Emmauscollege doet experiment met oud-leerlingen als gangsurveillanten

Emmauscollege doet experiment met oud-leerlingen als gangsurveillanten

Het Emmauscollege in Rotterdam heeft de afgelopen 2 weken geëxperimenteerd. Nu de middelbare scholen weer open zijn wordt het namelijk drukker in de gangen. De school zocht daarvoor een oplossing. Daarom begon de school twee weken geleden met een test waarbij oud-leerlingen zich als gangsurveillant konden opgeven. Nu deze testfase voorbij is, is er besloten om door te gaan met dit beleid. 

“Wij zijn op het idee gekomen omdat er natuurlijk een praktisch probleem is: leerlingen lopen over de gangen en het zou op school drukker gaan worden, want alle leerlingen mogen nu naar school”, vertelt David Lans, decaan op het Emmauscollege. 

“Toen hebben we nagedacht over hoe we toezicht zouden kunnen houden zonder dat daar mensen vanuit het OOP (onderwijs ondersteund personeel) of onze eigen docenten aan te pas kwamen. We wilden graag oud-leerlingen hierbij betrekkendie zitten vaak thuis en hebben misschien wel een sociale behoefte. Zo probeerden wij meerdere vliegen in een klap te slaan. Toen hebben conrector Jeroen Perdaan en ik besloten om oud-leerlingen te gaan benaderen om dit soort taken te laten verrichten.” 

Taken van een surveillant
Een van deze oud-leerlingen die helpen is Arriyan Ahangarha. Een aantal dagen in de week was hij te vinden op zijn oude school. Wat hij daar moet doen is voor hem duidelijk, maar het is soms nog wel lastig. 

“Onze taak is de leerlingen erop wijzen om mondkapjes te dragen door de gangen. Met de anderhalve meter afstandsregeling kunnen wij nog niks, daarvoor is het echt nog te druk om te realiseren. Wij dragen een oranje hesje zodat wij herkenbaar zijn voor de leerlingen. Maar voor de rest moeten wij mensen erop attenderen dat ze hun mondkapje goed over de neus dragen of op te doen als zij deze niet dragen,” vertelt Ahangarha.

Niet altijd even makkelijk
Mick Spork, een andere surveillant, zegt: “Soms kan het best lastig zijn. Sommige leerlingen luisteren gewoon echt niet. Maar je hebt natuurlijk ook hele makkelijke mensen die het oprecht even vergeten zijn, die kan je gewoon makkelijk aanspreken.” 

 Ook Dylan van der Ham, die deze twee weken ook op de school te zien is, beaamt dit. “Sommige leerlingen zijn echt eigenwijs. Ze hebben soms een beetje een kortetermijninzicht. Ze doen bijvoorbeeld hun mondkapje helemaal niet op of doen hedirect weer af nadat ze uit zicht zijn. Het is voor hun eigen bestwil maar dit zien zei niet altijd in.”

Wat vinden de leerlingen?
De ‘oranje hesjes’ hebben het idee dat hun aanwezigheid een verschil maakt voor de leerlingen en ook de leerlingen zelf hebben dit idee.

Zo zegt Sanne (17): “Als je iemand ziet staan met zo’n hesje denk je wel ‘ik moet snel mijn mondkapje op doen anders gaan ze er iets van zeggen’. In het begin, toen er nog geen ‘hesjesmensen’ waren, zei niemand er echt iets van of je je mondkapje op hebt of niet. Maar nu word je dus aangesproken dus ik denk dat dat wel helpt. Maar als je niemand ziet dan vergeet je bijvoorbeeld afstand houden wel snel weer.” 

Ook Anna (13) denkt dat de aanwezigheid van de oud-leerlingen helpt. “Ik denk wel dat het werkt. De ‘hesjesmensen’ zijn ook niet zo heel oud, dus dat is wel prettig en ze corrigeren ook mensen. 

Aan de regels houden blijkt lastiger
Hoewel de leerlingen aangeven dat de aanwezigheid van de oud-leerlingen helpt, lukt het niet altijd om zich aan de regels te houden. Zo vertelt Lieke (15) dat ze eigenlijk alleen afstand houdt omdat ze niet aangesproken wil worden. Sanne zegt dat ze niet méér afstand houdt dan voordat de surveillanten er waren. Anna zegt dat ze door de ‘hesjesmensen’ wel meer afstand houdt van haar medeleerlingen, maar niet van haar vriendinnen. 

Een geslaagd experiment
De leerlingen en de surveillanten hebben dus het idee dat het nieuwe plan van de school werkt. Ook decaan Lans zegt dit: 

 “We hebben wel het gevoel dat het werkt, sterker nog, we zien dat het werkt. Als leerlingen de oranje hesjes zien dan zijn ze snel geneigd om hun mondkapje op te doen. Het werkt ook in de richting van collega’s. Die zien dat er iets mee gebeurt. De reacties die we krijgen zijn wel wisselend. De meeste zijn positief, maar we krijgen ook te horen dat de ‘hesjes’ zich ook niet altijd perfect aan de regels houden, terwijl ze natuurlijk een voorbeeldfunctie hebben. Maar in de algemene zin is iedereen positief. Er wordt vandaag of morgen besloten of we verder gaan met dit plan tot de meivakantie. Want deze twee weken waren natuurlijk een experiment.” 

 Inmiddels is het besluit genomen: het experiment is geslaagd. Het plan zet zich tenminste door tot de meivakantie.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *