‘In Amsterdam zal er geen plek meer zijn om deze zorg te ontvangen’

‘In Amsterdam zal er geen plek meer zijn om deze zorg te ontvangen’

Voormalig cliënte Anna Peroti bij de solidariteitsdemonstratie

Per 1 mei sluit de Kliniek Intensieve Behandeling (KIB) in West haar deuren wegens onder andere personeelstekorten. Deze sluiting betekent een afscheid van de laatste gesloten GGZ in Amsterdam. Op 22 april wordt een solidariteitsdemonstratie gehouden om huidige cliënten en personeel te steunen. Hazar Chaouni, voorzitter Bij1 Arnhem-Nijmegen en lid van Feminists Against Ableism, leidt deze demonstratie.

Waarom is er gekozen voor deze vorm van demonstreren?

‘Ik heb contact met een cliënt die is opgenomen in het KIB. Wat al heel snel naar voren kwam, is dat de cliënten niet de ruimte hebben om zelf de straat op te gaan of om op social media hier veel aandacht voor te vragen, wegens het gesloten karakter van de instelling. Toen dachten we, dan komen wij wel naar jullie toe.’

Wat is eigenlijk het doel van deze demonstratie?

‘Ik ben zelf ex-cliënte bij een van de klinieken die gaat sluiten, het CVP in Lunteren. Vandaag zijn we in solidariteit met de Kliniek Intensieve Behandeling in Amsterdam die dichtgaat. Het was vooral om het personeel en de cliënten van het KIB, deze kliniek, te laten voelen dat ze er niet alleen voor staan en dat we het heel pijnlijk vinden dat de kliniek moet sluiten. Ik denk dat dat doel heel mooi is bereikt. We willen ze laten zien dat het in ieder geval niet stilletjes gebeurt, dat wij het zien. We kunnen helaas niks voor hun doen, behalve hen komen ondersteunen. Dat is goed aangekomen, dus dat is fijn.’

Welk probleem speelt er precies in de GGZ-sector?

‘Deze kliniek gaat sluiten per 1 mei, de kliniek in Lunteren per 1 juni. Verder zijn het niet allemaal klinieken, maar sluiten er in Amsterdam ook andere GGZ-instanties. Er is echt een afname van het aantal bedden in specialistische GGZ, en dat is echt heel ernstig.’

‘Het verschilt natuurlijk per instelling wat de reden is voor sluiting. Bij de meeste komt het wel neer op geld; elk jaar maakt de zorgverzekeraar een afspraak met de instelling over hoeveel geld ze mogen uitgeven aan behandeling. Dat heeft jarenlang te laag gezeten, dus eigenlijk was er wel geld voor instellingen om te besteden, maar heeft de zorgverzekeraar gezegd “Nee, dat geld mag je niet uitgeven”. Er is zo’n 300 miljoen euro per jaar overgebleven, wat aan de GGZ besteed had kunnen worden. Dat leidt tot geldtekort waar weer allerlei andere problemen uit ontstaan.’

In hoeverre helpt een gesloten afdeling of een gesloten GGZ?

‘Het werkt omdat je niet naar huis kan na een sessie, waar je normaal ook niet meer met therapie bezig hoeft te zijn. In een kliniek ben je echt de hele tijd bezig, ook na een sessie met groepsgenoten. “Wat vond je er nou van dat ik dat zei, hoe voelde je je en wat vond je van de vraag van de therapeut?”. Natuurlijk is er soms een conflict of een discussie, maar het is zo nuttig dat je niet om elkaar heen kan. Het brengt echt super veel als je in de avond gewoon weer gezellig met elkaar thee kan drinken. Als je voelt dat je er echt alleen voor staat, merk je in een kliniek weer dat dat niet zo is.

Hoe gaat het nu verder met de klinieken?

‘Ik vrees dat dit nog maar een begin is en dat er veel van dit soort instellingen zullen blijven sluiten. Het plan van de overheid is al jaren om in te zetten op ambulante zorg. Dat is dus die losse sessies per week, omdat de overheid ervan overtuigd is dat mensen het beste in hun eigen omgeving geholpen worden. Dat is gewoon niet voor iedereen zo, en ook de ambulante zorg is zelf aan het afnemen, dus het gaat helemaal de verkeerde kant op. Als mensen geen passende zorg krijgen, moeten ze vervolgens alleen maar langer in therapie, zonder hetzelfde resultaat.’

‘Het is een beetje alsof ik een heel zwaar ongeluk zou krijgen en ik eigenlijk een paar maanden naar een revalidatiecentrum moet, maar de overheid zegt “Weet je, voor dat geld kunnen we vijf mensen met een gebroken elleboog behandelen, ga jij maar twee keer per week naar de fysio”. In de GGZ gebeurt dat dus, en dat gaat hele grote gevolgen hebben voor de cliënten, maar ook voor de maatschappij: een groot deel van de mensen gaat uitvallen, dat wordt op lange termijn alleen maar een groter maatschappelijk probleem.’

‘Het KIB is de laatste gesloten GGZ in Amsterdam. Dat betekent dat er nog wel klinieken zullen zijn waar je na sessies overnacht, maar niet meer 24/7 kan blijven. Maar in Amsterdam zal er geen plek meer zijn om deze specialistische zorg te ontvangen.’

Meike van der Ploeg was aanwezig bij de ‘solidareitsdemo’. Bekijk de reportage hieronder (Verslag: Meike van der Ploeg)
(Video volgt)

Over de auteur

Lauren Kooyman

Lauren Kooyman (19) is van kleins af aan altijd al bezig geweest met taal. Met een moeder als Nederlands docente en een grote passie voor zingen en acteren, haalde ze als kind de spelfouten uit het musicalscript. Met een jaartje Sociologie op zak, hoopt ze vooral maatschappelijke verhalen te vertellen, afgewisseld door een luchtig item. Ze hoopt dat haar stukken even luid spreken als dat zij te horen is.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.