Julia Bakker over stage op de psychiatrie afdeling: “Ik wist niet wat mij overkwam”

Julia Bakker over stage op de psychiatrie afdeling: “Ik wist niet wat mij overkwam”

Psychiatrie afdeling UMC Utrecht. Foto: Julia Bakker

UTRECHT – Stagelopen op de psychiatrie afdeling is voor Julia Bakker (21) inmiddels heel normaal. Zij loopt sinds september 2020 stage op deze afdeling in het UMC van Utrecht. Ze studeert Verpleegkundige op het UMC van Utrecht en loopt inmiddels een half jaar stage bij de psychiatrie.  Ze was erg nieuwsgierig naar deze afdeling, maar waarom? Bakker vertelt over haar ervaringen.

 “Vroeger leek de psychiatrie mij heel interessant, door gebeurtenissen ben ik zelf ook wel eens in aanraking gekomen met de psychiatrie en destijds was ik alles aan het opzoeken en uitzoeken hoe het allemaal werkt. Nu ik deze studie volg dacht ik: ‘dit is mijn kans’. Er werd mij wel verteld dat mijn stage één jaar zou duren. Dat vond ik in eerste instantie best heftig, maar ik was heel nieuwsgierig en toen ben ik toch deze stage gaan lopen.”

“De eerste paar weken waren echt super moeilijk. Ik was nog echt zoekende naar hoe ik alles moest aanpakken en het duurde dan ook even voordat ik mijn draai had gevonden. Gelukkig ben ik goed opgevangen en word ik goed begeleid door drie mentoren op de afdeling. Ik werk elke dienst eigenlijk altijd met minimaal één van hun, daardoor maken zij mij ook mee op de werkvloer en kan ik hun alles vragen en op hen terugvallen als dat nodig is.”

“Tijdens één van mijn eerste dagen zat ik met een mentor en de patiënten in een soort woonkamer, waar de patiënten eten en kunnen zitten naast hun eigen kamer, en ineens begon een patiënt tegen mij te praten “Julia, er lopen allemaal beestjes op het plafond, er zijn ook “Gremlings” en ze zijn kwaadaardig en ze gaan mij opeten”. Nou, Ik wist niet wat me overkwam, ik was net op de afdeling en ik had echt geen idee hoe ik hierop moest reageren. Gelukkig was mijn collega er en zij vertelde de patiënt dat er niks aan de hand is en dat niemand haar gaat op eten en zo hielp die collega mij en de patiënt, maar dat is wel het moment geweest dat ik even dacht van wow, waar ben ik beland.”

“Een tijdje terug was er ook een patiënt, een meisje (29), zij is misbruikt en af en toe wordt zij nog terug getrokken in dat moment. Het is dan super moeilijk om haar daar weer uit te halen, ik heb hier ook moeite mee gehad. Inmiddels merk ik toch dat het me steeds beter afgaat. Toen ze weer een terugval kreeg heb ik haar hieruit kunnen trekken en is mij dus hetgeen gelukt wat ik eerst niet kon. Ik vind het echt super leuk om die vooruitgang van mijn eigen leerproces te zien en mee te maken.”

“In het begin van mijn stage terug in 2020 had ik niet verwacht dat ik op deze afdeling zou willen werken. Toch nu ik hier langere tijd werk, mijn collega’s enthousiast over mij zijn en vragen of ik er kom werken en ik het werk ook steeds meer onder de knie krijg, zie ik dat eigenlijk toch wel zitten. Ik zie mijzelf niet mijn hele leven op de psychiatrie afdeling werken, maar voor een jaartje als ik mijn studie heb afgerond dan zie ik mijzelf hier zeker terugkomen.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *