Te glad voor fietsers in Stichtse Vecht ondanks dat er gestrooid wordt

Te glad voor fietsers in Stichtse Vecht ondanks dat er gestrooid wordt

Foto: Wesley de Jong

Het is erg koud op de straten van Maarssen. Mensen zijn ingepakt en klagen over de kou. En ook al is het in het midden van de middag, begint het al te schemeren. Vorige week vrijdag was er een ongeluk met dank aan Jack Frost, het had gevroren en de politieagent gleed uit. Er wordt echter al een tijdje gestrooid in Stichtse Vecht. Maar is dit wel afdoende? En zijn de mensen wel tevreden? 

Rol van de gemeente

De gemeente heeft sensoren in de weg waarmee ze de temperaturen in de gaten kunnen houden. En ze laten zich informeren door Meteogroup DTN, een Nederlands weerbedrijf. Op basis van die informatie bepaalt de gemeente of er gestrooid moet worden. Maar dit betekent echter niet dat er op alle fietspaden gestrooid wordt. ‘Ik ben bang om te fietsen als het heeft gevroren, ze strooien niet op de fietsenpaden. Daar moeten ze wat aan doen!’, zegt een dik ingepakte vrouw. Ze wrijft in haar handen met dikke handschoenen, en verstopt zich bijna in haar roze wollen sjaal. Er ontstaat een frons op haar gezicht. Ze wrijft zich nog een keer goed warm, en strompelt weg richting de supermarkt. Deze kleurrijke dame is niet de enige die deze mening heeft. Zo komt er een groepje jongens langs die deze mening deelt. Met overduidelijke grote merken geborduurd op hun jassen, klagen ze over de gladheid. Ze zijn net een, twee, drie of zelfs vier keer te vaak onderuit gegaan. De regenboog aan merkjassen stappen op hun fietsen en lossen langzamerhand op in de mist. 

Wat kun je zelf doen?

Uiteraard, winter heeft zijn charmes. Kerst, oliebollen, Sinterklaas, warme chocolademelk en noem het maar op. Wat niet één van die charmes is, is met je benen in de lucht op het asfalt belanden met je fiets naast je. ‘Een woord: Spijkerbanden’, zegt een man met een grijze baard en een grote lach. Hij zit onder zwarte vegen; smeer. De typische geur van een fietsenhandel vult de grijze vierkante ruimte vol met tweewielers. Fietsenmaker Coen van Honig Tweewielers is zich bewust van het feit dat er niet gestrooid wordt op veel fietspaden. En dat we de touwtjes maar in eigen handen moeten nemen. En dat doen sommige inwoners ook. ‘Ik strooi inderdaad zelf zout, daarbij voel ik me veiliger’, zegt de vrouw met de roze wollen sjaal. De gemeente stelt daarnaast ook tien liter zout per huishouden beschikbaar aan haar inwoners. Je kunt ze ophalen bij de gemeentewerf in Loenen aan de Vecht. Daarnaast kun je altijd rekening houden met het opvriezen van het wegdek en het weerbericht goed in de gaten houden. 

Dus houd Willemijn Hoebert en Marco Verhoef goed in de gaten. En om te voorkomen dat u de volgende bent die op het asfalt belandt, pak je zout erbij, en bereid je voor op de ijzige tijden! 

Verslaggever Wesley de Jong sprak 2 dames op straat aan om hun mening te vragen over de gladheid en wat zij doen wanneer het glad is. Beluister hier het interview.

https://soundcloud.com/wesley-de-jong-323759266/interview-gladheid-mixdown/s-Mr1hGdMvu3f?si=0d125ee715494b53b19061302f976ac4&utm_source=clipboard&utm_medium=text&utm_campaign=social_sharing

Over de auteur

Sophie Olijve

Sophie Olijve is eerstejaars student journalistiek aan de Hogeschool Utrecht. Sophie’s interesses liggen vooral bij cultuur, geschiedenis en geaardheid.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *