Vrouwen in topposities zonder quotum!

Vrouwen in topposities zonder quotum!

Foto: Giorgia Albai

OPINIE – Het aandeel topposities in onder andere het bedrijfsleven, dat wordt ingenomen door vrouwen, stijgt. Als vrouw voel ik mij blij als ik naar deze verandering kijk. Vrouwen strijden al de hele geschiedenis over hun rol in de maatschappij. Denk aan bijvoorbeeld het stemrecht, dat pas in 1917 is ingevoerd of aan Aletta Jacobs, de eerste vrouw die eind 19e eeuw toegelaten werd op de universiteit. Heden ten dage is de emancipatie van de vrouw in volle gang. De maatschappij probeert met al hun macht de achterstand van de positie van de vrouw in te halen. Een belangrijk begrip wat hierbij centraal staat, is het vrouwenquotum. Maar is de wettelijke verplichting van dit quotum de beste oplossing?

Een vrouwenquotum moet ervoor zorgen dat er een minimaal aantal vrouwen in een bedrijf of bijvoorbeeld de politiek moet zijn. Een knelpunt hierbij is de ligging van de grens tussen bekwame werknemers aannemen of gewoonweg moeten voldoen aan het quotum. Ik als vrouw zou mij zeker niet gewaardeerd voelen als ik alleen maar aangenomen word, omdat er dan voldaan zou worden gedaan aan het quotum. Ik wil aangenomen worden om mijn eigenschappen, ervaring en kwaliteiten in bijvoorbeeld het bedrijfsleven.

Ik snap dat het uiteindelijke doel is dat er een evenwichtige verdeling moet komen en dat vind ik een goed streven. Maar moet je dan niet bij het begin van het probleem beginnen in plaats van het einddoel? In mijn ogen is een quotum te veel gericht op eindpositie, terwijl het onderliggende probleem moet veranderen.

Als je jonge kinderen zo vroeg mogelijk met het (nu nog) niet-traditionele idee dat man en vrouw gelijken zijn opvoedt, dan grijp je koe bij de horens. Realisaties van deze ideeën waar een kind mee te maken dient te krijgen, zijn een fulltimebaan in de techniek die zowel door mannen als vrouwen wordt uitgevoerd, meer mannen in de zorg en het onderwijs, meer vrouwelijke ICT’ers en mannen die een part time baan hebben om voor hun kind te zorgen. Je moet kinderen leren dat iedereen alles kan wat hij of zij wil. Het zijn namelijk vaak de vrouwen zelf die weerstand tonen om alles uit de kast te trekken voor hun carrière. Als zij te horen krijgen dat ze aangenomen zijn omdat dat nu eenmaal wettelijk verplicht is, dan wordt deze weerstand alleen maar groter.

Het klassieke rollenpatroon, dat zo in deze maatschappij is gedrukt, zorgt ervoor dat vrouwen vaak genoegen nemen met een positie die niet tot de top behoort. Veel vrouwen werken in Nederland bijvoorbeeld vier dagen per week als ze eenmaal een kind hebben gekregen, omdat dat als ‘normaal’ gezien wordt. Het is noodzakelijk dat dit beeld gaat veranderen.

Deze verandering is al aan de gang. Steeds meer vrouwen gaan het belangrijker vinden om financieel onafhankelijk te zijn en durven hun ambities te volgen. Misschien gaat het allemaal niet zo snel als iedereen wil, maar dat is ook logisch. Dit is namelijk een culturele verandering en deze duren simpelweg lang. Denk maar aan Aletta Jacobs, die ondanks de culturele normen en waarden toch is afgestudeerd aan de universiteit. Of aan de stemrechten van de vrouw, die na veel strijd toch zijn ingevoerd. Als je dus kijkt naar waar we vandaan komen dan is er al verschrikkelijk veel positief veranderd. Het bijzondere van deze maatschappij is juist dat deze blijft changeren.

Het verplichten van een vrouwenquotum is daarom onzin. Er moet geen wet aan verbonden zijn, we zitten namelijk midden in een culturele verschuiving. Wanneer dit probleem van onderaf is getackeld dan zal je zien dat er, zonder een quotum, ontzettend veel diversiteit en eerlijke verdeling op de arbeidsmarkt komt. En dit met vrouwen die weten wat ze op de markt kunnen brengen, niet die ‘opvulling’ van het vrouwenquotum.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *