Eenzaamheid onder mensen met een psychische aandoening: hoe is dat tijdens corona?

Eenzaamheid onder mensen met een psychische aandoening: hoe is dat tijdens corona?

AMSTERDAM | Door corona is de periode waar we nu inzitten, voor veel mensen stressvol. Als je te maken hebt met psychische klachten kan dit nog eens extra gelden. Zo’n miljoen mensen in Nederland hebben een psychische aandoening. De mensen die onder deze kwetsbare groep vallen, hebben vaak geen groot netwerk en zijn daarom soms eenzaam. Hoe is de situatie voor deze groep tijdens corona?  

Annelotte Pleij (36 jaar), die als sociaalpsychiatrisch verpleegkundige (SPV) werkt in de wijk Bos en Lommer in Amsterdam, maakt zich wel meer zorgen om sommige cliënten omdat er tijdens corona minder fysiek contact is met elkaar. “Het voordeel van het werk dat ik doe, is dat ik de wijk goed ken en bij mensen thuiskom waardoor ik meteen kan zien hoe het daar gaat. Dat is er nu niet meer waardoor je de verbinding met de omgeving en de cliënt minder hebt en signalen sneller mist.”  

Over welke veranderingen ze ervaart bij haar cliënten, zegt ze: “Aan het begin van de corona-crisis voelden sommigen erkenning. Mensen voelden even wat zij altijd voelden, de eenzaamheid en angst. Wel is er nu meer eenzaamheid omdat de weinige sociale contacten die ze hadden, nog minder zijn geworden.” Ze probeert dit te verhelpen door wel in contact te blijven. “Als ik merk dat iemand meer ondersteuning nodig heeft, probeer ik toch langs te gaan. Wel door me aan de maatregelen te houden. Dit kan zijn door op anderhalve meter een wandeling te maken. Of, als ik merk dat het noodzakelijk is om naar iemands huis te gaan, een mondkapje op te doen.”  

Op de site van BNN-VARA is te lezen dat MIND, een platform voor mensen met psychische problemen en hun familieleden, 400 leden van hun achterban hebben gevraagd hoe het gaat met de eenzaamheid en andere klachten tijdens de corona-crisis. Ongeveer de helft van de ondervraagden ziet een duidelijke toename van klachten: angst, depressiviteit, paniek, slecht slapen. Het verlies van sociale contacten komt bij een deel wel extra hard aan en leidt tot eenzaamheid.   

Een klein deel ondervindt ook positieve gevolgen: de samenleving komt meer tot rust; als veel mensen van slag raken ben je niet meer zo’n uitzondering. Bijna de helft van de ondervraagden denkt het de komende tijd zelf wel te redden, ongeveer een derde denkt van niet. Familieleden die ook zijn ondervraagd maken zich nog wat meer zorgen en vragen expliciet aandacht voor cliënten die zorg mijden en toezicht en activering nodig hebben.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *