‘Mijn uiterlijk heeft wel invloed op mijn toekomstplannen’

‘Mijn uiterlijk heeft wel invloed op mijn toekomstplannen’

Stef Rekers uit Maarssen is 21 jaar oud, toen hij zeventien was zette hij zijn eerste tattoo. Dat was de geboortedatum van zijn opa en oma, ondertussen vier jaar daarna zit hij nu op 55 tattoos. Stef wist toen hij aan zijn eerste twee begon eigenlijk direct al dat hij helemaal vol wilde gaan. Dit betekent dus ook in zijn nek, op zijn handen en in zijn gezicht. Dit heeft invloed op zijn keuzes en mogelijkheden in de toekomst, maar daar heeft hij wel al over nagedacht.

Je wist al vrij snel dat je tattoo artist wilde worden?
‘Ik was vanaf jongs af aan al enorm geïnteresseerd in tattoos. Op de middelbare school was ik altijd die jongen die tekende op mensen hun armen. Met dat ik vanaf jongs af aan dus al wist dat ik tattoo artist wilde worden, waren de keuzes voor bepaalde dingen best snel gemaakt. Als tattoo artist kan je overal aan de bak, shops en conventies bijvoorbeeld. In dat wereldje benadeel ik mezelf totaal niet met mijn tattoos, dat spreekt me enorm aan. Maar voor anderen hoop ik wel dat de keuze op den duur in de toekomst niet meer zo afhankelijk zal zijn als dat het nu nog is.’

Heb je nagedacht over je toekomst toen je tattoos nam op altijd zichtbare plekken?
‘De eerste tattoos die ik nam waren op plekken die nog te bedekken zijn met kleding, zodat het geen probleem zou zijn later. Maar vrij snel nadat de eerste paar er op stonden had ik al door dat ik helemaal vol wilde uiteindelijk. Als je die gedachte eenmaal hebt is het ook moeilijk om dat te laten, tattoos zijn in mijn ogen verslavend. Als de eerste er eenmaal op staat volgt de rest heel makkelijk, dat hoor je best vaak. Vervolgens in diezelfde periode was ik er ook al helemaal over uit dat ik baankansen die ik mezelf ontnam met bepaalde tattoos toch niet wil gaan doen later. En daarna, toen ik daar dus wel goed voor mezelf over na had gedacht, volgden dus de tattoos die minder vaak voorkomen. Ik heb ze nu dus ook op mijn handen, in mijn gezicht en een grote op mijn keel.’

In hoeverre vind jij dat tattoos een rol mogen spelen bij baankansen?
‘Zelf ben ik van mening dat het totaal geen invloed zou moeten hebben op je baankansen. Ik zie tattoos echt als een visuele toevoeging aan je uiterlijk, net als oorbellen of een piercing. Het zegt ook niet direct wat over je als persoon, anderen kunnen aan de hand van je tattoos zonder verdere uitleg wel speculeren maar uiteindelijk geeft het in mijn ogen niet een negatief beeld af. Net als dat het je vrij staat om kleding te dragen die je zelf mooi vindt, zijn tattoos precies hetzelfde in mijn ogen. Vroeger was het natuurlijk wel wat anders dan nu, toen waren tattoos vooral voor criminelen en zeelui, althans dat beeld is er vaak bij. Vandaag de dag is het volgens mij ook steeds minder relevant, maar ondanks dat ontneem je jezelf nog steeds bepaalde mogelijkheden. Dat vind ik wel jammer, maar ik weet waar ik voor gekozen heb en daar sta ik zeker nog achter.’

Maakt het volgens jou nog uit om wat voor soort tattoos het gaat?
‘Ja daar kan ik nog wel begrip voor hebben. Als je bij een kinderdagverblijf wilt werken en je solliciteert terwijl je een groot doodshoofd in je nek hebt staan, dan snap ik wel dat het niet goed samengaat. Maar stel je werkt met alleen maar volwassenen, dan vind ik persoonlijk dat het niet uit zou moeten maken of je iets aanstootgevends getatoeëerd hebt. Het moeilijke daarbij is alleen dat het heel subjectief is, ik kan een doodshoofd heel gaaf vinden en een ander juist enorm aanstootgevend.’

Wat voor reacties krijg je vaak op je tattoos?
‘Van jongeren vaak positief, die vinden het gaaf. En van ouderen juist vaker negatief, die vinden het zonde. Daaraan merk ik wel echt het onderscheid tussen generaties. Dat geldt natuurlijk niet voor alle volwassenen of ouderen, maar in mijn beleving vaak dus wel. En wat ik dan ook meemaak is dat mensen soms al een beeld bij je schetsen terwijl ze niks van je weten. Bijvoorbeeld als ik ’s avonds over een parkeerplaats loop en een bejaarde dame loopt me tegemoet, dan zou ze bij wijze van spreken haar handtasje dichter tegen zich aandrukken omdat ze bang is voor me. Ik vind dat zonde, maar je leert er wel mee omgaan en ik trek me er weinig van aan.’

Hoe ver wil je gaan met tattoos?
‘Zoals ik al zei, ik zit nu op ongeveer 55 tattoos. En aan mensen leg ik vaak uit hoe ik er tegen aan kijk, dat is namelijk dat ik mijn lichaam zie als een onbewerkt canvas. En als je de intentie hebt om er kunst op te maken, dan laat je niet de helft van het stuk leeg. Oftewel, ik ga zeer waarschijnlijk wel door tot ik vol zit. Nu heb ik nog geen idee welke soort tattoos er allemaal bij gaan komen. Het blijft altijd een afweging tussen bewust opzoek gaan naar ideeën of ze vanzelf tegenkomen. Het mooiste vind ik in ieder geval dat ik mezelf kan zijn. Andere mensen hechten er misschien waarde aan dat ze zichzelf kunnen zijn door bepaalde kleding te dragen. Voor mij zijn mijn tattoos daar onderdeel van, mezelf kunnen zijn.’

Over de auteur

Nick van Nijburg

Nick is een student journalistiek. Geboren op 18-11-1999 in Nederhorst den Berg. Hij zit in zijn eerste jaar op de Hogeschool van Utrecht. Zijn ambities liggen vooral binnen de sportjournalistiek. Ook heeft hij zelf een verleden in de topsport, als voormalig Nederlands kampioen wedstrijdzwemmen. Echter liggen alle routes voor hem nog open, hij is breed inzetbaar op alle facetten van de journalistiek.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *