Voldoende vissen in de zee. Of nee, toch niet?

Voldoende vissen in de zee. Of nee, toch niet?

DCIM100GOPROGOPR0513.

Er is ophef over de betrouwbaarheid van de documentaire Seaspiracy die op 24 maart verscheen op Netflix. Het hoofdonderwerp in de film is eigenlijk hoe slecht de visindustrie in de wereld is. Mensen zijn geschokt door de documentaire en vragen zichzelf af of ze nog wel vis kunnen eten.

De documentaire heb ik in meerdere keren moeten afkijken, vond hem heel interessant maar er wordt zoveel informatie naar je hoofd gesmeten in 1,5 uur. Alle feiten en uitspraken lijken te kloppen als je de film kijkt, maar als je wat verder op internet zoekt zie je dat er toch nog wel wat kritiek op de film is. Daarom ben ik het Webinar van The Good Fish Foundation gaan kijken. Hierin werden fragmenten met beweringen uit de documentaire laten zien, met hierbij commentaar van experts. De vraag die centraal stond was: ‘Kunnen we nu nog wel vis eten?’ Tja, dacht ik bij mezelf. Is dit het belangrijkste onderwerp? Ik vraag me meer af, hoe kan het dan er een film is gepubliceerd waarbij mensen beweren dat de helft niet klopt. Als alle mensen op de wereld eindelijk stoppen met vis eten zijn mijn ogen al een tijdje permanent gesloten.

Documentairemaker Ali Tabrizi doelt wel heel erg op dat alles zo slecht is in de visindustrie, maar er zijn toch hopelijk wel andere organisaties die met een goed hart voor vissen te werk gaan? In het Webinar vermeld Tommo Bult (Wageningen Marine Research) ‘Wel moeten we de vraag stellen of de documentaire waarde heeft in een maatschappelijk debat.’ Waarop hij antwoorde dat dit zeker zo is, maar dat de film verkeerde oplossingen heeft. ‘Ook is de analyse te simpel.’ En dit vond ik nou een goede uitspraak. Want het is belangrijk om de problemen die er spelen in het daglicht te zetten en mensen er bewust van de maken. Het is alleen jammer dat dat gepaard gaat met een documentaire waarbij bepaalde feiten dus niet kloppen. Bult ontkracht namelijk ook het feit dat de zee helemaal leeg zou zijn in het jaar 2048.

Door de visindustrie worden veel visnetten ook in het water gedumpt en dus ook gezien als vervuiling. Tabrizi claimt: ‘Laten we stoppen met vissen, dan is het afvalprobleem ook gelijk opgelost.’ Jeroen Dagevos (Plastic Soup Foundation) reageert: ‘Visnetten zijn gemaakt om te vissen en heel te blijven in de zee, een plastic rietje valt zo uit elkaar. En dit is het grootste probleem van de plastic soep, we moeten gewoon drastisch minder plastic gaan gebruiken.’

Zo zijn er nog meer onderwerpen die aan het licht komen, slavernij op visboten, slachting van dolfijnen en zalmteelt. Het is erg interessant om te kijken wat iedereen erop te zeggen heeft. Maar als we straks weer op de terrassen zitten, hoe weten we nou dat onze bestelde zalm duurzaam is? Moeten we dat dan van te voren vragen aan de ober, die het nog even moet gaan navragen aan de kok of moeten we van te voren bellen naar het restaurant waar we heen gaan?

Wat Tatiana Ladder (Good Fish Foundation) je wil meegeven is dat je let op dat je ‘goede vis’ eet. Dit kan door het kijken naar het keurmerk (MSC en ASC) en het gebruiken van de Viswijzer. Margreet van Vilsteren (Directeur Good Fish/ VISwijzer) vermeldt dat Nederland goed op weg is op het gebied van visteelt. De vis wordt opgekweekt in bakken op het land met optimale water kwaliteit. Daardoor komt het mest niet terecht in de rivieren en is er minder stress bij de vissen. Schmidt Zeevis Rotterdam maakt gebruik van de keurmerken MSC en ASC, maar wilde mij verder niet te woord staan over duurzame vis.

Over de auteur

Claire Daemen

Mijn naam is Claire Daemen. Ik ben van origine een Rotterdamse en woon nu in Utrecht. Neem een kijkje in mijn producties, als je tips of kritiek hebt is dat ook helemaal goed. E-mail: clairedaemen.daemen@student.nl Telefoon: 0641825907 Groetjes Claire

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *