Annelie Schoorlemmer over haar baan als psycholoog in coronatijd

Annelie Schoorlemmer over haar baan als psycholoog in coronatijd

Het afgelopen jaar werd er veel gesproken over de wachtlijsten bij psychologen, met name dat deze erg groot waren. Annelie Schoorlemmer is psycholoog en vertelt hoe zij deze tijd heeft ervaren: “Cliënten online spreken voldoet niet aan de manier waarop een psycholoog graag wil werken”.

Schoorlemmer is praktijkondersteuner geestelijke gezondheidszorg bij huisartsenpraktijk De Klop in Overvecht. Als praktijkondersteuner GGZ ondersteun je een huisarts bij de behandeling van patiënten met psychische klachten. Haar functie beoefent ze zowel in Utrecht Overvecht als in Vleuten.

Hoe heb je de coronacrisis zelf ervaren?

“Wisselend moet ik zeggen. Ik weet het nog goed toen ik begon, ging ik naar mijn werk en alles was op slot. Het was overal stil. Ik heb al die tijd mensen gezien in de praktijk, op twee weken na. Toen deed ik het online maar dat voldeed niet aan de manier waarop wij graag willen werken. Je ziet ook niet wat er nou eigenlijk allemaal speelt. Toen heb ik dat snel, in samenwerking met de huisarts, veranderd. Het was wel heftig maar met de maatregelen in acht te nemend, ging het wel. Ik heb altijd goed opgelet, iedereen die bij mij kwam hield zich aan de maatregelen. Door altijd twee meter afstand te houden zorgde ik voor mijn eigen maar ook voor de veiligheid van de cliënt.”

Waar komt het volgens jou door dat mensen meer klachten kregen?

“Dat is heel lastig te zeggen. Het heeft twee kanten. Sommige mensen hebben namelijk baat bij dit tijdperk, dat jongeren niet constant het gevoel hebben dat ze overal achteraan bungelen. Het pakte ergens juist goed uit, mensen worden onrustig van het ene feest naar het andere. Als je dan ergens niet bij kon zijn werden sommige mensen daar somber van. In de coronatijd werd het op deze manier juist gelijk. Je hoefde jezelf niet met een ander te vergelijken omdat niemand naar een feestje kon. Maar goed, het pakte voor een ander weer niet goed uit. Bij de jongeren die ik met name bij mijn functie in Vleuten heb gesproken, maakte ik mij zorgen. Door dat alles online was vonden veel jongeren het lastig om in beeld te komen. Met name de kwetsbare jongeren die het buiten coronatijd al moeilijk vinden. De kans dat ze zich verschuilen tijdens de lessen is zo groot.”

Hebben de klachten wellicht ook te maken met de maatschappij waar wij in leven?

“Ja absoluut. Het kan nooit gekker, overal vakanties en feestjes. Ze gaan altijd door. Dat mensen zoveel online zijn, maakt je soms knettergek. Alles is zichtbaar en ik denk dat de corona tijd daar meer zicht op heeft gegeven. Ook omdat je altijd het gevoel hebt dat je overal aan mee moet doen. Ik denk dat de coronatijd ons een blik op de grenzeloosheid heeft gegeven.”

Wat doe je eraan om deze tijd te accepteren?

“Wat ik mijn cliënten als opdracht gaf, stop na anderhalf uur met ‘online zijn’ en ga even tien minuten lopen.”

Met wat voor blik kijk je naar de tijd na de coronacrisis?

“Oei. De impact is heel groot geweest voor ons allemaal. Het gaat niet zomaar weg omdat het maar weinig mensen niets heeft gedaan. Ik verwacht dat het nog heel lang duurt. Nu alles weer een beetje begint kan dat juist heel lastig zijn voor mensen. Het is weer opnieuw nieuw. De komende tijd, vooral in het najaar, gaan we dat meemaken. Met name de kwetsbare groepen krijgen last van het ‘normale leven oppakken’.”

Over welke mentale klachten maak jij je het meeste zorgen?

“Dat is een lastige vraag. Je hebt hierin ook weer twee groepen. Er zijn veel mensen die erover zijn gaan praten, anderen trekken zich juist terug. Om beide kan je je zorgen maken. De kwetsbare groepen hebben vaak een laag zelfbeeld, jongeren kijken vooral naar de anderen. Alsof ze via een bril van de anderen naar zichzelf kijken. Veel van hen hebben zichzelf afgeleerd om echt te kijken wat ze zelf nodig hebben.”

Heb je veel cliënten moeten weigeren? In verband met wachtlijsten?

“Nee maar dat komt omdat ik in de functie van praktijkondersteuning zit. Doordat ik bij een huisartsenpraktijk werk, is dat direct toegankelijk. Ik heb wel te maken gehad met de wachtlijsten van de GGZ. Die komen bij mij, ter overbrugging. Zij werden naar mij doorverwezen. Ik denk overigens dat de oorzaak van de wachtlijsten niet zo zeer aan de corona pandemie ligt. Dat is al jaren aan de gang. Het is misschien wel meer dan voorheen maar deze situatie speelt al langer. Die wachtlijsten zijn niet zomaar weg, daarvoor moeten we meer naar de verantwoordelijkheid van de politiek gaan kijken. Vanuit dat perspectief kost het natuurlijk meer geld. Wat ik zelf zie, er gaat zoveel tijd naar administratie en verantwoording afleggen van wat je doet terwijl je eigenlijk het werk wilt doen waar je voor gekomen bent. Maar dat is weer een ander groot probleem.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *