Lente is in zicht, de boten gaan bij de jachthaven in Terherne het water in

Lente is in zicht, de boten gaan bij de jachthaven in Terherne het water in

De lente is op komst. Motor liefhebbers gaan niet als enige de deur uit, ook de schippers van zeilboten en jachten laten de boten weer in het water leggen. Rond deze tijd van het jaar is het heel gebruikelijk dat mensen hun boten weer in het water willen. Zo ook bij jachthaven de Schiffart in Terherne. “Dat moment geeft mij lentekriebels”, aldus Minke Molenaar, eigenaar van zeilboot de Blauw. 

Bij de jachthaven van Terherne, de Schiffart, worden de aankomende weken een hoop boten in het water geheveld. Een van die boten is de Blauw, een zeilboot van 8 meter. “Het liefst laat ik de boot voor Pasen in het water leggen. Als er dan een mooie lentedag komt, kan ik een rondje varen.” zegt Minke, de eigenaar van de zeilboot. Ze verteld dat ze de afgelopen weken flink heeft geklust. “Ik moest zelfs een warmte lamp in de boot plaatsen toen het zo ging vriezen. Anders was er misschien het een en ander kapot gevroren”, zegt Minke lachend.

“Kijk daar hangt ie!”, zegt Minke enthousiast. De werknemers van de jachthaven hebben de boot aan een takelkraan bevestigd. De zon schijnt volop, zo te zien is de boot kortgeleden geverfd. “De antifouling heb ik er vorige week met mijn vriend opgedaan. Dat zorgt ervoor dat organismen niet zo snel aan het onderwaterschip groeien. Gelukkig heb ik daar de afgelopen jaren niet echt last van.” In de meeste gevallen vaart de eigenaar de boot naar haar eigen ligplaats maar helaas is dit mij Minke niet het geval. De motor van de zeilboot wil niet starten. “De mannen van de haven varen de boot naar mijn ligplaats maar ik zal binnenkort zelf de motor gaan maken. Het is een gedoe maar dat komt vast weer goed.” Vol trots kijkt ze toe hoe haar boot het water in wordt geheveld.

De twee werknemers van de Schiffart zijn druk bezig met de zeilboot en gaan zorgvuldig te werk. Minke kijkt toe. Samantha de Schiffart, die voornamelijk het administratieve werk doet, kijkt rustig toe. “Nu zijn er maar twee mannen met de zeilboot bezig maar het hele traject hiervoor vergt meer mankracht. Als er iets is beschadigd of als er nieuwe materialen geplaatst moeten worden, werken er wel vijf mensen aan een boot”, aldus Samantha. De boot van Minke is niet de enige die vandaag in het water zal gaan. Er zijn al meer mensen bij de jachthaven aangekomen. “Deze drukte begint ongeveer in maart. Iedereen heeft toch de voorkeur voor deze tijd van het jaar”, zegt Samantha kalm. De planning is iedere dag anders maar zij lijkt zich geen zorgen te maken.

“Van dit moment krijg ik echt lentekriebels, als mijn boot weer in het water ligt. Je kan het een beetje vergelijking met een kudde koeien die na de winter weer naar buiten gaan. Hopelijk is het al gauw lekker zonnig, dan kunnen we weer gaan varen”, Minke straalt. Als de boot eenmaal op de vaste ligplaats ligt is het tijd voor een schippers bittertje, om te proosten op een goede vaart. “Als je dit niet doet dan, ach”, Minke lacht, “het is misschien bijgeloof maar dit hoort er gewoon bij.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *