Column: Privacy, wat heb je er aan?

Column: Privacy, wat heb je er aan?

Daar zit ik dan, in de bus naar Amstelveen. Een paar stuiterende converse op de vloer, ‘The Neighborhood’ schreeuwend in mijn oren. Het is een lange bus, langer dan de GVB bussen die ik altijd neem. Ik zit helemaal vooraan, vlak voor mij een lint gespannen waar je niet voorbij mag, anders kom je te dicht bij de chauffeur. Als ik mijn blik omhoog werp, zie ik mezelf zitten. Huh? Hoe kan dat dan?

Lara van der Weele, Amstelveen. 10 oktober 2020

Een meter naast het scherm hangt een camera, deze filmt de bus. En al snap ik dat dit voor de buschauffeur heel handig is en dat hij hierop makkelijk kan zien wat er in zijn bus gebeurt, is dit niet toch ergens een schending van mijn privacy? Want als ik mezelf kan zien op dit kleine schermpje helemaal voorin de bus, dan kunnen mensen die helemaal achterin de bus zitten mij ook zien op het schermpje achterin. 

We worden als samenleving op de voet gevolgd. Onze gegevens zijn, ondanks dat we dat niet altijd willen, overal te vinden. Overal hangen camera’s die onze elke beweging bijhouden. Eigenlijk is de enige plek waar je echt ‘veilig’ bent je eigen huis. Maar ook daar heb je afluisterende telefoons, sociale media die al je interesses trackt en een Netflix account dat ook degelijk veel te veel van je af weet. Is dat echt waar mensen blij van worden? Hebben wij hier echt baat bij?

Is dit dan de toekomst waar wij naar kijken? Een leven waar iedereen alles van ons af weet, dingen die wij misschien niet eens van onszelf weten. Geen toekomst met rustige momenten voor bekende mensen, geen toekomst om een geheimpje te bewaren en geen toekomst om te liegen op je eerste date, omdat je het toch niet zo leuk vindt. Alles staat overal, we moeten er maar mee leren omgaan. Dus daar zit ik dan, in de bus naar Amstelveen. Een paar stuiterende converse op de vloer en ‘The Neighborhood’ schreeuwend in mijn oren.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *