Column – Demissionair en Dement

Column – Demissionair en Dement

Demissionair en Dement

Ehrich Weiss, beter bekend onder zijn artiestennaam Harry Houdini, overleed in 1926 aan een buikvliesontsteking. Houdini was na zijn dood echter niet van plan te stoppen met zijn ontsnappingstrucs. Zodoende besloot hij een nieuwe ontsnapping voor te bereiden. Ontsnappen uit de hemel. In 1967 lukte deze meesterlijke truc, Houdini kwam terug op aarde. Hij belande bij terugkomst in Den Haag. Houdini vond echter dat zijn artiestennaam niet meer van deze tijd was, en besloot deze te veranderen naar Mark Rutte. Ook had hij genoeg van het ontsnappen uit handboeien en touwen. Hij wilde alleen nog ontsnappen uit benarde politieke situaties. Gepaard met zijn grootste hulpmiddel; een bijzonder slecht geheugen, lukte zijn ontsnappingsshows telkens weer. Afgelopen donderdag leek het echter fout te gaan. Het publiek had genoeg van zijn steeds terugkomende hulpmiddel. Er leek ditmaal geen ontsnappen aan. Tot zijn trouwe sidekicks te hulp schoten, de motie van wantrouwen werd omgetoverd in een motie van afkeuring en Mark Rutte mocht aanblijven als demissionair premier.

Ik ben me ervan bewust dat de reïncarnatie van Houdini onwaarschijnlijk is maar ik vraag me oprecht af hoe Mark Rutte het keer op keer voor elkaar krijgt de dans te ontspringen. En voor een ieder die denkt; Ajoh, ik vergeet ook weleens wat. Ja, iedereen vergeet weleens wat. Het verschil is dat Mark Rutte structureel dingen vergeet. Hij had geen herinneringen aan de bonnetjesaffaire/Teeven deal, hij wist dingen niet meer omtrent de Halbe Zijlstra Gate, hij had geen herinneringen aan de stukken omtrent dividendbelasting, hij had geen herinnering geïnformeerd te zijn omtrent de burgerdoden in Hawija Irak en nu komt daar het niet herinneren van spreken over Pieter Omtzigt bij. Ik kan het niet helpen om hier een bepaalde structuur in te zien. Telkens als het te heet wordt onder de voeten van Rutte beroept hij zich op het niet kunnen herinneren.

Rutte was niet de enigste die zich niks kon herinneren, de twee informateurs waarmee Rutte had gesproken waren ook per abuis dement. En dan hebben we mevrouw Kaag en meneer Hoekstra nog, eerder aangeduid als sidekicks. Nieuw leiderschap was de boodschap van mevrouw Kaag. Het bleek oude wijn in nieuwe zakken. Het steunen van de motie van wantrouwen had de kans kunnen zijn op nieuw leiderschap. Hetzelfde geld voor Hoekstra en het CDA, ook zei toonde net zoveel kloten als een gecastreerde hond. Het ging tenslotte over hun partijgenoot.

Terug naar Mark Rutte. Er zijn eigenlijk maar twee opties realistisch. Of hij is een pathologisch leugenaar. Of hij heeft last van een vorm van dementie. In beide gevallen compleet incompetent als leider van het land.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *