De strijd om de Regiocup is begonnen!

De strijd om de Regiocup is begonnen!

Het is druk voor sportpark Dorrestein. De parkeerplaats staat zo goed als vol en sommige auto’s zijn nog op zoek naar een plekje om hun auto neer te zetten. De ouders wensen hun kinderen succes en keren of terug naar huis of gaan een plekje zoeken buiten de hekken van het sportpark, om zo toch hun kind te kunnen zien voetballen. De kinderen lopen het sportpark op om hun team te zoeken. Sommige teams verzamelen bij het veld, andere teams spreken af bij de kantine. Wanneer iedereen aanwezig is, lopen de teams naar het veld waar zij hun wedstrijd moeten spelen. Hun wedstrijden voor de Regiocup gaan bijna van start.

Steeds meer teams lopen naar het veld toe waar ze hun wedstrijd gaan spelen. Hoe dichter je bij het veld komt, hoe meer je de geur van de rubberen kunstgraskorrels ruikt. De kinderen lachen wat met elkaar af en zien er blij uit. “Ze hebben er echt heel veel zin in”, zo laat de coach van het onder 12 team weten. “De jongens hebben al zo lang niet gespeeld voor een competitie en vandaag is het dan eindelijk weer zover, en daar hebben ze heel lang naar uitgekeken.” De teams starten met een warming up en doen daarna nog wat oefeningen om zich goed voor te bereiden op de wedstrijd.

Niet alleen de teams lijken er onwijs veel zin in te hebben. Ook de scheidsrechters, die de wedstrijden voor de Regiocup moeten fluiten, lijken er veel zin in te hebben. Ze zijn intensief bezig met een warming up, om zich zo goed mogelijk voor te bereiden op de wedstrijd die ze zo moeten fluiten. “Eindelijk weer een wedstrijd fluiten die echt ergens om gaat”, zo laat één van de scheidsrechters weten. “We hebben laatst natuurlijk ook wel wat oefenwedstrijdjes gefloten, maar daar mis je toch vaak wel de intensiteit die je in een beker- of competitiewedstrijd tussen twee teams van verschillende verenigingen wel hebt”, zo laat de scheidsrechter weten.

Als de teams en de scheidsrechters klaar zijn met de warming up kunnen we wedstrijden gaan beginnen. Terwijl het wat begint te miezeren, blazen de scheidsrechters op de verschillende velden op hun fluitje en gaan de wedstrijden van start. De spelers gaan er fel tegen aan en willen alles laten zien wat ze in huis hebben. Waar op het ene veld de ene na de andere goal wordt gemaakt, blijft het op de andere velden lang 0-0.

Ook de ouders proberen hun steentje bij te dragen. De ouders kletsen wat met elkaar en roepen soms wat naar het veld om hun kinderen aan te moedigen. Eén van de ouders roept richting het veld: “Kom op jongens. Jullie kunnen het!” Daarna kletsen ze nog wat met elkaar over de wedstrijden, terwijl de wedstrijden ricting het einde gaan.

De wedstrijden zijn bijna klaar en er worden hier en daar nog wat doelpunten gemaakt. Dan blazen de scheidsrechter op hun fluitjes en zijn de wedstrijden afgelopen. De teams geven elkaar een hand en de winnaars worden gefelicteerd door de verliezers. Maar ook bij de verliezer is er niet alleen teleurstelling, maar ook blijdschap. “We hebben toch eindelijk weer een wedstrijd gespeeld, die echt ergens om ging, tegen een team van een andere vereniging”, zo laat de coach van de onder 12 weten. “We kwamen net te kort, maar we hebben alles gegeven en we hebben plezier gehad, en dat is ook wat ik de jongens mee wil geven.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *