‘Ella Minnow Pea’ geschreven zonder letters

‘Ella Minnow Pea’ geschreven zonder letters

Foto van Lovefood Art via Pexels

In Ella Minnow Pea (LMNOP) beschrijft Mark Dunn de doorgaans slechte, onnozele en ridicule consequenties van het uitsluiten van letters uit de Engelse taal. Het fictieve eiland Nollop in South Coralina, Amerika, vereert hun oprichter Nevin Nollop. Nevin is de bedenker van de pangram ‘The quick brown fox jumps over the lazy dog.’ Een pangram is een zin zoals deze, die bestaat uit alle 26 letters uit het westerse alfabet. Wanneer de eerste tegel van een van deze letters op Nevin Nollops standbeeld afbreekt, zien de dorpelingen dit als een teken om de gevallen letter uit alle schriftelijke en mondelinge taal uit te sluiten.

 Het plot beweegt zich doordat de personages brieven naar elkaar schrijven. Dit is hoe het volledige boek is opgebouwd. Het probleem van de missende letters ontvouwt zich daarom vlug in de geposte brieven en berichtjes aan de koelkast of op de keukentafel. Ook de lezer moet de nieuwe samenstelling van woorden dus leren te herkennen. De afbreuk aan het alfabet gaat zo ver dat zelfs namen van personen en de dagen van de week veranderd moeten worden om met elkaar te kunnen blijven spreken. Kies je er als eilander van Nollop voor om de afgestoten letters toch te gebruiken, wordt je door de regering uit het land gezet.

 Ella Minnow Pea is op het eerste gezicht een aandoenlijk verhaal over een fantasierijk eiland, dat zich uiteindelijk in een relatief post-apocalyptische staat verkeerd. Mark Dunn snijdt het serieuze onderwerp van beperking van vrijheid van meningsuiting, spraak en gedachtegoed aan, en doet dit op de meest charmante manier. Het boek dient als een goede herinnering dat vrijheid van spreken nodig is om een effectieve democratie te onderhouden.

De brieven waaruit het boek bestaat zijn allen in dezelfde stijl geschreven, ook wanneer de personages nog wel van alle 26 letters gebruik kunnen maken. Hierdoor komt het karakter van een personage niet veel verder naar boven dan de aanhef en de afsluiting van de geschreven brieven. Voor het verhaal is dit niet enorm storend, omdat de nadruk niet op de identiteit van de karakters ligt, maar op de identiteit van de taal die zij gebruiken. Een volledig schrift zonder al diens letters blijkt minder bruikbaar dan een gedeeltelijk schift, neem bijvoorbeeld hiërogliefen of zelfs de quipu[1], waar de lezer zeker weet hoe ze het schrift moeten interpreteren. Het weg doen van letters uit een volledig schrift breekt de werking ervan, omdat zij juist elkaar nodig hebben, maar het verhaal vindt haar weg naar de lezer, ondanks alle taalkundige belemmeringen.

[1] Een quipu een 12-eeuws gedeeltelijk schrift dat gebruikt werd om de landbouw bij te houden. Het schrift bestaat uit een boog met daaraan touwen geknoopt in verschillebde kleuren. In deze touwen werden knopen gelegd die een bepaald patroon vormde. Aan deze samenstelling van knopen konden de lezers zien hoe groot aantal er van een bepaald product geoogst was. De taal van de quipu is inmiddels uitgestorven.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *