‘Bakken aan geschiedenis en traditie’ bij Internationaal Theater Amsterdam

‘Bakken aan geschiedenis en traditie’ bij Internationaal Theater Amsterdam

Maurits Musch was er vanaf het begin bij: het ontstaan van Het Internationaal Theater Amsterdam, het ITA. De fusie van de Stadsschouwburg en de Toneelgroep Amsterdam, die plaatsvond in 2018, zorgde ervoor dat hij zijn taak als ‘hoofd ontwikkeling’ in het vernieuwde theater kon voortzetten. Drie jaar later mocht hij daarbij ook de rol van ‘hoofd communicatie’ gaan vervullen. Tijdens 24H Centrum leidt hij de hele dag trots allerlei groepen mensen rond.

Deelname 24H

Morgen doen we mee aan het 24H project en dat is leuk, omdat we dan allerlei Amsterdammers, en hopelijk mensen die nog nooit in het gebouw zijn geweest, de kans geven om hier een kijkje te nemen aan de binnenkant. Ik denk dat wij het als theater heel belangrijk vinden dat mensen die in deze stad wonen, en die misschien dagelijks voorbij fietsen of voorbij wandelen op het Leidseplein, weten wat er eigenlijk hier binnen is. Bakken aan geschiedenis en aan traditie, maar ook aan theater en dans en voorstellingen die wij programmeren.

Amsterdam&Partners heeft ons benaderd of wij mee willen doen en ja, natuurlijk doen wij mee. Vooral om die mensen die altijd twijfelden om naar binnen te komen of degenen die nooit de kans hadden eindelijk onze drempel over te krijgen.’

Programma
‘Wij houden meerdere rondleidingen achter mekaar, dus we beginnen morgenochtend om tien uur, geloof ik, en we eindigen morgen tegen het einde van de middag. Tijdens de rondleidingen lopen we met de verschillende groepen het pand door, door onze zalen en zien ze de voor- en achterkant. Volgens mij gaan we met zo’n 25 mensen per rondleiding starten. Dat is een fijne samenstelling van de groep, niet te groot, zodat we goed iedereen mee kunnen nemen. In totaal denk ik dat we zo dus tussen de 150 en 200 mensen mogen verwelkomen.

Tijdens zo’n rondleiding doe je alles uit de losse pols. Dat kan ook haast niet anders. Alle vragen zijn super divers, dat gaat bijvoorbeeld over het acteursbestand dat wij hebben. Maar ook over de locatie of over de uitdagingen waar wij tegenover staan. Dat valt niet uit je hoofd te leren, daar moet ook een beetje hart in zitten.

We doet het morgen drie keer in het Nederlands en twee keer in het Engels, omdat niet iedereen die in deze stad woont Nederlands spreekt. We weten natuurlijk ook dat er wel expats wonen en mensen met een andere culturele achtergrond die de taal nog niet machtig zijn. Maar ook voor die mensen kan het heel leuk zijn om te weten hoe de stad Amsterdam eruit ziet als je naar binnen gaat bij prachtige gebouwen zoals deze, waar je misschien altijd wel een kijkje hebt willen nemen.’

Toeristische attractie

‘Kijk, je weet natuurlijk niet zeker als je je aanmeldt of de bezoekers eigenlijk toeristen zijn. Maar we gaan ervan uit dat Amsterdam & partners die dat allemaal regelt, dat we natuurlijk juist die mensen bereiken die in deze buurt wonen of in deze stad wonen.

Tuurlijk willen we uiteindelijk beide groepen bereiken, omdat ik denk ook dat het ook voor de toeristen leuk is om een avondje uit te gaan bij ons in het gebouw. Maar deze dag is echt speciaal voor de Amsterdammer, omdat het hoort bij deze stad, dit prachtige gebouw zoals we er zo vele hebben. En wij vinden eigenlijk dat iedere Amsterdammer die in deze stad woont een keertje over deze drempel moet zijn geweest om te weten hoe het er hier van binnen uitziet of om te weten hoe het is om hier een theatervoorstelling bij te wonen.’

Trots

Als je vanuit de Melkweg kant kijkt dan zie je ons nieuwe moderne deel. Dat is allemaal gewoon super strak en met glaswerk van onder naar boven. Tijdens de rondleiding zullen de mensen dan ook het nieuwe en het oude deel van het theater mogen bekijken. Het is nogal een contrast, maar ik vind het wel iets om trots op te zijn. Er wordt namelijk ook echt wel nagedacht over welke voorstelling waar wordt gespeeld. Het kleinere moderne podium is bijvoorbeeld veel beter om op te dansen, omdat het podium van de grote zaal toch een soort helling heeft. Aan de ene kant sta je echt wel zo’n tien centimeter hoger. Toch heeft het nationaal ballet weer in die zaal gestaan: het is traditie en voor zo’n voorstelling wel de mooiste zaal.

Ik ben zelf trots om hier rond te lopen en ik streef ernaar dat we dat morgen uitstralen. Er staat een beeld van een toneelacteur van vroeger. In de foyer, op de tweede verdieping, en daar ben ik dan altijd langs gelopen. Tot ik opeens zag dat we dezelfde achternaam deelden. ‘Musch’ komt niet vaak voor, dus dat is dan toch bijzonder. Bleek het achteraf toch een neef van mijn opa te zijn. Ik zag dat redelijk snel na de fusie. Toen wist ik zeker dat ik goed zat en ook een beetje bij het theater hoor of hoorde.

Mijn grootste hoop is dat de mensen die naar binnen gaan met verwondering naar buiten komen, omdat ze echt iets hebben gezien wat ze niet hadden gedacht. Hoe mooi het hier is en welke verhalen er eigenlijk achter schuilen. Dat ze zien wat voor theater we zijn. Zowel het nieuwe deel als het oude deel, modern tegenover traditie. Ik wil gewoon dat mensen verrast weer naar buiten gaan.’

Over de auteur

Lauren Kooyman

Lauren Kooyman (20) is van kleins af aan altijd al bezig geweest met taal. Met een moeder als Nederlands docente en een grote passie voor zingen en acteren, haalde ze als kind de spelfouten uit het musicalscript. Met een jaartje Sociologie op zak, hoopt ze vooral maatschappelijke verhalen te vertellen, afgewisseld door een luchtig item. Ze hoopt dat haar stukken even luid spreken als dat zij te horen is.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *