Amsterdammers weinig weet van noodopvang

Amsterdammers weinig weet van noodopvang

In de week van 23 augustus werd op het Marineterrein in Amsterdam een kortstondige noodopvang voor Afghaanse vluchtelingen opgezet. De publieke reactie, die in het verleden groot was, bleef dit keer uit.

Het Marine Etablissement Amsterdam, gelegen op stadseiland Kattenburg in het centrum, behoort tot de Koninklijke Marine en dient doorgaans als veelzijdig recreatie- en trainingsterrein voor Amsterdamse inwoners. Door de machtsovername van de Taliban in Afghanistan, vluchtten vele inwoners naar Westerse landen. Of het nou gaat om kortstondige opvang of de bouw van een asielzoekerscentra (AZC), de komst van vluchtelingen heeft in het verleden regelmatig tot opstandige buurtinwoners geleid.

Toch zeggen buurtbewoners dit keer geen onrust te hebben ervaren. ‘De mensen moeten toch ergens opgevangen worden, ik heb het zelf niet gemerkt’, zegt buurtbewoner Sjors Dekker. Leon Veldt, landelijk woordvoerder van het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers (COA), vertelt dat het geen bewuste keuze was de noodopvang stil te houden. ‘De opvang was uitermate kort, en de asielzoekers zijn wegens quarantainemaatregelen niet van het terrein af geweest’, aldus Veldt. Na een kleine week zijn de Afghaanse vluchtelingen van het Marineterrein verplaatst naar een AZC in Heumensoord.

Leon Veldt en Amsterdamse buurtbewoners waren erg geschrokken van de onrust in Harskamp, waar bewoners protesteerden tegen de AZC. Of dit in de toekomst in Amsterdam kan gebeuren, hangt volgens Veldt af van ‘het sentiment van het moment’. ‘Harde schreeuwers krijgen de meeste aandacht. De grote groep die het wel best vindt, komt niet aan het woord. De kleine groep bepaalt het publieke debat, omdat zij hun onvrede uiten’, zegt Leon Veldt. ‘Ik ken mensen die er geen probleem mee hebben als er een vaste opvang komt, maar er zullen altijd mensen tegen zijn’, aldus buurtbewoner Rob Niehot.

Over de auteur

Lauren Kooyman

Lauren Kooyman (19) is van kleins af aan altijd al bezig geweest met taal. Met een moeder als Nederlands docente en een grote passie voor zingen en acteren, haalde ze als kind de spelfouten uit het musicalscript. Met een jaartje Sociologie op zak, hoopt ze vooral maatschappelijke verhalen te vertellen, afgewisseld door een luchtig item. Ze hoopt dat haar stukken even luid spreken als dat zij te horen is.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.