‘Ze noemden me moordenaar’

‘Ze noemden me moordenaar’

Zaterdag 2 juli protesteerden vrouwen op de Dam naar aanleiding van de afschaffing van Roe v Wade in Amerika. Er werd aandacht gevraagd voor het instellen van een landelijk demonstratieverbod rondom abortusklinieken. Sanne Bloem (gefingeerd, echte naam bij de redactie bekend) vertelt over de abortus die zij heeft ondergaan. ‘Bij de abortuskliniek werd ik overvallen door pro-life demonstranten. Ze stonden te zwaaien met bordjes van dode baby’s en noemden me moordenaar’, aldus Bloem.

Bufferzones
GroenLinks en PvdA pleitten voor protestvrije bufferzones van minimaal 500 meter. Op dit moment verschilt de situatie per gemeente. Het is de taak van lokale overheden om te besluiten over bufferzones, verplaatsing of beëindiging van demonstraties. In Amsterdam zijn er vakken tegenover de abortuskliniek ingericht voor de demonstranten. ‘Ik nam de tram naar abortuskliniek op de Sarphatistraat en moest nog een klein stukje lopen. Al snel zag ik pro-life demonstranten tegenover de kliniek staan. Ze hadden grote borden met foto’s van bebloede baby’s die in stukken waren gesneden’, aldus Bloem.

Demonstratierecht
Elke Nederlander heeft het recht om te demonstreren. Ook op locatie waar de doelgroep dit kan horen of zien en waarbij beledigende uitingen worden gedaan. ‘Iedereen heeft recht op zijn of haar mening. Dat neemt niet weg dat de demonstraties van antiabortusbewegingen heel traumatisch voor me zijn geweest. Ik voelde me echt persoonlijk aangevallen en zou me zo veel prettiger hebben gevoeld als ze op een plek zouden demonstreren die afstand had van de kliniek’, aldus Bloem.

‘Na dat ik was overspoeld door kwetsende teksten en gruwelijke foto’s ben ik de abortuskliniek ingegaan. Ik was overstuur en gelukkig kon de arts me tot rust manen. Ook al stond ik sterk achter de beslissing die ik ging maken, raakte het woord moordenaar me toch zo diep. Na de behandeling was ik bang om naar buiten te gaan, bang om weer kwetsende teksten naar mijn hoofd geslingerd te krijgen.’

Hoe is het nu met je?
‘Nu nog heb ik last van flashbacks. Ik heb nooit spijt gehad van mijn abortus maar de foto’s van de demonstranten zijn echt in mijn geheugen gegriefd. Iedereen heeft recht op een eigen overtuiging maar iedereen heeft ook recht op veilige zorg. Ik heb me door de anti-abortusdemonstranten zó onveilig gevoeld. Dit moet echt stoppen.’

Over de auteur

Meike van der Ploeg

Meike van der Ploeg is een jonge journalist met een hart voor human interest. Ze is geboren en opgegroeid in Haarlem en woont sinds kort in het bruisende Amsterdam. Wat haar drijft is het vertellen van verhalen die mensen met elkaar verbinden. Ze studeert met veel enthousiasme aan de Hogeschool Utrecht.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *