Column: Bioscoopbezoek in coronatijd

Column: Bioscoopbezoek in coronatijd

De bioscoop, ik hou ervan. Eerst maandenlang wachten op die ene film die je zo graag wilt zien en hem dan eindelijk samen met een groepje vrienden kunnen bewonderen op groot scherm. Tegenwoordig zit een bioscoopbezoek zoals je gewend bent er even niet meer in. Afgelopen dinsdag heb ik de film ‘After we collided’ gezien in de Euroscoop in Amsterdam-Noord. De film was écht top, het was alleen geen bioscoopbezoek zoals ik gewend ben.  

Michelle Sijmonsbergen, Amsterdam-Noord. 13 oktober 2020

Lekker achteruit gezakt in een bioscoopstoel met een grote bak zoute popcorn erbij. Een flesje drinken van drie euro vijftig en het liefst nog een ijsje met spikkels in de pauze. Vroeger haalde ik altijd met vriendinnen onze snacks in de supermarkt die om het hoekje van de bioscoop zat, omdat je bij de bioscoop altijd de jackpot moet betalen. Dan smokkelden we dat eten van de supermarkt altijd mee in de capuchons van onze jassen, heerlijk die tijden. De bioscoopzalen zaten altijd wel vol met mensen en als je een ijsje wilde halen in de pauze moest je minimaal wel een paar minuten in de rij. 

Tegenwoordig zitten we in een heel andere tijd dan toen. Bij binnenkomst word je verzoekt je handen te desinfecteren, er staan geen rijen bij de kassa’s om eten te kopen en de zalen zijn leeg. Er mogen maximaal 30 mensen in één zaal en je mag niet met meer dan vier mensen naast elkaar zitten. Van tevoren moet je kaartjes reserveren om bij de 30 toegestane mensen te komen, dus last-minute beslissen of je naar de film wilt zit er helaas niet meer in. 

Toch vind ik dat ze er niet heel erg streng op controleren. Toen ik er was zaten er toevallig nog meer bekenden van mij in de zaal. Zij waren met een wat grotere groep en zaten ook gewoon naast, wat dus eigenlijk niet mag. Ik was met nog zes andere vriendinnen en wij hadden aangegeven dat we met zijn zevenen in een studentenhuis woonden. Dit is niet het geval, maar zo konden we wel met zijn allen naast elkaar zitten. 

Achteraf gezien hadden we dat niet hoeven zeggen, want er kwam niemand van het personeel controleren of iedereen ook echt afstand van elkaar had genomen. Zo zat ook de rest van de zaal gewoon naast elkaar en niemand werd erop aangesproken. 

 Ik mis die tijden van vroeger wel, toen alles nog ‘normaal’ was. Zonder problemen – en zonder mondkapje – met het ov reizen, en op de avond zelf nog kunnen bepalen of je naar de film gaat of niet. Voorlopig zit dat er nog even niet in, dus we moeten het nog maar even een tijdje zo doen. 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *