‘Ik ben er trots op dat mensen me weten te vinden als ze vragen hebben over de stad’

‘Ik ben er trots op dat mensen me weten te vinden als ze vragen hebben over de stad’

Als je op vakantie in het Spaanse Valencia bent, zie je Fleur van de Put (44) fietsend de stad doorkruisen. Vaak met een groep, maar ook alleen. De Nederlandse Fleur komt uit het dorpje Den Dungen, gelegen in Den Bosch. Ze woont nu inmiddels al 13 jaar in Valencia en heeft een enorme kennis van de stad opgebouwd. Ze is auteur van het reisboekje ‘time to momo Valencia’, waarin ze wandelroutes heeft ontwikkeld met de leukste restaurants, winkels en clubs. Ze geeft verschillende tours door de stad en ze is een belangrijk aanspreekpunt voor veel mensen die Valencia op zijn best willen zien.

‘Het leven is hier zo relaxed, mensen zijn minder gehaast. Dat merk je eigenlijk in alles. Het gaat hier meer spontaan, de sfeer op straat is warmer en het zakelijke leven is veel losser dan in Nederland. Ik maak altijd grapjes over bepaalde situaties waar Spanjaarden wel op tijd voor zijn, en dat is het eten. En hier in Valencia hebben we het festival Las Fallas in maart. Klokslag twee uur wordt het vuurwerk afgestoken, en niet 5 of 10 minuten later zoals dat vaak bij een afspraak gebeurd. Dat ze hier zo relaxed zijn, kan ook juist tegenwerken. Met aangifte doen bij de belastingdienst bijvoorbeeld, online lukt het allemaal niet goed. Maar als je naar het kantoor gaat, kan het gebeuren dat je ruim een uur moet wachten voordat jouw nummertje aan de beurt is. Maar na 13 jaar zou ik niet meer weten hoe het er in Nederland aan toe gaat.

Het plan was eerst om een halfjaar te blijven in Valencia, maar toen besloten van de Put en haar vriend er een jaar van te maken. ‘Ik heb voorlopig nog zeker geen plannen om te vertrekken, ik vind het heerlijk hier.’ Fleur werkt als zelfstandige. Ze geeft drie verschillende tours in de bruisende stad; een fietstour, een tapastour en een op maat tour. Zelf vindt ze de fietstour het leukst, ‘het is altijd verschillend.’ En bij de vraag waarom ze deze tour het leukste vindt, begint ze een beetje te lachen. ‘Ik heb vaak meegemaakt dat ik met mensen de tapastour ging doen en dat Nederlanders toch een bepaalde verwachting hebben van tapas uit Spanje. Zoals Calamaris, veel mensen verwachten de inktvisringen met een dikke frituur laag. Maar de inktvis wordt hier ook zonder de frituur geserveerd.  Maar ja, de Nederlandse tapas is toch anders dan die uit Spanje, dus hierbij kon deze versie van tapas de verwachting van de Nederlanders niet waarmaken. En dan is het soms een minder leuke ervaring.’

Als je het boekje time to momo Valencia openslaat, zie je een portretfoto en een korte beschrijving van Fleur. Dit jaar in juni komt er weer een nieuwe versie uit. ‘Er komt helaas geen splinternieuwe versie uit, door corona is dit niet mogelijk. Wel komt er een aangepaste versie uit, veel restaurantjes en plekjes hebben het niet gered in de crisis, we zullen moeten checken welke spots nog wel bestaan en welke niet. Normaal komt er een nieuwe versie om de twee jaar uit.’ Van de Put kwam op het idee om zich aan te melden om voor de organisatie time to momo te schrijven. ‘Een vriendin van mij ging daar toen weg en zei dat het superleuk zou zijn als ik het zou doen. Veel mensen hadden zich toen aangemeld via Facebook, daarna kreeg je een gesprek en je moest een stukje schrijven om te laten zien wat je kon. Ik weet het nog supergoed, ik was op skivakantie toen ik werd gebeld. Ik mocht het doen! En ik was echt superblij. Dat is inmiddels alweer 5 jaar geleden.’

In de winter heeft Fleur veel tijd op kantoor gespendeerd en hierin merkt ze daadwerkelijk een verschil tussen zomer en winter in Spanje. ‘In de zomer is mijn werk zo afwisselend, ik ben constant andere dingen aan het doen. Ik ontmoet verschillende mensen, bel met verschillende mensen uit het buitenland en ik ga daadwerkelijk ook met ze op pad in de stad. Deze vrijheid vind ik erg fijn. Als ik iets had kunnen veranderen aan het leren van de Spaanse cultuur in de beginjaren dat ik in Valencia woonde, dan had ik de taal veel geleerd. Om Spaans te leren kan je ook beter in een sportgroepje gaan, dan de grammatica in je hoofd proberen te stampen. Bij mijn vriendinnen die een Spaanse partner hebben, hoor je niet eens meer dat ze eigenlijk niet Spaans zijn. Nu lukt Spaans heel goed, Valenciaans kan ik wel een beetje lezen maar daar blijft het ook bij.’

Van de Put sluit het zeker niet uit om nog verder te reizen, wel geeft ze met een lach aan dat ze het hier enorm naar haar zin heeft. ‘Ik ben hier ook gekomen, dat was ook een stap. Ik houd van reizen dus ik sluit het zeker niet uit. Ik heb al heel veel van Spanje gezien, maar ik wil zeker nog meer zien. Het is zo’n mooi land en erg veelzijdig en dat trekt me enorm.’

Over de auteur

Claire Daemen

Hoi! Mijn naam is Claire Daemen. Neem een kijkje in mijn publicaties, als je tips of kritiek hebt hoor ik het graag! E-mail: clairedaemen.daemen@student.nl Telefoon: 0641825907 Groetjes Claire

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *