Coördinator Zorg tijdens corona: “Ik ben juist meer gemotiveerd om door te gaan”

Coördinator Zorg tijdens corona: “Ik ben juist meer gemotiveerd om door te gaan”

De meeste chaotische sector tijdens de crisis is ongetwijfeld de zorgsector. Overvolle ziekenhuizen en medewerkers die zich te pletter werken tijdens deze stressvolle periode. Marek Hoving (21) is coördinator welzijn bij verpleeghuis Florence Mariënpark in Leidschendam, waar hij voornamelijk werkt met vroeg dementerenden. Hij regelt activiteiten zoals uitjes en bezoeken, maar begeleid hij ook dementerenden. In totaal wonen er 75 mensen in het verzorgingscomplex. Gekoppeld met de maatregelen is het hier ook niet makkelijk om de fragiele en verwarde ouderen, goed te verzorgen.  

Vanwege de veiligheidsmaatregelen dragen we, op onze afdeling, de hele dag een mondkapje binnen het gebouw. Wanneer je een bewoner fysiek moet helpen, draag je ook handschoenen en een schort als extra maatregel. Dat is standaard voor elke bewoner ongeacht COVID. Bij potentiële besmettingen zijn de maatregelen strenger. Dan wordt een speciaal pak aangetrokken samen met een bril en een effectiever mondkapje. We werken met een vrij kwetsbare groep dus de maatregelen worden hier heel serieus genomen. Op het moment dat er iemand besmet is met COVID-19, worden ze in quarantaine gezet. Om eenzaamheid te voorkomen komt er iemand van welzijn= een bezoekje brengen om diegene gezelschap te houden. Wel in speciale kleding 

Hoe is de crisis ervaring voor de bewoners? 

De bewoners zijn natuurlijk dement, dus ze vragen de hele tijd wat er precies aan de hand is. In de eerste lockdown waren er drie maanden geen bezoeken toegestaan. Veel bewoners reageerdedaarop afgeschrikt. Ze raakten eenzaam en depressief. Ze vroegen de hele dag door waarom ze hun familie niet mochten zien, wat hartverscheurend was. Als personeelslid moet je dan ook de hele dag door hetzelfde herhalenDaarnaast zijn veel bewoners ook slechthorend en maakt een mondkapje het moeilijker om te communiceren. Soms konden ze daarop ook eens agressief reageren. Gelukkig mogen er wel gematigde bezoeken komen tijdens deze lockdownSoms kan de crisis ook werken in je voordeel, want vaak hebben bewoners de drang om naar huis te gaan omdat ze in de war zijn. Dat mag natuurlijk niet, dus dan is het ook makkelijker om te zeggen dat ze niet naar buiten kunnen vanwege een virusuitbraak. Dan wijs ik ook naar mijn mondkapje. Dan begrijpen ze het ook makkelijker. De onrust onderling de bewoners is wel flink toegenomen.’  

Zijn er meer sterfgevallen wegens de crisis? 

In de tweede golf zijn we redelijk bespaard van de aantal sterfgevallen vergeleken met de eerste. Er zijn dit keer een paar verdenkingen geweest en er was één sterfgeval door COVID-19. In de eerste golf hadden we op een afdeling iets van tien besmettingen, waarvan zeven of acht zijn overleden in twee weken. Daarnaast zijn er ook bewoners overleden aan eenzaamheid. Het was verschrikkelijk. 

Hoe worden de sterfgevallen door het personeel verwerkt? 

‘Om die verlies te verwerken hebben we speciale praatgroepen waarin een psycholoog aanwezig is. Want in dit gebied krijg je een band met een aantal bewoners en dat ze zo dan overlijden is moeilijk voor sommigen. Daarnaast kan het je ook helpen met de hoge werkdruk. Er zijn genoeg werknemers die er gebruik van maken. Persoonlijk ben ik er nog niet bij geweest. 

Hoe verwerk je de sterfgevallen persoonlijk? 

De eerste keer dat ik een bewoonster dood had aangetroffen raakte ik wel van slag, maar sindsdien ben ik eraan gewend. Hoe hard dat ook klinkt. Want ik heb wel een oprechte band met sommige bewoners, maar uiteindelijk blijft die band wel professioneel voor mijDus als er iemand overlijdt doet het wel een beetje pijn, maar de volgende dag ga je gewoon door met je werk. Het blijft een kwetsbare groep, dus daarom moet ik ook iets harder zijn voor zulke gevallen. In mijn vrije tijd, probeer ik er zo min mogelijk aan te denken. Hierdoor ben ik ook een stuk professioneler geworden. 

Wat vind je van de huidige werksituatie? 

‘Ik ben eigenlijk nog best wel blij dat ik überhaupt naar mijn werk kan gaan in plaats van opgesloten te zitten in een kamertje. Zo zie ik mijn collega’s nog tenminste. Maar hoe hoger werkdruk, hoe meer Ik alle sociale activiteiten mis. Zoals lekker een drankje doen of naar een voetbalwedstrijd gaan. Dat was mijn manier van ontspannen. Op het werk moeten we ons continu aanpassen aan de maatregelen en in mijn vrije tijd ookToch ben ik wel volwassener geworden tijdens deze periode en kon ik meer werken aan mezelf wat wel fijn is. Dus hoe moeilijk het ook is, je moet er het beste van maken. 

Wil je nog doorgaan met dit werk? 

‘Jazeker. Er zijn nog genoeg doorgroeimogelijkheden en ik wil graag door ontwikkelen. Ik ben ook een stuk gemotiveerder geworden door deze situatie en ik zie dit nu ook wel echt als een vaste baan. Ik heb veel passie voor dit werk, want ik doe dit ook uit liefde voor mijn medemens en haal er veel voldoening uit. Ooit zal ik nog wel willen door studeren, maar ik wel gewoon met mensen blijven werken. 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *