Opa de influencer

Opa de influencer

Tegenwoordig kan je er niet meer omheen: influencers. Of we het nou willen of niet, ze duiken overal op en proberen je wat aan te smeren. Van kledingmerken tot cosmeticalijnen, hotels, auto’s: we kunnen het zo gek niet bedenken. Deze marketingtechniek is hedendaagse dag niet meer weg te denken voor grote bedrijven. Zij zoeken een invloedrijk persoon met veel volgers op social media en laten in ruil voor spullen of geld hun product of diensten ‘casual’ promoten, zodat potentiële klanten worden beïnvloed. En de influencers zelf? Zij profiteren hier wellicht nog wel het meeste van. Zij leven voor de buitenwereld een leventje wat voor de meeste mensen een ver van je bed show is. Deze trend is pas rond 2010 op komen bloeien maar is als reclamemiddel nú al niet meer weg te denken.

Voor oudere mensen, zoals mijn opa van 84, is het hele influencer wereldje maar iets geks. Althans, dat is wat ik dacht. Dit veranderde toen ik op een zekere middag op bezoek bij mijn opa aan het luisteren was naar zijn verhalen over vroeger. Hij vertelde mij gepassioneerd over zijn reizen.

Al jaren had hij de droom om samen met een vriend naar Londen te fietsen met een tandem. Wat mij betreft een nogal enthousiast idee. In 1962 hadden ze de moed bij elkaar verzameld en gingen ze van hun droom werkelijkheid maken. In april kochten ze voor een gulden een tweedehands tandem en knapte hem voor twee gulden op. Het leek mijn opa een leuk idee om de tandem te laten sponsoren door een bedrijf in Londen in ruil voor een reclamebord op de tandem. Aan 63 bedrijven in Londen schreven de twee vrienden een brief, van 58 bedrijven hebben zij nooit een reactie gehad, vier bedrijven schreven terug, maar hadden geen interesse. Er was een bedrijf dat dit idee wel zag zitten, Smith’s Potato Crisps LtD, nu bekend als Lays chips. Zij stuurden fietskleding voor de twee vrienden en reclameborden op.

Zaterdag 30 juni 1962 was het dan zover, mijn opa en zijn vriend vertrokken naar Londen op de gesponsorde tandem. 280 kilometer naar Ostend, vanaf waar ze de boot namen naar Dover en vanaf Dover ging hun reis verder naar Londen. Het was een reis met een slag en een stoot. De problemen begonnen in Folkestone, want bij een van de vele heuvels vlogen ze uit de bocht en was de tandem flink beschadigd. Op deze manier konden zij hun fietstocht naar Londen niet voortzetten, dus belde mijn opa het hoofdkantoor van Smith’s Potato chips. De twee vrienden werden opgehaald met een busje en naar een wijk in Londen waar het hoofdkantoor zat, Brentford, gebracht,. En de tandem? Die werd op kosten van Smith’s gerepareerd.

De twee vrienden waren van plan om te gaan kamperen, maar doordat hun tandem hen in de steek had gelaten en er in de buurt van Brentford geen camping te bekennen was, werd hun plan geüpgraded. Een week lang mochten ze verblijven in het huis van een van de werknemers van Smith’s. En de kosten hiervan? Je raadt het waarschijnlijk al, wederom betaald door Smith’s. Het duurde zeker drie dagen voordat de tandem weer gerepareerd was, maar in de tussentijd hebben de twee vrienden niet stil gezeten. Ze kregen een rondleiding bij Smith’s en werden op sleeptouw genomen door medewerkers voor typische bezienswaardigheden in de stad zoals Buckingham Palace, Tower of Londen, St. Paul’s Cathedral etc.

Na drie dagen was de tandem weer zo goed als nieuw en konden de twee vrienden de stad weer verkennen op hun tweewieler. Na een week zat hun avontuur erop en vertrokken ze vol verhalen op de tandem weer terug naar Nederland.

Na dit verhaal van mijn opa betwijfel ik of hij gek opkijkt van influencers, want volgens mij is mijn 84-jarige opa gewoon een hartstikke voorloper van de influencers.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *