Els Kraan over het Buurtkastje in Breukelen: ‘Het is gewoon zonde als dingen weggegooid worden’

Els Kraan over het Buurtkastje in Breukelen: ‘Het is gewoon zonde als dingen weggegooid worden’

Het buurtkastje in Breukelen

Om verspilling van eten en verzorgingsproducten tegen te gaan heeft Els Kraan een buurtkastje neergezet in Breukelen. In de voortuin van Els Kraan (46) stond al vier jaar een minibieb, sinds één maand staat daar een buurtkastje naast. Naast boeken kunnen er nu voedings- en verzorgingsproducten gebracht, geruild en gehaald worden in de voortuin van Kraan op Beatrixstraat 12 in Breukelen.

Wat is een buurtkastje precies?

‘Het buurtkastje is vanuit Amerika overgewaaid om verspilling tegen te gaan. Het is een trent die ook in Nederland is aangekomen. Het is een kastje waar mensen voedings- en verzorgingsproducten kunnen brengen, halen of ruilen. Het is een initiatief om verspilling tegen te gaan, maar ook om mensen die het krap hebben te helpen. In dit kastje zitten voornamelijk houdbare etenswaren en verzorgingsproducten. Via het armoedefond verstrekken we ook gratis menstruatieproducten. Het is een kwestie van halen, brengen of ruilen van eten en verzorgingsproducten.’

Voor wie is het buurtkastje bedoeld?

‘Het buurtkastje is voor iedereen. Eerst was het voor mensen met minimumloon, maar dit werkt niet. Je merkt dat mensen niks durven te pakken omdat ze niet weten of ze wel of niet tot die groep behoren. Ik had er iets opgezet in de trant van: ‘voor als je weinig te besteden hebt’. Dit heb ik er na een week al afgehaald. Nu staat er gewoon: ‘voor het ruilen, brengen of halen van verzorgingsproducten en eten’. En als iemand er misbruik van maakt, hoop ik dat hij/zij er gelukkig mee is. Verder is het heel divers wie het gebruikt. Iedereen heeft wel producten is zijn kast staan die ze niet gebruiken. Dingen worden gebracht door iedereen van oud tot jong. Maar toch wordt het denk ik vooral meegenomen door mensen die het minder breed hebben. Zo wordt er ’s nachts wel vaak gepakt. Waarschijnlijk is er toch schroom om wat te pakken.’

Wat was uw motivatie om dit buurtkastje te beginnen?

‘Verspilling. Je ziet op Facebook wel eens dat mensen een pak rijst over hebben. Het is een uit de hand gelopen hobby, met de minibieb ook. Ik vind het leuk om dingen uit te proberen. En omdat ik het ook in VS zag opkomen dacht ik: ik zet een kastje neer en kijk het gewoon een jaar aan. Het tegengaan van verspilling is iets dat ik gewoon heb meegekregen. Het is niet zo dat ik denk dat de wereld eraan gaat en ik iets voor het milieu moet doen. Het is gewoon zonde als dingen weggegooid worden als een ander daar behoefte aan heeft. Ik merk ook dat mensen het waarderen, ze zeggen dan ook: “wat fijn dat de bieb er is. Het is zo zonde om alles weg te gooien”.’

Hoe gaat het nu met het kastje?

‘Afgelopen maand zijn er ongeveer twee boodschappenkratten binnengekomen en is er anderhalf krat uit gegaan. Nu is het kastje voor de helft vol, maar het heeft ook al propvol gestaan. Toen heb ik een bericht gestuurd en was het ook zo weer leeg. Ik ben afhankelijk van het aanbod. Als er niks gebracht wordt, kunnen mensen ook niks ophalen. Ik heb geen vaste aanvoer van spullen, dus mensen moeten gewoon komen kijken.’

Heeft de minibieb geholpen bij het opzetten en draaiend krijgen van het buurtkastje?

‘De minibieb heb ik nu al vier jaar en dat helpt zeker. Via de minibieb heb ik een netwerk opgebouwd, door mensen te volgen op sociale media. Daar zit ook een organisatie bij die veel voor bijstandsmoeders doet. Deze organisatie vroeg ook hoeveel producten mensen mee mogen nemen. Ik heb bij het kastje neergezet: ‘neem mee wat je nodig hebt’, zo gaan mensen niet hamsteren. Maar ja, bijstandsmoeders kunnen natuurlijk alles gebruiken, dus in feite kunnen ze het hele kastje leeghalen. Dat mag dan dus ook.’

 

Hoe probeert u het kastje naamsbekendheid te geven?

‘Als je met de minibieb bezig bent kom je snel in contact met mensen die ook een minibieb hebben. Zo zie je dan ook de buurtkastjes voorbijkomen. Via facebook en instageram stuur ik vriendschapsverzoeken naar andere minibibliotheken en buurtkastjes. Zo zie je wat er bij hen speelt en wat ze hebben. Dus ik weet waar er kastjes zijn, maar ken de mensen niet persoonlijk. Je wil als kastje of bieb graag bekendheid hebben, dus je maakt een profiel aan en dan gaat het vanzelf lopen (FB:@BuurtkastjeBeatrixstraatBreukelen IG: @MinibiebBuurtkastjeBreukelen). Het scheelt dat ik een minibieb heb. Zo heb ik dus naamsbekendheid en weten mensen dat het kastje er is. Dus mensen die een boek komen halen of brengen zeggen ook: wat een topinitiatief!’. De meeste mensen kennen het initiatief wel, er is ook wat over op tv geweest. Maar mensen hebben meestal nog niet ergens anders zo’n kastje gezien.’

 

Over de auteur

Bram Braat

Bram Braat (2002) is eerstejaars journalistiekstudent aan de Hogeschool Utrecht. Hiervoor heeft hij havo gedaan op de Vrijeschool in Zutphen. Hij maakt producties over de Stichtse Vecht voor de NOSV.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.