{"id":690,"date":"2025-02-05T12:57:12","date_gmt":"2025-02-05T11:57:12","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/mettedewit\/?page_id=690"},"modified":"2026-07-16T09:50:22","modified_gmt":"2026-07-16T07:50:22","slug":"mmp","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/mettedewit\/portfolio-slow\/mmp\/","title":{"rendered":"Multimediaal Verhaal"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/div><\/div>
<\/div><\/div>
\n
Van geheim naar verrijking<\/span><\/div>\n\n\n\n
Verhaal over een zoektocht van een donorkind<\/span><\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n

In Nederland ontbreekt jarenlang een landelijke controle op het gebruik van donorzaad. Daardoor kunnen sommige spermadonoren veel vaker worden ingezet dan dat de\u00a0richtlijnen\u00a0voorschrijven. Donoren kunnen tot 1 juni 2004 hun sperma anoniem doneren. Met de invoering van de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting (Wdkb) in 2004 komt daar een einde aan. In 2025\u00a0ontwikkelt deze wet zich voor het laatst\u00a0door. Sindsdien kan landelijk worden gecontroleerd dat \u00e9\u00e9n donor bij maximaal twaalf gezinnen wordt ingezet.<\/strong>\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Toch blijven de gevolgen van het oude systeem zichtbaar. Na eerdere zaken rond vruchtbaarheidsarts Jan Karbaat die regelmatig zijn eigen sperma doneerde<\/strong> waardoor hij de biologische vader is van zeker 105 donorkinderen en massadonor Jonathan Meijer, blijkt onlangs opnieuw dat een fertiliteitskliniek in Leiderdorp <\/a>niet volgens de richtlijnen heeft gehandeld.<\/strong> <\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\n
\n

Toine Groot (51) ontdekt pas\u00a0op\u00a043-jarige leeftijd dat hij een donorkind is. Door het taboe op donorconceptie in de jaren\u00a0zeventig, houden zijn ouders dat jarenlang geheim. Tijdens de zoektocht naar zijn biologische vader neemt Toine DNA af en stuurt dit op naar een internationale DNA-databank. Hij\u00a0vindt daar\u00a0niet zijn biologische vader, maar wel\u00a0zes halfbroers en -zussen.\u00a0Dit aantal zal zich later nog\u00a0uitbreiden.\u00a0Hoe is het\u00a0om op latere leeftijd te horen dat je kind van een zaaddonor bent\u00a0en\u00a0hoe is het om\u00a0op zoek te gaan naar je\u00a0halfbroers en \u2013zussen?\u00a0<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

Onthulling<\/h2>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n

Kunstmatige Inseminatie met Donorsperma (KID) wordt sinds 1948 in Nederland uitgevoerd. In het begin van de jaren zeventig was mannelijke onvruchtbaarheid en daarmee ook donorconceptie, een groot taboe. Artsen adviseerden ouders om te zwijgen over KID tegenover het kind en de omgeving.  <\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

In 2018 krijgt Toine van zijn vader te horen dat hij niet zijn biologische vader is en dat hij is verwekt met behulp van een zaaddonor. ‘Ik noem hem natuurlijk mijn vader, de man door wie ik ben opgevoed’, vertelt Toine. Omdat er sprake was van een erfelijkheidsonderzoek binnen de familie, voelt zijn vader zich gedwongen om het geheim te vertellen. ‘Hij gedroeg zich al anders dan anders en wilde mij graag spreken.’ <\/p>\n\n\n\n

‘Dat moment zal ik nooit meer vergeten. Ik zat op een stoel en het was net alsof er een klep openging en ik erdoorheen viel. Het kwam echt als een complete verrassing, ik was behoorlijk van de rel. Later heb ik mij nooit meer zo gevoeld.’ <\/p>\n\n\n\n

Na \u00e9\u00e9n nacht slecht slapen van dit plotselinge nieuws komt Toine tot een inzicht. \u2018Ik dacht ja, wat verandert er eigenlijk? Ik ben wie ik ben en ik ben gelukkig. Ik heb lieve kinderen, een lieve vrouw, lieve familie en lieve vrienden. Ik zie het probleem ook niet zo. Ik was blij dat ik er nuchter op kon reageren.’ <\/p>\n\n\n\n

Maar je gaat toch over jezelf nadenken. ‘Ik ben altijd wel een beetje anders geweest dan mijn ouders, alleen denk je op die momenten niet dat dit verhaal erachter zit. Ik kleurde mijn haar en ik ben avontuurlijk. Dat komt totaal niet bij mijn ouders vandaan.’<\/p>\n\n\n\n

Zoektocht<\/strong> <\/h2>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div><\/div>
\n

\u00c9\u00e9n jaar na de onthulling besluit Toine toch op zoek te gaan naar zijn biologische vader. Tot die tijd had hij daar geen behoefte aan gehad. ‘Ik was ergens toch benieuwd en dacht, wat als hij nu nog leeft. Ik wilde puur uit nieuwsgierigheid weten hoe hij eruitziet en wie hij is. Ik ben toch voor de helft van hem.’ <\/p>\n\n\n\n

‘Ik ben toen gaan googelen naar DNA-databanken en heb uiteindelijk gekozen om een DNA-test te doen bij een DNA-databank, genaamd FT-DNA.’ <\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n

FT-DNA is een van de vele internationale DNA-databanken. Door het gebruik van deze DNA-databanken bestaat de mogelijkheid om gematcht te worden met biologische verwanten. Dit kan alleen als zij ook hun DNA hebben laten opnemen in deze DNA-databanken. <\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n
\n
\n
<\/figure><\/div>
<\/figure><\/div>
<\/figure><\/div>
<\/figure><\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

DNA-kit van FT-DNA<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Binnen twee weken krijgt Toine een melding van de DNA-databank: ‘U heeft matches ontvangen.’ Toine kijkt op de website van FT-DNA en ziet dat hij is gematcht aan zes halfbroers en -zussen. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div><\/div>
\n