“Mensen zijn net zo goed als ze geen geloof hebben of wel een geloof hebben”

“Mensen zijn net zo goed als ze geen geloof hebben of wel een geloof hebben”

Mevrouw Lijfeit bij haar thuis. Gemaakt door Anne Fleur Manten

Utrecht- Annie Lijfeit (80) is opgegroeid in de stad Utrecht. Op de katholieke school deden ze veel aan het geloof maar in de loop van de jaren werd dat steeds minder. Vanuit huis was het geloof niet heel belangrijk. Vandaag te dag gaat mevrouw Lijfeit alleen nog naar de kerk met kerst. “Ik ben samen met mijn jongere zusje katholiek gedoopt, dat komt omdat mijn moeder ook katholiek was. Mijn vader was gereformeerd gedoopt.”

“Toen ik vroeger naar de katholieke school ging, moest ik iedere ochtend voor ik naar school ging om 8 uur naar de katholieke kerk. De kerk waar ik heen ging was een prachtige, echte katholieke kerk vol met goud. Hij heette de Monica kerk. Helaas staat die kerk daar nu niet meer. Er zijn nu huizen gebouwd. Vanuit de kerk gingen we direct door naar school, daar lazen we de Katagisme, dat is een soort bijbel maar dan voor de katholieke kerk. De Katagisme moesten we uit ons hoofd leren. Wat we verder nog iedere dag aan het geloof deden was voordat we ons broodje gingen eten bidden. Bidden deden we thuis ook. Verder waren mijn ouders niet streng met naar de kerk gaan. Zo ging mijn moeder zeker niet elke zondag naar de kerk. En mijn vader ging nooit naar de kerk. Vroeger was het zelfs zo dat als je gedoopt werd, kreeg je een peter en een meter, dat zijn een oom en tante, en die hielden in de gaten of je elke zondag naar de kerk ging. Ik wist niet beter dan dat we alleen tijdens kerst met het hele gezin naar de katholieke kerk gingen.”

“Toen ik op mijn 16e ze ging werken ben ik gestopt met elke zondag naar de kerk gaan. Dat deed ik uit gemakzucht en omdat mijn ouders ook niet naar de kerk gingen, dus er was vanuit huis geen verplichting voor mij en mijn zus. Met mijn werk en tijdens het uitgaan kwam ik in aanraking met mensen van ander geloof. Dat vond ik niet erg of raar. Vanuit huis heb ik meegekregen dat mensen net zo goed zijn als ze geen geloof hebben of wel een geloof hebben. Dat heb ik ook geprobeerd mee te geven aan mijn kinderen.”

“Mijn kinderen zijn gereformeerd gedoopt, net zoals mijn man. De kleinkinderen zijn niet gedoopt, dat vind ik jammer. Dopen hoort bij het leven. Dat de kleinkinderen niet gedoopt zijn was wel te verachten. Zodra de kinderen uit huis waren hebben ze nooit meer gebeden. Bidden zolang ze thuis woonde was verplicht. Wat ze daarna deden heb ik ze vrij in gelaten. Wat ik nu nog aan het geloof doe is bidden voor ik ga slapen. Ik ben gestopt met bidden voor het eten zodra mijn man overleed. Wel vind ik het prachtig om samen met mijn kinderen en kleinkinderen met kerst naar de kerk te gaan.”

“Af en toe denk ik wel eens, is er wel een god? Want kijk wat er nu allemaal voor naars gebeurt in de wereld, zou god dat dan goedkeuren? Kijk wat er nu gebeurt in israel. Als ik dat soort nare dingen zie in de wereld op het nieuws heb ik zo mijn twijfels over het geloof en of er iemand is die over ons waakt. Het geloof is moeilijk vind ik. Mijn gevoel over dat er hierna nog wat is blijft wel hetzelfde. Wat er is durf ik niet te zeggen maar dat er hierna nog iets is daar geloof ik sterk in.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *