Inge Bakker, muziektherapeut van Amsta, is onderweg naar zijn kamer. Nadat ze bij andere bewoners langs is geweest, is het eindelijk de beurt van Theo om muziek te maken en te luisteren. Elke week komt ze langs bij hem. In de gang van het Dr. Sarphatihuis komt ze hem tegen. ,,Inge, daar ben je dan eindelijk!”, roept Theo. ,,Ik was al op je aan het wachten lieverd.”
Eenmaal in de kamer loopt hij direct naar de cd-speler. Naast het tafeltje staat een kast die van de grond tot het plafond uitreikt met cd’s van allerlei soorten genres: onder andere disco, rock en klassiek. Hij laat een paar cd’s aan Inge zien. Zijn favorieten van dit moment, wat elke week kan verschillen volgens Inge.
*Theo zijn antwoord op de vraag: Ben je blij als Inge langskomt om muziek te maken?
Theo vraagt aan de journalist ,,Mag ik vragen wat jouw leeftijd is?” Ze reageert: ,,Ik ben twintig jaar oud.” Zijn ogen worden wat groter, ,,Nou, wat een mooie leeftijd joh!”.
Inge reageert: ,,Hoe was jij toen je twintig was?”
,,Ik weet niet meer zo veel van die tijd”, zegt Theo. Inge pakt een foto van zijn kastje, waar hij als jongeman op staat in een kleurrijke outfit, en laat die aan hem zien. ,,Oh ja! Ik was een hippie, dat waren pas mooie tijden”, zegt hij.*
*Theo en Inge over vroeger
Hoewel Theo sommige onderdelen van zijn verleden niet goed herinnert, blijft muziek altijd een rol spelen in zijn hersenen. In een verzorgingstehuis moeten bewoners op een andere manier prikkels dan mensen buiten het tehuis. Volgens Inge raken bewoners die onderprikkeld zijn vaak onrustig en proberen ze zichzelf prikkels te geven, bijvoorbeeld door rond te lopen of aan hun huid te plukken. Te weinig prikkels kan leiden tot onwenselijk gedrag, wat extra werk oplevert voor de verzorgers. In 2050 wordt, door Alzheimer Nederland, verwacht dat er een verdubbeling komt van het aantal mensen met dementie. Hierdoor kan er een enorme druk op de zorg ontstaan.
Muziek kan hierin een oplossing bieden. Door de bewoners muziek te laten luisteren of maken, worden ze op een positieve manier geprikkeld en hoeven ze die niet meer zelf op te zoeken. Uit onderzoek blijkt bovendien dat muziektherapie effectief werkt tegen onwenselijk gedrag, zoals onrust, agressie, somberheid en rusteloosheid bij ouderen met dementie. Tijdens de muziektherapie verandert het hartritme, wat bijdraagt voor meer ontspanning en minder stress bij mensen met dementie.
De dvd-speler gaat uit. Het is het einde van de muzieksessie, maar gelukkig kan Theo nu naar beneden om met zijn medebewoners te genieten van een show met muziek en dans. Hij staat te popelen om te gaan en uit enthousiasme versnelt hij naar de lift. Terwijl hij in de lift staat vraagt hij een andere bewoner en verzorger of zij ook naar de show gaan. ,,Oh, wacht even hoor. Je labeltje hangt uit je T-shirt”, zegt hij tegen een andere bewoner, terwijl hij het shirt verbeterd. Eenmaal beneden lopen ze door de gang, langs de zangeressen die aan het wachten zijn in grote witte jurken. Theo kijkt vol verwondering naar hen en versnelt vervolgens met zijn rollator naar de hal. Hij gaat zitten bij de bewoners van zijn verdieping en begint meteen druk te praten. Terwijl hij afscheid neemt van Inge, slaat hij in enthousiasme zijn proseccoglaasje om. ,,Oh oeps! Nou werd ik toch iets te enthousiast!”, roept hij. Hij gaat weer zitten, en wacht tot de show begint…
Dataverantwoording
De gegevens van de data die gebruikt zijn in de productie zijn afkomstig van Journal of Arrythmia, een wetenschappelijk tijdschift dat gespecialiseerd is in hart- en ritmeonderzoek. Het artikel werd in 2006 gepubliceerd door onderzoeker Akira Kurita en zijn collega’s. Akira Kurita is onderzoeker in Sanai Hospital in Tokyo. In het onderzoek is het hartritme van twaalf patiënten met dementie gevolgd tijdens een muziektherapie van dertig minuten door middel van een geavanceerde hartfilm. De gebruikte meetinstrumenten zijn de pauze tussen hartkloppingen (Mean RR) en de variatie tussen hartkloppingen (RMSSD). Deze gegevens geven inzicht in hoeverre er sprake is van stress en ontspanning.
De belangrijkste bevindingen in het onderzoek worden duidelijk in de datavisualisatie. De bevindingen zijn gemiddelde resultaten van de deelnemers. De resultaten tonen namelijk een verandering in hartritme, voor de muziektherapie was het hart namelijk strak en gespannen en tijdens de muziektherapie werd het hart merkbaar rustiger en flexibeler. Na de muziektherapie keert het hartritme ongeveer terug naar de oorspronkelijke staat. Er wordt dus aangetoond dat muziek een middel kan zijn om mensen met dementie te kalmeren. Het onderzoek is uitgevoerd in Japan en toont hoe het hart reageert op niet-medicinale zorgmethoden.