Twijfel in de horeca over de toekomst neemt toe

Twijfel in de horeca over de toekomst neemt toe

Hut van ome Henne

Menig horeca-ondernemer staat het water tot aan de lippen. En nu dreigt een nieuwe verlenging van de lockdown. Wouter Vermeulen (41 jaar), sinds 2001 bedrijfsleider van de bekende Leidse kroegen de Hut van ome Henne en Lazeru’s, heeft het helemaal gehad. Sinds half maart is de horeca dicht en niet meer op een normale manier opengegaan. “Ik sta al sinds 16 maart zowat stil, dat is bijna één jaar. Ik vind dat eigenlijk gewoon niet te doen.’’ 

‘’Lazeru’s is een rockcafé en de Hut van ome Henne is een studentenkroeg met in het weekend ook veel middelbarscholieren. Sinds 2001 ben ik bedrijfsleider van deze kroegenmaar het voelt nu financieel alsof ik twintig jaar voor lul heb gewerkt.’’
Horeca heeft het financieel zwaar en kauwt op vergoedingen. ‘’Tijdens de eerste lockdown merkte je dat iedereen toegeeflijk naar elkaar was, en dacht: we doen dit met z’n allen. Maar dat is nu voorbij, zo heeft bijvoorbeeld de pandeigenaar ook zijn inkomsten nodig. Wat we aan steun krijgen, is ook veranderd. In het begin van de coronacrisis kregen wij negentig procent van de vaste lasten vergoeddat is nu gezakt tot zeventig procent. Dat slaat eigenlijk helemaal nergens op aangezien ik nog steeds honderd procent verlies heb. Personeel wordt wel nog steeds doorbetaald, maar hoe langer het duurt, des te lastiger het wordt. ‘’ 

Vermeulen is inmiddels onzeker of de kroeg ooit nog opengaat. ‘’Ik heb altijd heel hard ‘ja’ geroepen maar begin nu toch wel te twijfelen. Niemand weet wat er gaat gebeuren, ik ook niet. Ik kan je helaas niet vertellen wanneer ik open mag of überhaupt kan. Ik denk dat de horeca die dit zal overleven heel blij kan zijn straks. In de eerste tijd heb je flink wat aanloop verwacht ik. Maar er zullen super veel horecagelegenheden deze tijd afvallen daar twijfel ik niet aan.’’  

Dat Vermeulen geen werk meer heeft is duidelijk, maar waar besteed je je tijd aan? ‘’Ik heb in het begin nog wat achterstallig onderhoud gedaan; dingen waar je nooit aan toe komt. Maar dit is de eerste week waarin ik echt denk: jeetje, nu begin ik me echt te vervelen. Ik kan het gelukkig goed relativeren. Uiteindelijk denk ik dat een groot gedeelte van de wereldbevolking met ons zou willen ruilen en dat we niet echt kunnen zeuren als je überhaupt hier woont en hier geboren bent.’’ 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *