarna gebeurde. Alsof elk moment zijn laatste kon zijn.<\/em><\/p>\n\n\n\n