Daan Elsinga “Ook ik schaamde me er af en toe voor dat ik onder de armoedegrens leef.”

Daan Elsinga “Ook ik schaamde me er af en toe voor dat ik onder de armoedegrens leef.”

Foto: Dirk-Jan Visser

EMMEN | Daan Elsinga (21) is grafisch designer en koffiebrander bij Toolbox in Emmen. Als grafisch designer zet Daan zijn eigen bedrijfje op genaamd; Druck Bezig. Daan heeft recent deelgenomen aan de tentoonstelling “Tegenspoed” die te zien is in het Gevangenismuseum in Veenhuizen. “Deze tentoonstelling gaat over het leven onder de armoedegrens. Dus waar mensen onder deze armoedegrens allemaal tegenaan lopen, waar ze overheen moeten komen en hoe de gemeente ze dan behandelt om ze verder te helpen met de moeilijke situatie waar ze in zitten.” 

Eigen ervaringen 

Foto: Dirk-Jan Visser

Voordat ik om hulp heb gevraagd ging het gewoon bagger. Ik heb een aantal maanden meerdere rekeningen niet kunnen betalen, puur omdat ik anders niet genoeg geld had voor eten. Sorry, maar eten ging voor mij toch echt voor. Dit bracht veel stress en zorgen met zich mee. Dit is ook één van de redenen dat ik in een depressie ben geraakt. Ik heb twee keer de PABO geprobeerd, maar door mijn zorgen is dat gewoon niet gelukt. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ik mijn financiën niet meer zelf kon onderhouden en dat ik hulp moest zoekenIk kon dit niet meer alleen doen. Ik ben dus gaan uitzoeken of ik bewind voering/budgetbeheer aan kon vragen. Sindsdien is mijn bankrekening veel stabieler. Zodra je hulp vraagt, kom je een stuk verder. Maar de eerste stap is voor veel mensen moeilijk te zetten. Voor mij was dat ook moeilijk. 

Er moet een taboe doorbroken worden. Er wordt vaak neergekeken op mensen die in armoede leven. Mensen zeggen dat het hun eigen schuld is en dat ze gewoon hun rekeningen hadden moeten betalen, maar dat is vaak niet hoe alles in elkaar zit. Ook ik schaamde me er af en toe voor om te zeggen dat ik onder armoedegrens leef. Ik heb een gaming pc, een grote tv en ik heb een dak onder mijn hoofd. Er zijn andere mensen die het veel moeilijker hebben dan ik. Hoe durf ik dan te zeggen dat ik onder de armoedegrens leef? 

Voorbereiding tentoonstelling 

Ik ga altijd naar de voedselbank en werd benaderd door documentair fotograaf Dirk-Jan Visser. Hij vroeg of hij een foto van mij mocht maken en dat vond ik wel prima en heeft mij na afloop gevraagd of ik misschien mee wilde doen aan een tentoonstelling. Ik ben echt een open boek, dus het boeit me eigenlijk niet zo veel wie mijn verhaal weet. Als ik er misschien andere mensen mee kan helpen dan is dat alleen maar fijn. Na een aantal keren koffie met hem te hebben gedronken en gepraat te hebben over hoe ik met armoede omga en hoe mijn leven in elkaar zit, heb ik een camera gekregen. Hiermee kon ik een fotoreportage maken over mijn leven. Dirk-Jan heeft mij ook meerdere keren voor de camera geïnterviewd en heeft zelf ook een aantal foto’s van mij gemaakt. Hij heeft me ook een aantal dagen gevolgd met de camera zodat hij meerdere momentopnames kon maken en een beter beeld had bij wat me dagelijks bezighoudt. Ik denk dat het namelijk ook belangrijk is voor mensen om mij beter te leren kennen als persoon. Dat maakt het veel persoonlijker dan als Dirk-Jan alleen maar een foto van me maakt en er onderzet dat ik in armoede leef. Dat heeft geen nut natuurlijk.  Het is een emotionele ervaring voor me geweest en ik hoop dat veel mensen steun zullen hebben aan mijn verhaal. 

Gevoel bij de tentoonstelling 

Het was erg confronterend om mijn foto opeens 2×2 m groot meerdere keren op een muur te zien staan. Het is erg persoonlijk om mijn verhaal zo te zien en wetend dat iedereen dit kan zien greep me toch wel aan. Zelf ben ik natuurlijk een lange tijd bezig geweest met deze tentoonstelling, dus met mijn eigen verhaal. Om alle andere verhalen te zien was natuurlijk ook indrukwekkend. Elk verhaal is anders en iedereen gaat anders met armoede om.  

In deze tentoonstelling kan ik ook goed zien hoeveel ik eigenlijk ben gegroeid. Door de hulp die ik heb gekregen en het werk dat ik doe bij Toolbox ben ik veel zelfverzekerder geworden. Ik raad dus iedereen aan om hulp te vragen als je dat nodig hebt. Het is moeilijk, maar het maakt je gelukkiger.”

Foto: Lisa Elsinga

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *