Gelijke kansen voor vrouwen bij de gemeenteraadsverkiezingen

Gelijke kansen voor vrouwen bij de gemeenteraadsverkiezingen

ROTTERDAM – De gemeenteraadsverkiezingen staan weer voor de deur. Woensdag 16 maart mogen de rode potloodjes weer geslepen worden. De huidige gemeenteraad is nog altijd geen goede afspiegeling van Rotterdam. Bij de gemeenteraadsverkiezingen hebben vrouwen nog niet dezelfde kansen als mannen.

Op dit moment zijn van de 45 raadsleden maar 15 vrouw in de gemeente Rotterdam. Ook jongeren en jongvolwassenen worden slecht gerepresenteerd. Sanne Jeurissen is coördinator van het mentorprogramma van de stichting: ‘Stem op een Vrouw’. Dit is een stichting die zich inzet voor de representatie en emancipatie van vrouwen in de politiek. Stem op een Vrouw heeft samen met LocalFocus (ANP) in kaart gebracht hoe het momenteel staat met het aandeel van vrouwen in de lokale politiek. Sanne werkte hieraan  mee. Op dit moment is 33,3% van alle raadsleden in Rotterdam vrouw. En ook de regio rondom Rotterdam doet het niet veel beter. ‘Politiek gaat uiteindelijk over iedereen, dus dat is ontzettend jammer’, aldus Sanne. Op alle niveaus in de politiek, ook historisch gezien, worden vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd.

Afspiegeling van de samenleving

Het is belangrijk dat de gemeenteraad een mooie afspiegeling is van de inwoners van Rotterdam. Dat is goed voor het vertrouwen in de politiek; als bepaalde groepen nu naar de politiek kijken, zien ze weinig tot geen mensen die op hun lijken. ‘Ik vind het mooi om andere vrouwen terug te zien in de politiek. Dat motiveert en inspireert ontzettend. Wanneer een klein meisje nu kijkt naar de tv, dan ziet ze vooral grijze mannen in pakken, dat inspireert haar waarschijnlijk niet om zelf ook de politiek in te gaan´, benadrukt Sanne. Ook zou een betere afspiegeling zorgen voor een verbetering van de kwaliteit van beslissingen.

Meer vrouwen, jongeren en mensen van kleur zijn nodig om die evenwichtige afspiegeling van de samenleving te krijgen in Rotterdam. Ze staan misschien niet bovenaan, maar ze zijn zeker trots dat ze op de lijst staan: Nurcan Şimșek is pas 19 en staat voor BIJ1 op de lijst en Ilse Oldenburg is 23 en staat voor Partij voor de Dieren op de lijst. Nurcan wil met haar deelname jonge meisjes en vrouwen laten zien dat hun stem er ook toe doet. ‘Ik merk uit eigen ervaring, dat ze mij niet altijd even serieus nemen als oudere gemeenteraadsleden. Maar ik sta ook op de lijst, ik ben ook een volwaardig persoon en kandidaat’, aldus Nurcan. Bij BIJ1 geloven ze erg in het concept: niet over ons, maar met ons. ‘Dus mensen moeten goed gerepresenteerd worden in de raad’, benadrukt Nurcan.

Naast dat ze op de lijst staat bij de Partij voor de Dieren is Ilse ook vicevoorzitter van ‘PINK! Politiek’: de jongerenorganisatie van de PvdD. Er zijn op dit moment weinig jonge mensen in de politiek en zeker in Rotterdam is daar ruimte voor verbetering. ‘Op dit moment wordt er heel veel óver jongeren besloten, maar niet mét jongeren of dóór jongeren’, legt ze uit. ‘Er wordt niet genoeg gevraagd: waar hebben jullie nou behoefte aan? En ze worden niet betrokken’, vervolgt Ilse. Terwijl jongeren juist spreken uit ervaring, zij weten wat er speelt onderling. Ook is ze ervan bewust dat het een mannenwereld aan de top is. ‘Maar juist daarom heb ik erover gekozen te solliciteren voor deze lijst. Ik ben nu honderd procent gedreven om die verandering tot stand te brengen’, aldus Ilse.

Vrouwen in de raad

Maar hoe krijgen we nou meer (jonge) vrouwen in de raad? Volgens ‘Stem op een Vrouw’ stemmen mensen uit gewoonte vaak op de eerste vrouw in elke lijst, maar bij grotere partijen wordt zij vanwege haar positie vaak toch wel verkozen. Stel dat een partij volgens de peilingen vijf zetels krijgt, kun je eens kijken naar de kandidaten die daar buiten vallen. ‘Kijk bijvoorbeeld of er een jongere vrouw op staat, of een vrouw van kleur. En misschien zien je dan wel: die heeft ook mooie plannen die bij mij passen’, aldus Sanne. Via deze tactiek stemden kiezers in 2018 tientallen vrouwen extra in de gemeenteraad.

Het is belangrijk dat we de politiek een veilige, goede werkomgeving maken voor vrouwen. ‘Het is nu een systeem wat vooral gemaakt is door en voor mannen’, aldus Sanne. Dat komt bijvoorbeeld door late vergadertijden, die moeilijk te combineren zijn met zorgtaken en ander werk en bedreigingen die steeds vaker voorkomen, zowel fysiek als online. Binnen haar partij heeft Nurcan daar gelukkig geen last van, maar ze vertelt: ‘Ik heb wel wat rare dingen meegemaakt, vooral online wat vervelende opmerkingen’. Ilse merkt ook dat er nog veel moet gebeuren, voordat die cultuur is veranderd. ‘Ik ging het op een gegeven moment als normaal beschouwen. Van die opmerkingen als: betaal maar in natura. Maar dat betekent niet dat ik ze daar niet op mag wijzen en dat doe ik dan ook’, benadrukt ze. Al deze factoren dragen bij aan een hogere drempel voor vrouwen die politieke ambities hebben.

Bedrijfsleven

Vrouwen zijn in Nederland ondervertegenwoordigd in topfuncties in onder meer politiek, wetenschap en bedrijfsleven. WOMEN Inc. is een belangenorganisatie die emancipatie in Nederland versnelt. Ze voeren campagne, delen kennis, organiseren bijeenkomsten en workshops en ze doen eigen onderzoek. Uit dat laatste bleek dat slechts 1 op de 10 topbestuurders van beursgenoteerde bedrijven vrouw is. Binnen de universiteiten is minder dan een kwart van de hoogleraren vrouw. En het Nederlandse parlement bestaat maar voor twee vijfde uit vrouwen.

Volgens cijfers van het CPB scoort Nederland Europees gezien relatief laag als we het hebben over vrouwen in managementfuncties. Nederland komt op plek 28 terecht met een schamele 27%. Het aandeel vrouwen aan de top in Nederland is het afgelopen decennium toegenomen, maar blijft nog steeds achter bij het aandeel mannen aan de top.

Verslaggever Yim Goemans maakte onderstaande video over dit onderwerp:

Over de auteur

Jessie Meeus

Ik ben geboren in 1999 in het pittoreske dorpje Made, in het zuiden van ons land. Mijn ouders noemde me Jessie en vanaf die dag ging het alleen maar bergopwaarts. Na mijn MBO opleiding afgerond te hebben ben ik het avontuur gaan zoeken buiten Nederland. Op parelwitte stranden en onder torenhoge palmbomen in Italië, Spanje en de Dominicaanse Republiek. Daar heb ik bijna vier jaar gewoond. Met een rugzak vol souvenirs en levenservaring kwam ik terug om mijn opleiding journalistiek te beginnen in Utrecht. Ik vertel het liefst verhalen. Leuke verhalen, spannende verhalen en soms ook emotionele verhalen. Dus ik dacht waarom maak ik niet van mijn passie mijn werk?

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.