‘Nu wil ik graag deze studie blijven volgen en de sta ik te springen om de eerste stap naar zelfstandigheid te maken’

‘Nu wil ik graag deze studie blijven volgen en de sta ik te springen om de eerste stap naar zelfstandigheid te maken’

Foto door: Unsplash

Milou Cleassen is een tweedejaars linguistics student aan de Universiteit van Utrecht uit Lunetten en is al ruim twee maanden op zoek naar een kamer. Alleen lijkt het erop dat ze voorlopig nog wel aan het zoeken is.

‘Van kinds af aan kon ik al niet wachten tot ik eindelijk uit huis kon. Ik wilde altijd alles zelf schoonmaken, mijn kleren zelf wassen en eigenlijk ook zelf mijn boodschappen doen. Acht jaar geleden verhuisde ik van Abcoude naar Utrecht Lunetten. Ik wist direct dat dit mijn stadsie was. In de tussentijd heb ik een grote vriendenkring hier opgebouwd en wil ik de stad nooit meer verlaten. Toen ik vorig jaar mijn diploma haalde keek ik er al naar uit, op mijzelf wonen met gezellige huisgenoten, misschien wel lid worden van een vereniging, lekker mijn eigen gang gaan. Eerst moest ik van mijn ouders even wennen aan de studie en als ik de studie leuk zou vinden mocht ik op kamers gaan. Nu wil ik graag deze studie blijven volgen en de sta ik te springen om de eerste stap naar zelfstandigheid te maken. 

Maar zo makkelijk blijkt het helaas niet. Ik ben namelijk al sinds eind april op zoek naar een kamer. Maar het is zo frustrerend ik weet gewoon niet wanneer ik uit huis kan. Ik sta nu ook sinds een maand ingeschreven bij de SSH. Maar daar gaven ze al aan dat de wachttijd voor een kamer 12 tot 24 maanden is. Hallo, daar zit ik niet op te wachten. Ik heb zelf echt het gevoel dat de gemeente minder studenten in de stad wil hebben want ik heb gehoord dat ze het moeilijk hebben gemaakt voor huiseigenaren om kamers te verhuren. Dat snap ik dus echt niet. Ze weten toch dat er een woningtekort is en dus ook een kamertekort. Doe daar dan iets aan in plaats van het probleem alleen maar aandikken. Op dit moment heb ik wel al twee hospice avonden gehad, maar helaas kwam ik niet hiervoor in aanmerking. Ook niet heel gek als er 36 studenten graag die kamer willen hebben. 

Zelf heb ik wel een aantal vrienden die een kamer hebben weten te bemachtigen, het is alleen wel achterlijk wat ze betalen. Een van mijn beste vriendinnen heeft een super kleine kamer voor 620 euro per maand. Ik klink wel gek als ik dit zeg, maar als er niet veel meer keus is dan ben je bereid om offers te brengen en dat bedrag maandelijks neer te leggen. Ik vind dat wel heftig, want dat soort gestoorde prijzen zorgen er wel voor dat ik bijna maximaal moet gaan lenen om rond te kunnen komen. Dus ik betaal mij niet alleen blauw maar ik bouw ook nog eens hele grote schulden op. Helaas denk ik dat het voorlopig niet anders is en dat er niet snel extra studentenkamers bijgebouwd worden of vrijkomen. Zoals het er nu naar uitziet woon ik nog wel even thuis, maar niet met alle plezier.’



Over de auteur

Pepijn van der Putten

Pepijn van der Putten (1997) probeert een objectief licht te schijnen op de wereld. Zijn interesses reiken wijd van het faillissement van de plaatselijke bakker tot geopolitieke problemen die zich voordoen in de Zuid Chinese zee. Dit was voor hem een goede reden om zich te wenden tot de studie journalistiek. Pepijn heeft veel ervaring op het grafische vlak en weet zich een weg te banen door alle Adobe programma’s. Het netwerk van Pepijn is breed en hij hoopt dit verder uit te kunnen bereiden om uiteindelijk zijn werk en ervaring te verzilveren. Hij hoopt in de toekomst werk te kunnen gaan verrichten als buitenland correspondent.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *