EK 2021: “Nooit eerder werd ik zo gelukkig van voetbal!”

EK 2021: “Nooit eerder werd ik zo gelukkig van voetbal!”

Met een fles gin en twee liter tonic in mijn veel te zware handtas, fiets ik op mijn vouwfietsje richting de Catharijnesingel. Voor het eerst dit jaar ben ik op weg naar een bijeenkomst. Hoewel ik reken op een tv-avondje, doen de instructies vermoeden dat het om een feestje gaat: “Het is een ‘bring your own booze’-policy”, had mijn vriendin Sterre mij eerder die middag geappt, “We gooien alles bij elkaar, dan is er zeker genoeg!”

Als de voordeur van het studentenhuis openzwaait wordt het meteen duidelijk dat ik volstrekt underdressed ben. In mijn zwarte trainingspak zie ik er namelijk uit alsof ik zélf ga voetballen, maar dan wel voor ’s werelds saaiste team.  (Paris Saint-Germain, als je het aan Reddit vraagt.)  “Hey Jo!” roept mijn vriendin enthousiast vanuit de deuropening. Op haar hoofd draagt zij een oranje gewei-achtig-gevaarte. Aan het hoofddeksel hangen twee luchtpompjes waar ze even in knijpt. Meteen komen de oranje uitsteeksels op haar hoofd in beweging, als twee oranje handjes die mij welkom heten. Verheugd volg ik het gebaar en loop ik mee naar binnen.

In de studentenkamer aangekomen, zitten er nog veel meer enthousiaste oranje figuren in een halve cirkel om de tv. Kleine moleculaire deeltjes vinden hun weg naar mijn neus; de geur van bier, en veel ook! Een ouderwets kroeg-gevoel neemt plaats op de kruk naast mij. Geluidsgolven van de commentator, de mensen op de tribune en de mensen in de kamer, vormen een polonaise en dansen zo mijn oren binnen. Meteen krijg ik het warmer. Het is een feestje! Een écht feestje! Met een diep tevreden gevoel neem ik plaats op een stoel voor de tv, nooit eerder werd ik zo gelukkig van voetbal!  Met een grijns denk ik aan de oranje Koninginnedag tompoezen van de Hema. Als ik niet beter wist zou ik denken dat ik in de kom met glazuur ben beland.

Druk wordt er gediscussieerd over het ongebruikelijk 5-3-2-systeem van voetbaltrainer Frank de Boer; ik heb geen idee waar ze het over hebben, en ik lijk er zelfs nog net iets minder van te snappen als het mij wordt uitgelegd. Toch lach ik met smaak als ik hoor over het reclamevliegtuigje dat tijdens de training over het veld was gevlogen: ‘’Frank, gewoon 4-3-3!“ had er met grote letters in de lucht gestaan.  Dat is nog eens iets anders dan de sarcastische boodschap die eerder deze maand in de lucht heeft gestaan: “9.000.000!! Bedankt. Sywert’.

Met een glimlach wend ik mijn ogen weer tot de televisie; de tribune is bezaaid met mensen, evenals de thuistribune in de kamer, en verhip, er wordt gescoord! Energiek springt iedereen uit zijn stoel. Feestend staan we in de kamer, er is nog nooit een doelpunt zo gewaardeerd als deze! Er wordt geproost, er wordt gehighfived, en bovenal wordt er hard gejuicht.  Hier en daar verdwijnt er een biertje in een plastic buis (“Gadverdamme, daar zit écht veel stof in!”), en hoewel niemand het hardop zegt is het volkomen duidelijk: dit doelpunt is de start van het nieuwe normaal, maar ditmaal bedoelen we dan ook écht normaal, ook al voelt dat nu heel speciaal.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *