Recensie: The Serpent

Recensie: The Serpent

The Serpent is een misdaad serie op Netflix van acht afleveringen. Hierin wordt het verhaal verteld van de misdrijven rondom seriemoordenaar Charles Sobhraj, die tussen 1975 en 1976 meerdere toeristen heeft vermoord. De serie werd uitgebracht in Nederland op twee april 2020. Sinds dien is hij erg populair geworden en heeft hij ruim een maand lang lang op de eerste plek van de top 10 netflix series gestaan. The Serpent speelt zich af in verschillende landen in Azië, maar ook in Europa. Het verhaal schetst niet alleen het leven van Charles zelf, maar ook van de Nederlandse detective Herman Knippenberg. Ook het leven van  de Canadese Marie-Andrée Leclerc​  wordt in de serie getoond, zij was jaren lang de partner van Sobhraj. Het dialoog in de serie is fictief, maar het verhaal is gebaseerd op waargebeurde en bewezen feiten.

De sfeer in de serie wordt goed geschetst, door de bij de tijd behorende muziek en kledingstukken. De serie is vanaf de eerste aflevering al gelijk enorm spannend, omdat hij direct begint met meerdere moorden.  Tahar Rahmin speelt Charles en laat op een hele enge manier zien hoe manipulatief deze man was. Het plot is zo geschetst dat je regelmatig terug in de tijd gaat, dit wordt wel telkens aangegeven, waardoor je niet snel in de war raakt. Wel kunnen de namen als verwarrend worden ervaren. Er worden namelijk telkens valse namen gebruikt, omdat dit op dat moment ook zo gebeurde. Het verhaal is verder uiterst bizar en het einde is zeer verbazingwekkend.

Er spelen ook Nederlandse acteurs in de serie, zowel slachtoffers als hoofdpersonen. Dit is een wat minder punt, wanneer je hem kijkt als Nederlander of Nederlands sprekende. De acteurs zijn namelijk (op 2 na) niet Nederlands en hierdoor kunnen ze eigenlijk niet goed hele makkelijke zinnen uitspreken. Dit maakt het irritant om ernaar te kijken en daarbij kan het ook als beledigend worden ervaren door de echte Herman Knippenberg (76). Het is erg spijtig dat de acteurs niet meer moeite hebben gedaan om hun accent een klein beetje te verbeteren.

Dit deed Jenna Coleman (Marie-Andrée Leclerc) wel. Ze vertelt aan de pers tijdens een première dat ze weken lang naar interviews van Marie heeft gekeken om haar accent te perfectioneren. Deze vorm van mimic acting nam Jenna dus heel serieus, maar ze twijfelde wel of hoe ze haar karakter schetste wel daadwerkelijk was zoals het toen verliep. Zo vertelde ze aan RadioTimes dat er een groot vraagstuk hinh rondom of Marie gehersenspoeld was al die jaren. Er wordt in de serie namelijk gedaan alsof Marie gewoon heel naïef en verliefd was, maar hier zijn nooit directe bewijzen van geweest. Marie zou heel goed bedreigd, gedrogeerd en gemanipuleerd kunnen zijn geweest, maar dit wordt niet in de serie aangetoond. Natuurlijk wordt er aan het begin van de serie aangegeven dat het dialoog fictief is, maar het zijn wel heftige beschuldigingen waarover gesproken wordt.

Over het algemeen is het een hele fijne en spannende serie, maar op die twee punten slaat hij de plank even goed mis. Als je van een meer feitelijke documentaire houdt, dan is dit dus niet een aanrader. Ben je meer van goed acteerwerk, oude muziek en een 70´s sfeer dan is de serie zeker aan te raden (als je door het slechte accent heen kunt kijken).

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *