Werken bij de dierenbescherming, “emotioneel maar ook heel leuk”

Werken bij de dierenbescherming, “emotioneel maar ook heel leuk”

Jenny Orij (25 jaar) werkt bij de dierenbescherming, regio Noordwest. Ze begon vorig jaar in juni, midden in de coronacrisis, als vrijwilliger bij de dierenambulance. Sinds maart 2021 heeft ze een betaalde baan als administratief medewerker. Ze ondersteund en begeleid de vrijwilligers van de dierenambulance. Ze vertelt over haar carrière bij de dierenbescherming. 

Hoe ga je tijdens je werk met de dieren om?

“Als ik aan het werk ben, ben ik heel pragmatisch. Er zijn natuurlijk protocollen van hoe je dieren vangt en vasthoudt. We haalden veel vogeltjes op, die vinden het niet leuk om vastgehouden te worden. Je zet ze zo snel mogelijk in een donker en warm bakje, daarna gaan ze zo snel mogelijk naar de vogelopvang. Ik bind me niet aan de dieren, soms heb je wel zo’n zielig gevalletje en dan denk je ‘ oh wat sneu’. Buiten het werk hecht ik mij wel aan dieren.”

Zijn er uitzonderingen?

“In die ene week dat het in Nederland echt winter was, haha. We lieten ergens een vogel vrij en toen stond er een reiger in het water. We zagen dat er iets aan de hand was. Het was gewoon zielig dus hebben we de reiger gevangen en in de ambulance gezet. Omdat de vogelgriep heerste mocht het dier niet naar de opvang. Mijn vader heeft toen thuis een hok voor hem gemaakt. Helaas ging de reiger al heel snel dood. Dat was gewoon heel sneu. Vorige week maakte ik ook iets zieligs mee. Een meerkoetjong had een vishaak ingeslikt. Het beestje ging naar de dierenarts om te kijken of we het eruit konden hallen maar dat kon helaas niet meer. Ik hoorde het meerkoetje piepen en dacht toen ook, dit moet ook wel snel voorbij zijn. Het is zo sneu.”

Wat heb je in het afgelopen jaar geleerd?

“Je leert een hoop bij. Ik vind het vooral mooi om door te hebben dat ik ook oké ben in het aansturen van de vrijwilligers. In eerste instantie had ik nooit verwacht dat ik zo’n functie ook echt zou krijgen.”

Hoe ben je eigenlijk terecht gekomen bij de dierenbescherming?

“Ik wilde al vanaf de middelbareschool bij de dierenambulance werken. De afgelopen jaren had ik het druk met studeren en werken. Ik had toen het geld ook nodig dus een vrijwilligers baan kon ik er niet bij hebben. Op een gegeven moment dacht ik, nu ga ik het doen. Ze zochten mensen. Ik ben blij dat ik ervoor ben gegaan, het is namelijk ook een opstapje geweest naar de betaalde functie die ik nu heb. Daarnaast is het ook handig dat ik het vrijwilligerswerk ook heb gedaan, ik weet hoe het werkt dus ik kan de mensen daar goed helpen en begeleiden.”

Je bent begonnen in coronatijd, hoe was dat?

“Nou tijdens het werken ging het zoals het overal ging. Er hing een scherm in de ambulance, we hadden een mondkapje op. Ik kan het ook niet vergelijken met hoe het daarvoor was want toen werkte ik er nog niet. Sommige baantjes werden natuurlijk stopgezet maar de dierenambulance ging gewoon door. Door de vogelgriep kon er wel minder maar dat had dus niets te maken met corona. Iedereen werkte vanuit huis maar gingen wel meer naar buiten. Daarom kregen we wel meer telefoontjes maar die werden er uit gefilterd door de meldkamer.”

Wat zou je mensen willen meegeven?

“Een klassiek voorbeeld is het pakken en ‘vangen’ van jonge dieren. Een haasje in een weiland, wachtend op een moeder, hoeft niet opgepakt te worden. Die hoef je ook alleen maar mee te nemen als ze gewond zijn. Het geldt trouwens ook voor jonge vogeltjes. Als die bijvoorbeeld gepakt zijn door een kat, kan je ze best oppakken maar als dat allemaal niet aan de hand is hoeft dat niet. Een merel is daar een goed voorbeeld van. Een jonge merel blijft op de grond zitten als ze nog niet kunnen vliegen. Dat is dus niet zielig en je hoeft ze dan niet op te pakken. Wat ik nog zou willen aanraden, chip je kat! Als je in de stad woont is dat echt beter. Het is niet alleen voor jezelf prettig om te weten waar de kat is maar voor de kat zelf is het ook fijn. Anders moeten ze weer naar een asiel, dat is gewoon vervelend voor het beestje.”

Als je het werk bij de ambulance in één zin zou moeten omschrijven…

“Emotioneel maar ook heel leuk.”

Heb je nog ambities bij de dierenbescherming?

“Daar ben ik nog niet helemaal over uit. Op dit moment is er nog geen andere functie beschikbaar. Eigenlijk wil ik nog verder studeren, dierengeneeskunde. Hiervoor heb ik dierwetenschappen gestudeerd en daar kan ik ook mee aan het werk. Het liefst wil ik dierenarts worden, daar zal ik voor moeten doorstuderen.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *