Renée Blom schrijft over de Tweede Wereldoorlog in Utrecht-Zuid

Renée Blom schrijft over de Tweede Wereldoorlog in Utrecht-Zuid

Credits: RTV Utrecht

Onlangs was de dodenherdenking en bevrijdingsdag. Het is alweer 77 jaar geleden sinds Nederland is bevrijd. Maar hoe hebben de bewoners van Utrecht-Zuid de oorlog ervaren? Renée Blom (auteur) schrijft in haar boeken ‘twee dorpen in oorlogstijd’ over de Tweede Wereldoorlog in Jutphaas en Vreeswijk. ‘Ik vind het belangrijk om de verhalen levend te houden’ legt Blom uit.

 

Renée Blom (65), ex-inwoonster van Nieuwegein, is geen onbekende het gaat om de oorlog. Zij is haar leven lang al gefascineerd geweest met het lezen en schrijven van belangrijke verhalen uit de oorlogstijd. Haar moeder was Joods en heeft in haar jeugd in een Westerbork gezeten. Daar heeft Blom 20 jaar lang een boek over geschreven, het boek werd gepubliceerd in 2020. ‘Het onderwerp heeft altijd al zowel een positieve als een negatieve invloed gehad op mijn leven, het bracht veel emoties en herinneringen met zich mee’.

Haastig schrijven

De auteur was niet de enige die het belangrijk vond om de verhalen levend te houden. Het 4 en 5 mei comité van Nieuwegein kwam in 2018 met het idee om verhalen uit de oorlog op te laten schrijven voor de ‘75 jaar vrijheid’. In het verleden was Blom voorzitter van de raad en dus kwam het ook niet als een verrassing toen zij benaderd werd. ‘Natuurlijk wilde ik het doen, ik wist dat ik het juiste persoon ervoor was’. Er zat wel haast achter, Blom had 4 maanden de tijd om onderzoek te doen en het boek te schrijven voordat het gepubliceerd moest worden.

Behulpzame bronnen

Het onderzoek verliep vlot. ‘De ene na de andere deur ging open, mensen vertrouwde mij’ legt Blom uit. Er kwamen steeds meer aanknopingspunten om op internet te zoeken en het ene na het andere verhaal kwam in haar schoot vallen. Ze kwam in contact met een tachtigjarige meneer die de oorlog in Utrecht-Zuid erg bewust had meegemaakt. Hij mailde al zijn concrete herinneringen over de oorlog met het bericht: ‘Ik vind het belangrijk om mijn herinneringen op te laten schrijven, ze mogen niet verloren gaan’. ‘Prachtig vond ik dit. De meneer is helaas overleden maar hij heeft het boek nog overhandigd gekregen’.

Hoograven

‘Veel bewoners zijn zich er niet van bewust dat de oorlog zich hier in Utrecht-Zuid ook afspeelde. Jutphaas en Vreeswijk lagen op hele strategische punten. Vreeswijk lag aan de Lek en Jutphaas had fort Jutphaas waar de Duitsers zich vestigden. Amsterdam-Rijnkanaal en de Beatrix sluis lagen vervolgens ook nog om de hoek’ legt Blom uit. Hoograven behoorde vroeger tot gemeente Jutphaas, hier woonden in de oorlogstijd meerdere Joodse gezinnen en onderduikers. 25 mensen zijn omgekomen in bekende concentratiekampen zoals ‘Sobibor’ en ‘Auschwitz’. De lijst die Blom in haar boek heeft verwerkt telt 51 slachtoffers. ‘Niet alleen de Joodse slachtoffers zijn hierop te zien, iedereen die omgekomen is door geweld van de vijand verdient een plek om geëerd en herinnerd te worden’.

‘Jopie’

Eén verhaal heeft wel erg veel indruk gemaakt op de auteur: ‘het verhaal van Jopie Hoveling’. Er stond een opmerkelijk oorlogsmonument van het jongetje in haar wijk en juist daarom wilde zij er meer van weten. Wat bekend was over het jongetje was dat hij buiten aan het spelen was met zijn vader op het veld voor zijn huis. Een militair vliegtuig moest een noodlanding maken en toen werd Jopie door de vleugel geraakt, hij was opslag dood. Het verhaal was nog niet rond volgens Blom, zij wilde elk detail weten. Na veel speurwerk wist zij exact wie er bij het incident betrokken waren, wat Jopie aan het doen was op het veld en hoe de begrafenis van Jopie eraan toeging. Het enige wat nog ontbrak was een foto. Niemand had een beeld van Jopie.

Compleet

‘Niemand leek Jopie te kennen. Ik vertelde mijn kapster over mijn doodlopende onderzoek en ineens reageerde zij wel erg enthousiast. ‘Ik ken hem, dat is Joop hij woont achter u!’. Hoe bizar het ook was, mijn achterbuurman was het stiefbroertje van Jopie Hoveling en zijn ouders hadden hem vernoemd naar zijn overleden broer. Toen ik in zijn woonkamer stond met lood in mijn schoenen vroeg ik hem om een foto. Hij zei: ‘Kijk maar naast u, daar staat hij’. Op dit moment schoot ik helemaal vol. Daar stond Jopie Hoveling in zijn netste kleertjes, de foto was genomen in 1943, vlak voor zijn dood. Ik verliet het huis met de lijst onder mijn arm, ineens was het verhaal compleet’. Blom lijkt nog steeds geëmotioneerd wanneer ze dir verteld.

Deel drie

Het verhaal van Jopie Hoveling komt zowel in deel één als in deel twee voor. De foto heeft Blom ook overhandigd aan de onderhouders van het monument, dit was een basisschool in de buurt. Het boek was volgens Blom eigenlijk nog niet af toen hij gepubliceerd werd. Maar het comité wilde het boek uitbrengen in het jaar van 75 jaar vrijheid. Dat was de reden dat ze direct na de publicatie begon met het schijven van een vervolg. Deze kwam een jaar later uit. ‘Ik had zo nog een derde deel kunnen schrijven, maar ik denk niet dat de mensen hierop zitten te wachten’ zegt Blom lachend.

Even niks

Blom is afgelopen maand verhuisd naar Limbricht. Ook hier staat een oorlogsmonument. ‘Of ik daar wat mee ga doen?’ Blom lacht: ‘Ik heb al wel onderzoek gedaan naar het monument, maar puur uit nieuwsgierigheid. Ik ga daar verder niks mee doen. Er liggen nog twee boekprojecten, over mijn schoon- en grootvader. Daar ga ik binnenkort weer mee aan de slag. Nu doe ik even helemaal niks. Lekker bekomen van de verhuizing, ik word ook ouder’.

Over de auteur

Paula Goossens

Paula Goossens (2004) heeft een grote interesse in mensen en luistert eerst voordat ze een mening vormt. Niet altijd is dat wat je ziet of hoort vanzelfsprekend de waarheid. Soms is het nodig om beter te kijken of te luisteren en dat is wat Paula van nature doet. Schrijven is van jongs af aan haar passie, de lezer meenemen in het verhaal.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *